III SO/Gd 13/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 23 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. L. w przedmiocie wymierzenia Burmistrzowi Miasta grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia wymierzyć Burmistrzowi Miasta grzywnę w kwocie 1.000,00 (jeden tysiąc) złotych. Wnioskiem z dnia 3 sierpnia 2012 r. A. L. - powołując art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta za niewykonanie obowiązku przekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargi, datowanej na dzień 5 czerwca 2012 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, na niewykonanie wyroku WSA w Gdańsku z dnia 13 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 463/11. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że mimo upływu terminu określonego w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ nie przekazał skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W ocenie skarżącej wymierzenie organowi grzywny jest uzasadnione. Zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2012 r. wezwano Burmistrza Miasta do złożenia odpowiedzi na w/w wniosek. W odpowiedzi pismem z dnia 18 września 2012 r. Burmistrz Miasta wskazał, iż Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w P. działając z upoważnienia Burmistrza Miasta w powyższej sprawie wydał już decyzję administracyjną nr [...] z dnia 7 września 2012 r. Zarządzeniem z dnia 27 września 2012 r. ponownie zobowiązano organ do nadesłania w terminie 7 dni odpowiedzi na wniosek skarżącej z dnia 3 sierpnia 2012r. o wymierzenie organowi grzywny z tytułu nieprzekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wskazano, że przedmiotowa sprawa nie dotyczy skargi o wymierzenie grzywny z tytułu niewykonania wyroku sądu. W odpowiedzi na powyższe Burmistrz Miasta poinformował pismem z dnia 2 października 2012 r., że skarga A. L. z dnia 3 sierpnia 2012 r. skierowana i przesłana przez zainteresowaną do WSA w Gdańsku została przekazana do Burmistrza Miasta pismem z dnia 27 sierpnia 2012 r. i odesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wraz z pismem z dnia 18 września 2012 r. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 13 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wydał w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 463/11 wyrok w sprawie ze skargi A. L., uwzględniający skargę. Skarżąca w dniu 6 czerwca 2012 r. ( k.8 ) złożyła do Urzędu Miasta w P. skargę , datowaną na dzień 5 czerwca 2012 r. na niewykonanie powyższego wyroku. Skarga ta nie została przekazana do sądu. Następnie skarżąca złożyła do tutejszego sądu przedmiotowy wniosek z dnia 3 sierpnia 2012 r. o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 5 czerwca 2012 r. do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Jak wynika też z akt sprawy skarżąca złożyła kolejną skargę na niewykonanie tego samego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 lipca 2011 r. sygn. akt II SA/Gd 463/11- datowaną na dzień 22 sierpnia 2012 r., którą organ przekazał do sądu pismem z dnia 31 sierpnia 2012 r. Sprawa ta, co Sądowi wiadomo z urzędu, toczy się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku pod sygn. akt III SA/Gd 623/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten jest zobowiązany do przekazania skargi sądowi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się organu do wskazanego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Z powyższego wynika, iż wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od stwierdzenia uchybienia przez organ terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenia stosownego wniosku przez stronę. Skarga skarżącej z dnia 5 czerwca 2012 r. na niewykonanie wyroku WSA w Gdańsku o sygn. akt II SA/Gd 463/11 nie została przekazana przez organ do sądu, mimo bezwzględnego obowiązku zakreślonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Termin do jej przekazania upłynął z dniem 6 lipca 2012 r. W odpowiedzi na wniosek i w treści pisma organu z dnia 2 października 2012r. brak merytorycznego stanowiska dotyczącego wniosku skarżącej o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 5 czerwca 2012 r. do sądu. Organ powołuje się na wydanie w sprawie decyzji administracyjnej oraz na przekazanie do sądu skargi skarżącej na niewykonanie przedmiotowego wyroku, ale z dnia 22 sierpnia 2012 r., nie zaś skargi na niewykonanie wyroku z dnia 5 czerwca 2012 r. Brak właściwej orientacji organu w sekwencji składanych przez skarżącą pism, skarg, wniosków nie zwalnia organu z odpowiedzialności, o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji Sąd uznał wniosek skarżącej za uzasadniony. Istotne w sprawie jest , że organ we właściwy sposób, określony treścią art. 54 § 2 p.p.s.a., nie przekazał do tutejszego sądu do dnia dzisiejszego skargi skarżącej z dnia 5 czerwca 2012 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa GUS z dnia 17 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2011 r. i w drugim półroczu 2011 r. (M.P. z 2012 r., poz. 94) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe w 2011 r. wyniosło 2.974,69 zł, a w drugim półroczu 2011 r. wyniosło 3.075,27 zł. Grzywna wymierzana na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma co prawda charakter represyjny, ale przede wszystkim dyscyplinujący. W ocenie Sądu grzywna w wysokości 1000,00 zł wystarczająco powinna zdyscyplinować organ do działania w sposób określony w art. 54 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.