III SAB/Gd 495/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść, Asesor sądowy WSA Maja Pietrasik, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi F. S. na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w Gdyni-Chyloni w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Komendanta Komisariatu Policji w Gdyni-Chyloni do rozpoznania wniosku skarżącego F. S. w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Komendanta Komisariatu Policji w Gdyni-Chyloni na rzecz skarżącego F. S. 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. F. S. (dalej także jako: "skarżący") w dniu 23 października 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w Gdyni-Chyloni w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący zarzucił organowi naruszenie: 1. art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji; 2. art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji oraz dostępu do dokumentów poprzez brak zastosowania, polegający na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek; 3. art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902; powoływanej dalej w skrócie jako: "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W skardze skarżący zawarł wniosek o: stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności; zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku; zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w dniu 10 września 2025 r., za pośrednictwem poczty elektronicznej, przesłał do organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej o następującej treści: Proszę o poinformowanie, czy w związku ze zgłoszeniem z 8 września, o którym mówi Pani w mailu, zgłoszenie zarejestrowano w SWD i czy na miejsce zadysponowano jakikolwiek patrol policji. Jeżeli tak, proszę o informację kiedy to nastąpiło (dokładna data oraz godzina). Jeżeli zgłoszenia nie zarejestrowano w SWD proszę o informację jakie konkretnie działania podjęto w związku z tym zgłoszeniem. Odpowiedzi proszę udzielić na e-mail "[...]". W piśmie z dnia 21 października 2025 r. organ zwrócił się z zapytaniem, w jakim trybie został złożony wniosek. Do dnia wniesienia skargi organ nie udostępnił wnioskowanej informacji publicznej. Zdaniem skarżącego, organ stanowi podmiot zobowiązany do udzielenia informacji, a objęta wnioskiem informacja stanowi informację podlegającą udostępnieniu. Zatem, organ dopuścił się bezczynności, z uwagi na nieudzielenie w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku objętej nim informacji przy jednoczesnym braku wydania w sprawie decyzji o odmowie jej udostępnienia. W odpowiedzi na skargę Komendant Komisariatu Policji w Gdyni-Chyloni wniósł o jej oddalenie. Zdaniem organu, w rozpoznawanej sprawie, skarżący udzielając odpowiedzi na maila (wysłanego z imiennej skrzynki) policjantki z Zespołu ds. Wykroczeń Wydziału Prewencji Komisariatu Policji w Gdyni-Chyloni nie działał na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pierwotnie, w dniu 10 września 2025 r. o godz. 10:15, to funkcjonariuszka Policji Zespołu ds. Wykroczeń Wydziału Prewencji KP Chylonia, w związku z otrzymaną wiadomością e-mailową, zwróciła się drogą elektroniczną do administratora "[...]" (skarżącego) celem uzyskania informacji w przedmiocie zgłoszenia dotyczącego nieprawidłowego parkowania pojazdu na ul. [...] w G. z dnia 8 września 2025 r.: Otrzymałam pismo przesłane w dniu 08.09.2025 o 20:59 na adres [...] z tematem: "Zgłoszenie-G., ul. [...] - nieprawidłowe parkowanie (inne)". Proszę o informację jakich pojazdów konkretnie dotyczy to zgłoszenie? Proszę o podanie numerów rejestracyjnych, jeśli są zarejestrowane filmy z popełnionymi wykroczeniami - proszę o ich przesłanie. Kto jest osobą zgłaszającą? Proszę o pełne dane byśmy mogli przesłuchać taką osobę na okoliczność zdarzeń. Na tym etapie jako Zespół Wykroczeń Komisariatu Policji w Gdyni Chyloni nie mamy podstaw do prowadzenia czynności wyjaśniających gdyż zgłoszenie jest zbyt ogólnikowe. Oczywiście przekażę informację do odpowiedniej komórki, celem wzmożenia patroli, w miarę naszych możliwości zasobowych, ale jako Zespół Wykroczeń proszę o bardziej szczegółowe informacje. Na powyższe, w dniu 10 września 2025 r. o godz. 13:04, administrator strony "[...]" odpowiedział: Dzień dobry, nawiązała Pani kontakt z administratorem strony [...] a prawdopodobnie chciała Pani skontaktować się z osobą, która przesłała zgłoszenie za jej pośrednictwem. Jeżeli w treści e-mail ze zgłoszeniem nie podano e-mail kontaktowego do osoby zgłaszającej, to nie ma możliwości nawiązania z nią kontaktu (o czym informowano w treści zgłoszenia e-mail). Odnosząc się do treści wiadomości e-mail informuję, że zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 1 zarządzenia nr 1173 KGP z dnia 10 listopada 2004 r. w sprawie organizacji służby dyżurnej w jednostkach organizacyjnych Policji, dyżurny Policji po otrzymaniu zgłoszenia o zdarzeniu ma obowiązek zapewnić natychmiastową reakcję Policji, natomiast zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 8 ww. zarządzenia zgłoszenie o zdarzeniu może być przekazywane elektronicznie. Powyższe oznacza, że dyżurny jest zobowiązany do natychmiastowego zadysponowania patrolu Policji na miejsce zdarzenia. Powyższa informacja znajduje się również w treści zgłoszenia e-mail, które Pani otrzymała. Podstawą do wszczęcia czynności wyjaśniających jest. podejrzenie wystąpienie czynu zabronionego, a nie - jak Pani twierdzi - szczegółowe zawiadomienie o tym czynie. Proszę o poinformowanie, czy w związku ze zgłoszeniem z 8 września, o którym mówi Pani w mailu, zgłoszenie zarejestrowano w SWD i czy na miejsce zadysponowano jakikolwiek patrol policji. Jeżeli tak, proszę o informację, kiedy to nastąpiło (dokładna data oraz godzina). Jeżeli zgłoszenia nie zarejestrowano w SWD proszę o informację jakie konkretnie działania podjęto w związku z tym zgłoszeniem. Odpowiedzi proszę udzielić na e-mail "[...]. Ponadto, w dniu 11 października 2025 r. administrator [...] (skarżący) wniósł skargę w trybie Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego do Komendy Miejskiej Policji w Gdyni na zignorowanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W dniu 5 listopada 2025 r., w odpowiedzi na skargę, został poinformowany o treści art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej ustanawiającej pierwszeństwo innej ustawy szczególnej, w tym przypadku ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (t.j.: Dz. U. z 2025 r., poz. 860 ze zm.; dalej określany jako "k.p.w."). W dniu 21 października 2025 r. funkcjonariuszka Policji za pomocą poczty elektronicznej dopytała administratora, w jakim trybie wysłano zapytanie i ma być udzielona odpowiedź. W dniu 23 października 2021r. wpłynęła do Komisariatu Policji w Gdyni-Chyloni skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji. Wobec braku jakiejkolwiek odpowiedzi na prośbę organu z dnia 21 października 2025 r. o wyjaśnienie trybu przesłanego zapytania skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w Gdyni-Chyloni w sprawie rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji (data wpływu 23 października 2025 r.), w której dopiero w sposób nie budzący wątpliwości wskazał, iż wycięty fragment e-maila z całości korespondencji elektronicznej z policjantką z Zespołu ds. Wykroczeń przytoczony w skardze stanowił wniosek o udzielenie informacji publicznej. Zdaniem organu, wiadomość elektroniczna z dnia 10 września 2025 r. przesłana e-mailem na adres [...] z adresu [...] i podpisana "Administrator [...]" w swojej treści nie zawierała wskazania żadnej podstawy prawnej, na jakiej wnioskujący ubiegałby się o udzielenie informacji, a tym bardziej wnioskowania o udzielenie informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wycięty fragment e-maila z całości korespondencji elektronicznej przytoczony w skardze, zawarty był odpowiedzi na korespondencję z policjantką zajmującą się wykroczeniami i dotyczył zawiadomienia dokonanego w trybie ustawy - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia. Korespondencja z funkcjonariuszem Policji podpisującym się jako Zespół ds. Wykroczeń Wydziału Prewencji Komisariatu Policji w Gdyni-Chyloni (z jego imiennej skrzynki, a nie skrzynki organu) prowadzącym czynności wyjaśniające w trybie k.p.w., który dopytuje o szczegóły zgłoszenia wykroczenia i o osobę zawiadamiającą, nigdy nie odbywa się na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 bądź przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownych czynności. Skarga na bezczynność organu ma na celu ochronę procesową strony przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia, czy też - jak w sprawie niniejszej - przez rozpoznanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. W świetle powołanej ustawy, aby uchylić się od zarzutu bezczynności podmiot zobowiązany powinien w pierwszej kolejności ustalić, czy wnioskowana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Ustalenie tej okoliczności determinuje dalsze czynności organu, w takim bowiem przypadku organ powinien: udostępnić wnioskowaną informację publiczną, jeśli znajduje się w jej posiadaniu (art. 10 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.); wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej, jeśli stwierdzi istnienie ograniczeń w dostępie do informacji publicznej bądź jeśli stwierdzi, że brak jest szczególnie uzasadnionego interesu publicznego w udostępnieniu informacji publicznej przetworzonej (art. 16 i art. 17 u.d.i.p. w związku z art. 5 i art. 3 ust. 1 u.d.i.p.); poinformować, że w danej sprawie przysługuje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.). W przypadku gdy organ stwierdzi, że nie posiada żądanej informacji publicznej powinien poinformować o tym wnioskodawcę, czyniąc to w formie zwykłego pisma (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). Analogicznie organ powinien postąpić jeśli w wyniku analizy przedmiotu sprawy stwierdzi, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). W postępowaniu zainicjowanym taką skargą sąd administracyjny, na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., dokonuje weryfikacji czy wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej (warunek podmiotowy), czy żądane informacje posiadają walor informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. (warunek przedmiotowy) oraz czy wniosek został rozpatrzony w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami. W przedmiotowej sprawie skarga dotyczy bezczynności organu w udzieleniu informacji publicznej. Z treści skargi oraz jej uzasadnienia wynikało, że skarżący objął swą skargą bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w Gdyni-Chyloni w zakresie rozpoznania wniosku zawartego w wiadomości z dnia 10 września 2025 r. Poza sporem pozostawało, że Komendant Komisariatu Policji jest podmiotem wykonującym zadania publiczne ( art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji; t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 636; dalej: "ustawa o Policji"), a tym samym jest podmiotem, na którego przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.) został nałożony obowiązek udostępnienia, pozostającej w jego dyspozycji, informacji publicznej. Sporne natomiast pozostaje, czy wiadomość skarżącego z dnia 10 września 2025 r. zawierała w swojej treści, jak twierdzi skarżący, wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Organ w odpowiedzi na skargę podniósł, że wiadomość z dnia 10 września 2025 r. w swojej treści nie zawiera wskazania żadnej podstawy prawnej, na jakiej wnioskujący ubiegałby się o udzielenie informacji, a tym bardziej wnioskowania o udzielenie informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wycięty fragment e-mail z całości korespondencji elektronicznej przytoczony w skardze, który zdaniem skarżącego stanowił wniosek o udzielenie informacji publicznej, zawarty był w odpowiedzi na korespondencję z policjantką zajmującą się wykroczeniami i dotyczył zawiadomienia dokonanego w trybie ustawy - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia. W okolicznościach niniejszej sprawy kluczowa zatem jest ocena, czy objęty skargą wniosek dotyczył informacji podlegającej udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a więc czy w ogóle jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Analizując treść złożonego wniosku a także akta sprawy administracyjnej, Sąd doszedł do przekonania, że skarżący wiadomością z dnia 10 września 2025 r. zainicjował postępowania w sprawie informacji publicznej, które powinno być prowadzone w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodzić się należy z organem, że wiadomość z dnia 10 września 2025 r. nie zawierała żadnych elementów, które mogłyby wskazywać, że obejmuje ona również wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Jednakże organ pomija, że w piśmie z dnia 11 października 2025 r. zatytułowanym "skarga" skarżący w sposób jednoznaczny wyartykułował, że fragment wiadomości z dnia 10 września 2025 r., zacytowany w skardze będącej przedmiotem niniejszego rozpoznania, stanowił wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W piśmie tym skarżący wskazał fragment wiadomości z dnia 10 września 2025 r. i powołał się na przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jakkolwiek pismo z dnia 11 października 2025 r. zostało skierowane do Komendanta Miejskiego Policji w Gdyni, to z prezentaty znajdującej się na tym piśmie wynika, że w dniu 15 października 2025 r. wpłynęło ono do Komisariatu Policji w Gdyni-Chyloni. Zatem w dniu 15 października 2025 r. organ pozyskał wiedzę, że wiadomość z dnia 10 września 2025 r. zawierała wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Przechodząc do oceny charakteru wnioskowanej przez skarżącego informacji wskazać należy, że przepis art. 1 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Pojęcie sprawa publiczna oznacza natomiast przejaw działalności podmiotów wskazanych w Konstytucji RP w jej rozumieniu wynikającym z unormowań Konstytucji RP, tj. takiej aktywności tych podmiotów, która jest ukierunkowana na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie określonych interesów i celów publicznych. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto szeroką definicję pojęcia informacja publiczna wskazując, że jest to każda wiadomość wytworzona przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile dotyczy faktów i danych o charakterze publicznym (por. wyroki NSA: z dnia 12 grudnia 2006 r., sygn. akt I OSK 123/06; z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 2093/14; z dnia 29 kwietnia 2020 r., sygn. akt I OSK 1574/19). Charakter publiczny należy zatem przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności organów władzy oraz ww. podmiotów. O zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji. Uwzględniając powyższe, stwierdzić należy, że informacja o działaniach podjętych przez funkcjonariuszy Policji w toku prowadzenia czynności służbowych, do których zostali powołani, stanowi informację publiczną. Jest to bowiem informacja o sposobie działania funkcjonariuszy Policji stanowiącej umundurowaną i uzbrojoną formację służącą społeczeństwu i przeznaczoną do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz do utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego. Uzyskanie odpowiedzi na pytania o działania podjęte w ramach zgłoszenia o nieprawidłowym parkowaniu, sformułowane we wniosku, pozwoli obywatelowi zweryfikować, czy organ wykonuje ustawowe zadania w sposób prawidłowy i czy nie doszło w tym zakresie do ewentualnych nieprawidłowości lub zaniedbań. Skarżący nie żądał wglądu do akt postępowania w sprawie o wykroczenie, ani też wypisu czy kopii ze zgromadzonych tam dokumentów, ale ubiegał się w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej o informację w postaci informacji na temat podjętych działań na skutek zawiadomienia o nieprawidłowym parkowaniu. Głównym celem przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej jest kontrola władzy publicznej. Celem ustawy jest dbałość o dobro publiczne, jakim jest prawo do przejrzystego państwa, jego struktur, przestrzeganie prawa przez podmioty życia publicznego, jawność administracji oraz innych organów. Zdaniem Sądu, uzyskanie przez obywatela informacji o konkretnych działaniach podjętych przez Policję w ramach zgłoszenia nieprawidłowego parkowania, służy realizacji wspomnianych celów. Jak wynika z § 1 Zarządzenia Nr 12 Komendanta Głównego Policji z dnia 19 maja 2020 r. w sprawie Systemu Wspomagania Dowodzenia Policji (Dz. Urz. KGP z 2020 r., poz. 23), wydanego na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 oraz art. 20e ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, System Wspomagania Dowodzenia Policji, zwany dalej "SWD Policji", stanowi system teleinformatyczny wspierający wykonywanie zadań ustawowych podejmowanych w szczególności na podstawie zgłoszeń przyjmowanych przez dyżurnych jednostek organizacyjnych Policji i innych policjantów, ustaleń dokonywanych przez poszczególne służby policyjne w związku z tymi zgłoszeniami oraz informacji uzyskanych w związku z obsługą zgłoszeń alarmowych otrzymywanych z centrów powiadomienia ratunkowego (ust. 1); SWD Policji prowadzi się w Komendzie Głównej Policji jako zbiór informacji wspierających kierowanie działaniami Policji obejmujący zakresem działania terytorium całego kraju (ust. 2). Zgodnie zaś z § 1 ust. 4 pkt 1 tego Zarządzenia, SWD Policji prowadzi się m.in. w celu bieżącego rejestrowania zgłoszeń o zdarzeniach oraz podjętych interwencji i innych działań Policji. Z regulacji tych płynie wniosek, że dane zawarte w SWD dotyczą m.in. interwencji podjętych przez funkcjonariuszy Policji w ramach realizacji czynności służbowych. System ten ma wspierać wykonywanie zadań ustawowych Policji. Przedmiotowe dane odzwierciedlają zatem informacje o sposobie prowadzenia sprawy i podobnie jak wskazane wyżej dokumenty posiadają walor informacji publicznej. Odnotować przy tym należy, że zgodnie z § 16 ust. 2 powołanego Zarządzenia, zawartym w rozdziale 5 zatytułowanym "Procedura udostępnienia informacji z SWD Policji", w przypadku wniosków kierowanych do Komendy Głównej Policji na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 oraz z 2020 r. poz. 695), informacje przetwarzane w SWD Policji udostępnia komórka organizacyjna Komendy Głównej Policji właściwa do udzielenia informacji publicznych, a w przypadku wniosków kierowanych do pozostałych jednostek organizacyjnych Policji kierownicy tych jednostek. Powołany przepis wprost zatem wskazuje na obowiązek udzielenia przedmiotowych informacji spoczywający w przypadku Komendy Głównej Policji - na komórce organizacyjnej Komendy Głównej Policji właściwej do udzielenia informacji publicznych, a w przypadku wniosków kierowanych do pozostałych jednostek organizacyjnych Policji - na kierownikach tych jednostek, a zatem niewątpliwie także na Komendancie Komisariatu Policji (por. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 11 maja 2023 r., sygn. akt II SAB/Rz 23/23). Sąd nie neguje, że zgodnie z art. 54 § 1 k.p.w., że w celu ustalenia, czy istnieją podstawy do wystąpienia z wnioskiem o ukaranie oraz zebrania danych niezbędnych do sporządzenia takiego wniosku, Policja z urzędu przeprowadza czynności wyjaśniające. Czynności te w miarę możności należy podjąć w miejscu popełnienia czynu bezpośrednio po jego ujawnieniu. Powinny one być zakończone w ciągu miesiąca od ich podjęcia. Sąd ma również świadomość, że art. 54 § 2 k.p.w. przewiduje poinformowanie osoby, która złożyła zawiadomienie, o ewentualnym niewniesieniu wniosku o ukaranie. Jednakże, dokonanie powyższych czynności, nie pozbawia obywatela możliwości uzyskania informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej o działaniach podjętych przez organ w ramach wykonywania zadań publicznych. Mając na uwadze, że żądana przez skarżącego informacja stanowi informację publiczną, rację należy przyznać skarżącemu, że organ w dacie wniesienia skargi pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu jego wniosku, gdyż do dnia wniesienia skargi nie udostępnił wnioskowanej informacji publicznej, ani nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia. Bezczynność ta nie ustała do dnia wyrokowania. W związku z powyższym Sąd w punkcie 1. sentencji wyroku, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku skarżącego w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzekł na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. w punkcie 2. sentencji wyroku, Oceniając tę kwestię Sąd miał na uwadze, że rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków strony skarżącej i jawnego braku woli do załatwienia sprawy, jak też gdy opóźnienie w załatwieniu sprawy jest rażąco nadmierne. Sąd nie dopatrzył się w działaniach organu umyślności czy też złej woli. Sąd wziął pod uwagę, że treść wiadomości skarżącego z dnia 10 września 2025 r. nie wskazywała, że zawiera wniosek o informacje publiczną, a pismo z dnia 11 października 2025 r., zatytułowane "skarga", zaadresowane zostało do Komendanta Policji w Gdyni. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, zawarte w punkcie 3. sentencji wyroku, obejmujące zasądzone na rzecz skarżącego koszty poniesionego przez niego wpisu od skargi w kwocie 100 zł, wynikało z treści art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 4 p.p.s.a., który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność.