III SO/Gd 15/26
PostanowienieWSA w Gdańsku2026-06-12
Skład orzekający: Sędzia NSA Jacek Hyla
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie organowi grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z aktami w terminie powinien zostać uwzględniony, jeśli organ przekazał skargę i akta z niewielkim opóźnieniem, a wniosek został złożony po upływie terminu do przekazania akt?Ratio decidendi
Sąd oddalił wniosek o wymierzenie grzywny, uznając, że niewielkie, 4-dniowe opóźnienie w przekazaniu skargi wraz z aktami administracyjnymi nie miało znaczenia dla szybkości postępowania, zwłaszcza że organ dopełnił obowiązku przed złożeniem wniosku o grzywnę. Dodatkowo, wnioskodawca złożył wniosek po prawie dwóch miesiącach od złożenia akt przez organ, co podważa cel dyscyplinujący grzywny.Stan faktyczny
Wnioskodawca O.K. złożył skargę na bezczynność Wojewody Pomorskiego w dniu 10 lutego 2026 r. Skarga wraz z aktami została przekazana do sądu w dniu 17 marca 2026 r., co stanowiło 4-dniowe opóźnienie w stosunku do ustawowego terminu. Wnioskodawca złożył wniosek o wymierzenie Wojewodzie grzywny z powodu tego opóźnienia. Wojewoda wniósł o oddalenie wniosku, wskazując na obiektywne przyczyny opóźnienia i fakt, że skarga została przekazana przed złożeniem wniosku o grzywnę.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wymierzenie Wojewodzie Pomorskiemu grzywny.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku O.K. o wymierzenie Wojewodzie Pomorskiemu grzywny z powodu nieprzekazania w terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi postanawia: oddalić wniosek.
O. K., wnioskiem, który wpłynął do tutejszego sądu w dniu 14 maja 2026 r. domagał się wymierzenia Wojewodzie Pomorskiemu na podstawie art.55 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r., poz. 935, dalej jako: "p.p.s.a.") grzywny z powodu nieprzekazania w terminie skargi sądowi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi.
Z uzasadnienia wniosku wynika, że wnioskodawca w dniu 10 lutego 2026 r. złożył w tutejszym sądzie skargę na bezczynność Wojewody Pomorskiego. Pomimo upływu terminu do nadesłania skargi do sądu, organ nie uczynił zadość temu obowiązkowi.
Wojewoda Pomorski w odpowiedzi na wniosek wniósł o jego oddalenie, podnosząc, że skarżący wniósł skargę na bezczynność organu w dniu 10 lutego 2026 r. Skarga ta została przesłana do Sądu wraz z aktami w dniu 17 marca 2026 r. Organ winien był przekazać skargę strony wraz z aktami sprawy w terminie 30 dni tj. do dnia 10 marca 2026 r. Opóźnienie w przekazaniu skargi przez organ nastąpiło jednak z przyczyn obiektywnych, wynikających z nadmiernego obciążenia organu bieżącą obsługą prowadzonych postępowań administracyjnych i skarg oraz znaczącym wzrostem wpływu korespondencji wymagającej niezwłocznej rejestracji, dekretacji i merytorycznego rozpoznania.
Grzywna wymierzana na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter nie tylko dyscyplinujący, ale także represyjny i prewencyjny. Orzeczenie sądu w przedmiocie wymierzenia grzywny ma charakter uznaniowy. Sąd podejmując takie rozstrzygnięcie bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym między innymi charakter sprawy, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku wypełnił obowiązek przekazania skargi wraz z aktami, czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy.
W okolicznościach niniejszej sprawy 7 - dniowe opóźnienie w nadesłaniu przez organ skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę należy uznać za pozbawione jakiegokolwiek znaczenia dla szybkości procedowania skargi strony przed sądem administracyjnym. Przekazanie skargi w ww. terminie nie spowodowało negatywnych skutków dla strony. Organ dopełnił ciążącego na nim obowiązku jeszcze przed otrzymaniem przedmiotowego wniosku o nałożenie nań grzywny. Nie ma więc konieczności dyscyplinowania organu. Aktualnie organ przekazuje skargi w ustawowym terminie, w związku z czym nie ma konieczności podejmowania działań prewencyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Stosownie do art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się organu do obowiązku nadesłania skargi i akt w ustawowym terminie, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z akt administracyjnych wynika, że Wojewoda Pomorski otrzymał w dniu 10 lutego 2026 r. wniesioną przez skarżącego skargę na bezczynność organu w sprawie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE.
Trzydziestodniowy termin do przekazania skargi wraz z aktami administracyjnymi do sądu rozpoczyna swój bieg, zgodnie z art. 54§2 p.p.s.a., od dnia otrzymania skargi przez organ. Zatem skarga powinna zostać przekazana do sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi nie później niż w dniu 12 marca 2026 r. (czwartek). Tymczasem skargę przekazano do sądu w dniu 17 marca 2026 r. (wtorek).
Wniosek o wymierzenie grzywny skarżący złożył w dniu 14 maja 2026 r. a zatem już w dacie w której zarówno skarga, jak i akta administracyjne znajdowały się w sądzie.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że Sąd, rozpoznając wniosek o wymierzenie organowi grzywny, nie powinien wymierzać jej automatycznie, lecz brać pod uwagę specyfikę i charakter okoliczności danej sprawy, zaś zakres i forma działania sądu administracyjnego nie powinna wykraczać poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu jakim jest sądowa kontrola wykonywania administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 24 maja 2022 r. sygn.. akt III OZ 314/22).
Grzywna wymierzana na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter nie tylko dyscyplinujący, ale także represyjny i prewencyjny. Orzeczenie sądu w przedmiocie wymierzenia grzywny ma charakter uznaniowy. Sąd podejmując takie rozstrzygnięcie bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym między innymi charakter sprawy, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku wypełnił obowiązek przekazania skargi wraz z aktami, czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy.
W okolicznościach niniejszej sprawy 4 - dniowe opóźnienie w nadesłaniu przez organ skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę należy uznać za pozbawione jakiegokolwiek znaczenia dla szybkości postępowania przed sądem – biorąc pod uwagę, że spośród tych dni opóźnienia dwa przypadały na dni wolne od pracy (14-15 marca 2026 r.). Skarżący, wnosząc o zastosowanie środka określonego w art. 55 § 1 p.p.s.a. powinien był wiedzieć już wszakże o tym, że akta sprawy wraz ze skargą i aktami administracyjnymi zostały niemal 2 miesiące wcześniej złożone przez organ w sądzie i sprawę zarejestrowano pod sygn. akt III SAB/Gd 159/26. Kierowana do wnioskodawcy już 24 marca 2026 r. korespondencja na wskazany przez niego adres pocztowy pod w/w sygnaturą akt nie została przez niego podjęta z urzędu pocztowego i pozostawiono ją w aktach ze skutkiem doręczenia.
Nie sposób przyjąć w tej sytuacji, że uzasadnione było zastosowanie przez wnioskodawcę środka zmierzającego do zrealizowania funkcji dyscyplinującej wobec organu, skoro w dacie złożenia wniosku zarówno skarga jak i akta administracyjne znajdowały się już od 2 miesięcy w sądzie. Można oczekiwać od strony domagającej się od organu terminowego nadesłania skargi z aktami sprawy, by przed złożeniem wniosku mającego organ dyscyplinować sprawdziła, czy organ ten wykonał obciążający go obowiązek przez złożenie skargi w sądzie.
W powyższych okolicznościach sprawy rzeczywista funkcja wniosku ograniczała się wyłącznie do represji wobec organu. Biorąc jednak pod uwagę, że uchybienie terminu przez organ było znikome, a złożenie wniosku nastąpiło w dwa miesiące po wpłynięciu akt sprawy, oraz to, że uchybienie terminu nie spowodowało żadnego opóźnienia w rozpoznaniu sprawy uznać należało, że żądanie wymierzenie grzywny organowi nie może być uwzględnione, nie jest to bowiem konieczne dla realizacji celu jakim jest sprawna, sądowa kontrola wykonywania administracji publicznej.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku,
stwierdzając brak podstaw do wymierzenia grzywny Wojewodzie Pomorskiemu na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji postanowienia.
Powołane wyżej orzeczenie sądu administracyjnego dostępne jest w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło