III SAB/Gd 45/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w [...] w przedmiocie wykupu lokalu mieszkalnego postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia 19 listopada 2009 r. skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Jednocześnie ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 P.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 P.p.s.a. Zatem rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego oświadczenia na formularzu PPF oraz załączonych do wniosku dokumentów źródłowych (m.in. kopii fragmentu decyzji Wojskowego Biura Emerytalnego o waloryzacji wojskowej renty rodzinnej od dnia 1 marca 2009 r., dokumentów obrazujących wysokość kosztów utrzymania – opłat czynszowych, za energię elektryczną, telewizję kablową, telefon oraz faktur za leki, zaświadczenia lekarskiego) ustalono, że skarżąca jest osobą niepełnosprawną, prowadzącą samodzielne gospodarstwo domowe, oprócz zajmowanego lokalu nie posiada innych nieruchomości, źródłem jej dochodu jest wojskowa renta rodzinna, której miesięczna wysokość po potrąceniach wynosi 1 059,70 zł. Skarżąca nie posiada przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro ani oszczędności. Przedłożone dowody opłat czynszowych, za energię elektryczną, telewizję kablową oraz telefon potwierdzają, iż średnia miesięczna wysokość ponoszonych przez skarżącą wydatków wynosi 756,39 zł. Udokumentowane przez nią koszty zakupu leków w październiku i listopadzie 2009 r. wyniosły ogółem 530,23 zł. Biorąc pod uwagę aktualną sytuację materialną skarżącej, a w szczególności wysokość, źródło dochodów, ponoszone koszty utrzymania oraz znaczne wydatki na zakup leków, potwierdzone załączonymi do akt sprawy dokumentami źródłowymi, uznać należało, że wykazała ona dostatecznie, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, jakie mogą powstać w niniejszej sprawie. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.