III SO/Gd 16/17
PostanowienieWSA w Gdańsku2017-10-06
Skład orzekający: Sędzia WSA Jolanta Sudoł
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku nieprzekazania przez organ administracji publicznej skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do sądu administracyjnego, sąd powinien wymierzyć organowi grzywnę, nawet jeśli przyczyny niedopełnienia obowiązku nie są znane lub wystąpiły po terminie?Ratio decidendi
Sąd administracyjny powinien wymierzyć organowi grzywnę na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w przypadku nieprzekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę, niezależnie od przyczyn tego zaniechania. Grzywna ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny i służy zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości, a także ukaraniu za nieprawidłowe działania utrudniające realizację prawa do sądu. Wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i pozostawione jest uznaniu sądu, który bierze pod uwagę specyfikę sprawy i potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Przedszkola nr [...] w G. za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi do sądu. Skarga dotyczyła decyzji odmawiającej przyjęcia ich córki do przedszkola z powodu braku miejsc. Dyrektor przedszkola poinformował, że osoba pełniąca funkcję dyrektora w czasie zdarzenia nie pracuje już w placówce. Sąd uznał wniosek za zasadny.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowił wymierzyć Dyrektorowi Przedszkola nr [...] w G. grzywnę w wysokości 300 zł za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi oraz zasądzić od Dyrektora na rzecz skarżących solidarnie 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 6 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. N. i R. N. w przedmiocie wymierzenia kary grzywny Dyrektorowi Przedszkola nr [...] w G. z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi postanawia: 1. wymierzyć Dyrektorowi Przedszkola nr [...] w G. grzywnę w wysokości 300 (trzysta) złotych za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi; 2. zasądzić od Dyrektora Przedszkola nr [...] w G. na rzecz skarżących S. N. i R. N. solidarnie 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Wnioskiem z dnia 22 sierpnia 2017 r. S. i R. N. (dalej - jako "skarżący") wnieśli o wymierzenie Dyrektorowi Przedszkola nr [...] w G. – E. B. grzywny z tytułu nieprzekazania Sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi w sprawie ze skargi z dnia 26 czerwca 2017 r. na decyzję Dyrektora Przedszkola nr [...] w G. z dnia 19 czerwca 2017 r. utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie Komisji Rekrutacyjnej, którym odmówiono przyjęcia M. N. do Przedszkola nr [...] na rok szkolny 2017/18 z powodu braku miejsc.
Ponadto skarżący wnieśli o zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Przedszkola nr [...] w G. poinformowała, że Pani Dyrektor E. B. od 31 sierpnia 2017 r. nie pracuje już w Przedszkolu nr [...], a przesłane pismo jest bezpośrednio skierowane do niej i dotyczy jej osoby. W piśmie tym wskazano również, iż E. B. obecnie jest Dyrektorem Przedszkola nr [...] w G..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Wniosek podlega uwzględnieniu.
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako - "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Na wstępie wskazać należy, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a).
Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.).
W razie niezastosowania się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 p.p.s.a.).
Należy podkreślić, że wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiło przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Jednocześnie należy zaznaczyć, że przyczyny powodujące naruszenia obowiązków są zasadniczo nieistotne dla samego wymierzenia sankcji, choć mogą mieć wpływ na wysokość przedmiotowej grzywny.
Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco-restrykcyjny. Przede wszystkim kara finansowa służy zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości. Rolą grzywny jest jednocześnie ukaranie organu za jego nieprawidłowe działania. W ten sposób organ ponosi odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji prawa do sądu.
Sfomułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", użyte w § 1 powołanego przepisu wskazuje, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu. Sąd wymierzając organowi grzywnę bierze pod uwagę specyfikę i charakter danej sprawy - może uwzględnić m.in. charakter, pozycję i sytuację organu administracji; przykład, jaki postępowanie tego organu daje innym; wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego; potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów; a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a.
Ponadto, jak przyjmuje się w literaturze prawa ratio legis powyższego unormowania stanowi przede wszystkim zabezpieczenie sfery praw i interesów skarżących.
Przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt I OZ 719/11, Lex 965940), a przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09,ONSAiWSA 2010/1/2, Lex 530114).
Mając powyższe na uwadze powyższe, Sąd doszedł do przekonania, że wniosek S. i R. N. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Przedszkola nr [...] w G. za nieprzekazanie do Sądu skargi wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi w sprawie odmowy przyjęcia ich córki do tego przedszkola na rok szkolny 2017/18 zasługuje na uwzględnienie.
Z wyjaśnień skarżących wynika, że skargę na decyzję z dnia 19 czerwca 2017 r. wnieśli oni do Dyrektora Przedszkola nr [...] w G. w dniu 26 czerwca 2017 r., ale nie została ona przekazana wraz z odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Wymierzenie grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ (podmiot zobowiązany) ustawowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę. W przedmiotowej sprawie warunki te zostały spełnione.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł o wymierzeniu Dyrektorowi Przedszkola nr [...] w G. grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi.
Podkreślić również należy, iż w przedmiotowej sprawie skarga wniesiona do Sądu o wymierzenie organowi grzywny dotyczy nie bezpośrednio osoby E. B., która wówczas pełniła funkcję Dyrektora, a organu administracji publicznej, którym jest Dyrektor Przedszkola nr [...] w G.. To właśnie na tym podmiocie zobowiązanym do przekazania skargi ciąży bezwzględny obowiązek przesłania sądowi skargi, a wszystkie okoliczności związane z zasadnością wniesionej skargi podlegają ocenie sądu rozpoznającego tą skargę, a nie podmiotu (organu), którego działanie bądź bezczynność są przedmiotem skargi.
Należy podkreślić, że ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, a jedynie jej górną granicę określono w art. 154 § 6 p.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W ocenie Sądu, charakter sprawy przemawiał za wymierzeniem organowi grzywny w wysokości 300 zł (skarżący domagali się we wniosku wyższej kwoty). Wysokość grzywny jest wystarczająca do zdyscyplinowania organu, który w przyszłości powinien mieć świadomość konsekwencji naruszenia ciążących na nim obowiązków. W okolicznościach niniejszej sprawy należało uznać, że grzywna w ww. kwocie przede wszystkim spełni cele, dla których została ustanowiona. Sąd wziął również pod uwagę okoliczność, że sprawa dotyczy decyzji podjętej przez organy przedszkola.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
O kosztach postępowania orzeczono w punkcie drugim sentencji postanowienia na podstawie art. 200 i art. 205 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło