III SAB/Gd 8/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] w sprawie udzielenia odpowiedzi postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 21 grudnia 2016 r. T. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] w sprawie udzielenia odpowiedzi na wniosek skarżącego, który przesłał dnia 12 września 2016 r. za pośrednictwem skrzynki Elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej - ePUAP do Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...]. W przedmiotowym wniosku skarżący powołując się na fakt podjęcia działań administracyjnych w celu dopełnienia obowiązku wykonania szczepień ochronnych i wszczęcie w stosunku do skarżącego postępowania o sygnaturze [...] i [...], zwrócił się do organu o udzielenie m.in. informacji dotyczącej zastosowania art. 17 ust. 1a ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi; wyjaśnienia podstaw prawnych będących przesłanką do określenia terminu wykonania obowiązku szczepień ochronnych; wskazania daty, od której organ uznaje upłynięcie terminu wykonania szczepień za zaległe; wskazania podstawy do samodzielnego wyznaczania terminów szczepień oraz miejsca ich wykonywania, wskazania podstawy do wszczęcia postępowania egzekucyjnego; wskazania podstawy prawnej definicji "niedopełnienia obowiązku". W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że z uwagi na nieprawidłowości w funkcjonowaniu systemu ePUAP służącego do komunikacji z organami administracji publicznej wniosek skarżącego dotarł do organu dopiero w dniu 12 grudnia 2016 r. i został przez niego załatwiony dnia 20 grudnia 2016 r. (wysyłka pisma do strony dnia 22 grudnia 2016 r.). Brak jest tym samym podstawy do uwzględnienia wniesionej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Kwestią zasadniczą w rozpoznawanej sprawie jest ocena, czy skarga T. P. z dnia 21 grudnia 2016 r. mieści się w zakresie przedmiotowym postępowania sądowoadministracyjnego. Obowiązkiem sądu administracyjnego przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest bowiem dokonanie oceny dopuszczalności skargi. Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie jako p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż zasadą jest dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej jedynie wówczas, gdy organy administracyjne realizują zadania administracji publicznej w formach władczych lub stanowiących, a więc właściwych dla działania administracyjnoprawnego. W tym miejscu zaznaczyć również należy, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia czy obowiązku wynikającego z przepisów prawa, o których mowa w punktach od 1 do 4a art. 3 § 2 p.p.s.a. (zob. w tej materii: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 1101/08; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Tak ukształtowana kognicja sądów administracyjnych uzasadnia stwierdzenie, że skarga złożona przez T. P., a dotycząca bezczynności organu w przedmiocie udzielenia informacji o podstawie prawnej zasad przeprowadzania obowiązkowych szczepień ochronnych u dziecka nie mieści w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Skarżący domagał się udzielenia mu przez organ administracji publicznej informacji o prawie (normie prawnej) stanowiącej podstawę działania organu w przypadku szczepień czy braku wyrażenia zgody na takie szczepienie ochronne. Z obowiązujących przepisów nie wynika zaś, że żądanych informacji organ ma udzielić w formie decyzji, postanowienia, względnie aktu albo czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia czy obowiązku wynikającego z przepisów prawa, o których mowa w punktach od 1 do 4a art. 3 § 2 p.p.s.a. Z uwagi na to, że skarga T. P. nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zobligowany był do jej odrzucenia. W świetle art. 58 § 1 punkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli zainicjowana nią sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 58 § 1 punkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia.