III SAB/Gd 48/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Felicja Kajut, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 listopada 2016 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rejestracji pojazdu oddala skargę. W dniu 16 kwietnia 2015 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynął wniosek A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. (dalej jako "Spółka") o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia 8 kwietnia 2013 r. nr [...] wydanej w przedmiocie rejestracji samochodu osobowego. Po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na przekroczeniu terminu załatwienia sprawy, Spółka w dniu 14 grudnia 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że wniosek został już rozpoznany, ponieważ decyzją z dnia 14 stycznia 2016 r., sygn. akt [...] Kolegium odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia 8 kwietnia 2013 r. nr [...] wydanej w przedmiocie rejestracji samochodu osobowego. Wyrokiem z dnia 10 marca 2016 r., sygn. akt III SAB/Gd 10/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uwzględnił skargę Spółki i orzekł, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze dopuściło się przewlekłego prowadzenia postępowania. Sąd stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz na podstawie art. art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 zł. Spółka zakwestionowała decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 stycznia 2016 r. składając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pismem z dnia 28 kwietnia 2016 r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego Spółka wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa i wydanie decyzji w związku ze złożonym w dniu 20 stycznia 2016 r. wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w terminie miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W odpowiedzi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu 6 maja 2016 r. poinformowało Spółkę, że całość akt administracyjnych znajduje się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym Gdańsku w związku z wcześniejszą skargą Spółki, zarejestrowaną pod sygn. akt III SAB/Gd 10/16. W dniu 20 maja 2016 r. Spółka, za pośrednictwem organu, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na przewlekłe prowadzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postępowania zainicjowanego wnioskiem z dnia 20 stycznia 2016 o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 stycznia 2016 r., sygn. akt [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia 8 kwietnia 2013 r. nr [...]. Spółka wystąpiła do Sądu o stwierdzenie, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania z rażącym naruszeniem prawa, zasądzenie na rzecz Spółki kosztów postępowania oraz o przyznanie od organu na rzecz Spółki sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Spółka wskazała, że w odniesieniu do złożonego przez nią wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jedyną czynnością podjętą przez organ było poinformowanie strony o tym, że nie dysponuje aktami sprawy. Okoliczność przekazania akt do sądu nie może być jednak traktowana jako usprawiedliwiona przyczyna opóźnienia organu w rozpoznaniu wniosku. W ocenie Spółki rzeczą organu jest tak zorganizować swoją pracę, aby być w posiadaniu albo samych akt administracyjnych albo ich kopii - w razie zaistnienia konieczności przekazania akt innemu organowi. W skardze wskazano ponadto, że ustanie bezczynności organu, tj. rozpoznanie wniosku i wydanie decyzji, nie powoduje bezprzedmiotowości postępowania sądowoadmisnitracyjnego, wszczętego w związku ze skargą na przewlekłość postępowania. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania, wskazując, że sprawa z wniosku Spółki została już rozpoznana, w związku z wydaną przez organ decyzją z dnia 20 czerwca 2016 r., sygn. akt SKO Gd/653/16. Organ przyznał, że wniosek nie został rozpoznany w ustawowym terminie, jednak z przyczyn niezależnych od Kolegium, które nie dysponuje środkami kadrowymi i finansowymi pozwalającymi na bieżące i terminowe załatwianie spraw wpływających do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016r., poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, m. in. w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. Złożona w niniejszej sprawie skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Pismo skarżącej z dnia 28 kwietnia 2016 r. ( wpływ do SKO 4.05.1016r. k.7 akt SKO) spełnia wymóg wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a. , wobec czego skarżąca wniosła skargę spełniając przesłanki przewidziane w art. 52 § 1 p.p.s.a. Odnosząc się do okoliczności faktycznych sprawy wskazać należy, że skarżąca zarzuca organowi przewlekłe prowadzenie postępowania w rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Zauważyć jednak należy, że w dacie złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy (20.01.2016r.) organ nie dysponował aktami administracyjnymi sprawy, które zostały skierowane do WSA w Gdańsku wraz ze skargą w sprawie o sygn. akt III SAB/Gd 10/16 złożoną w dniu 14 grudnia 2015 roku. Jednocześnie o powyższej okoliczności organ poinformował skarżącą. Zważywszy na treść art. 286 § 1 p.p.s.a. profesjonalny pełnomocnik miał świadomość, że złożony wniosek zostanie rozpoznany po zwrocie całości akt administracyjnych. Zwrot do SKO akt administracyjnych z odpisem orzeczenia wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności, nastąpił na podstawie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 18 maja 2016 roku – data wpływu do organu 19 maja 2016 roku. W postępowaniu administracyjnym – w myśl art. 35 § 1 k.p.a. – organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. W myśl § 3 tego przepisu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W niniejszej sprawie organ w dniu 20 czerwca 2016 roku wydał decyzję rozstrzygając w przedmiocie złożonego wniosku. Na marginesie jedynie wskazać należy, że 19 czerwca 2016 roku była niedziela. Zwrócić należy uwagę, że z punktu widzenia natężenia czynności podejmowanych przez organ administracyjny przewlekłe prowadzenie postępowania może przejawiać się w trzech formach: statycznej (pasywnej), dynamicznej (aktywnej) albo mieszanej. Przewlekłość statyczna wyraża się w tym, że po wszczęciu postępowania organ nie podejmuje żadnych czynności. W tym przypadku przewlekłość postępowania jest następstwem bezczynności organu. Przewlekłość dynamiczna wyraża się w nadczynności organu administracyjnego, który w toku postępowania podejmuje czynności procesowe zbędne, które nie skutkują przybliżeniem do zakończenia postępowania poprzez wydanie decyzji w sprawie. Trzecia forma przewlekłego prowadzenia postępowania obejmuje dwie poprzednie, występujące w danym postępowaniu z różnym natężeniem. W konkluzji, odnosząc się do realiów niniejszej sprawy, stwierdzić trzeba, że organ wydał decyzję niezwłocznie po zwrocie akt administracyjnych, które były niezbędne do rozstrzygnięcia spraw wcześniej wszczętych a mających bezpośredni związek z niniejszym postępowaniem. Nie sposób mu zarzucić, w okolicznościach sprawy, powstrzymywania się od podejmowania czynności niezbędnych do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy poprzez wydanie decyzji w terminie przewidzianym w ustawie. Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami oddalił skargę.