III SO/Gd 15/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 14 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G. K. w przedmiocie wymierzenia Dyrektorowi Zakładu Karnego w Czarnem grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia: wymierzyć Dyrektorowi Zakładu Karnego w Czarnem grzywnę w kwocie 200 (dwieście) złotych. W dniu 27 sierpnia 2024 r. G. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o wymierzenie Dyrektorowi Zakładu Karnego w Czarnem grzywny z powodu nieprzekazania skargi ( DIP.0143.11.2024) wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Podał, że skargę z dnia 4 marca 2024 r. wniósł błędnie bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skargę tę przekazano organowi pismem z dnia 15 marca 2024 r. Organ nie przekazał skargi do Sądu. Organ w odpowiedzi na wniosek wniósł o jego oddalenie wskazując, że skarżący składa wyjątkowo liczne wnioski o udzielenie informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, wnosząc następnie do każdej sprawy czasami po kilka odwołań i skarg. Po wpływie pisma z sądu z dnia 3 września 2024 r. okazało się , że w skardze z dnia 4 marca 2024 r. wnioskodawca zawarł dwie skargi - w sprawie D/P.0143.12.2024, a ponadto w sprawie D/P.0143.11.2024. Organ przyznał, że nie dopatrzył się tej okoliczności, jednak przyczynił się do tego sam wnioskodawca, który w jednym piśmie skarży dwa postępowania bądź w jednej sprawie składa kilka takich samych skarg. Po otrzymaniu pisma z sądu organ niezwłocznie, w dniu 5 września 2024 r., zajął stanowisko w sprawie i przekazał do sądu skargę z kompletnymi aktami administracyjnymi. Dodatkowo organ wdrożył dodatkowe czynności weryfikacyjne wpływających do organu skarg. Z tych też względów wymierzenie grzywny w celu dyscyplinująco- restrykcyjnym i prewencyjnym jest niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten jest zobowiązany do przekazania skargi sądowi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania ( art. 54 § 2 p.p.s.a.). Szczególna regulacja, wynikająca z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 902), zwanej dalej w skrócie: "u.d.i.p.", przewiduje, że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę w sprawie udostępnienia informacji publicznej następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę sąd - w oparciu o art. 55 § 1 p.p.s.a. - może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów), a postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, iż wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od stwierdzenia niedochowania przez organ terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę bez względu na przyczynę oraz od złożenia stosownego wniosku przez stronę. Rozważenia zatem wymagało, czy zostały spełnione przesłanki wymierzenia grzywny, określone tym przepisem. Skarga wnioskodawcy w sprawie D/P.0143.11.2024.MG dotyczyła bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku z dnia 29 stycznia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skargę tę G. K. wniósł bezpośrednio do tutejszego sądu w dniu 13 marca 2024 r. ( prezentata), która - po jej przekazaniu przez sąd- wpłynęła do organu 20 marca 2024 r. Zatem organ powinien przekazać skargę sądowi do dnia 4 kwietnia 2024 r. Organ przy piśmie z dnia 5 września 2024 r. przekazał w dniu 9 września 2024 r. ( prezentata) Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Gd 220/24. Mając na uwadze powyższe oraz okoliczności faktyczne niniejszej sprawy Sąd uznał, że wymierzenie organowi grzywny jest uzasadnione. Bezsprzecznie organ przekazał skargę wraz z aktami i odpowiedzią na skargę po terminie przewidzianym przez art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Przekazanie przez organ skargi z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 9 września 2024 r. nastąpiło dopiero w następstwie doręczenia organowi przez sąd w dniu 3 września 2024 r. wniosku o wymierzenie organowi grzywny, po ponad pięciu miesiącach. Trzeba przyznać rację organowi, że G. K. – co Sądowi wiadome jest z urzędu - składa bardzo wiele wniosków do organu o udostępnienie informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednak Sąd w piśmie przewodnim, przekazującym skargę skarżącego organowi, zawiera informację o konieczności przekazania skargi do sądu w terminie 15 dni wraz z aktami sprawy oraz poucza o możliwości wymierzenia grzywny na wniosek skarżącego w przypadku niezastosowania się organu do tego obowiązku. Mimo to organ do obowiązku tego się nie zastosował. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że brak jest podstaw do odstąpienia od wymierzenia grzywny organowi w realiach niniejszej sprawy, tym bardziej, że opóźnienie w wykonaniu omawianego obowiązku było znaczne. Natomiast przekazanie sądowi skargi z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi oraz wdrożenie dodatkowych czynności weryfikacyjnych wpływających do organu skarg miały wpływ na wysokość grzywny wymierzonej organowi przez Sąd. W tym stanie sprawy na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości 200 zł.