III SO/Gd 2/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie WSA Alina Dominiak, WSA Felicja Kajut (spr.), Protokolant Sekretarz Sądowy Anna Zegan, po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2007 r. na rozprawie sprawy z wniosku T.B. o wymierzenie Zarządowi Powiatu grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi postanawia 1. umorzyć postępowanie; 2. zasądzić od Zarządu Powiatu na rzecz T. B. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. T.B. złożył w piśmie z dnia 8 stycznia 2007r. wniosek na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, domagając się wymierzenia Zarządowi Powiatu grzywny z powodu nieprzekazania skargi z dnia 2 listopada 2006r. o wymierzenie grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 lutego 2006r. sygn. akt III SA/Gd 636/05 wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi. W dacie wpływu wniosku tj. 1 lutego 2007r. do sądu nie wpłynęła jeszcze skarga złożona w trybie art. 154 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wraz z odpowiedzią oraz aktami administracyjnymi W odpowiedzi na wniosek Zarząd Powiatu skierował do sądu pismo, do którego dołączono skargę T. B. z dnia 2 listopada 2006r. wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy. Ustosunkowując się do wniosku organ stwierdził, że przesyłając pismo wraz z w/w załącznikami, zastosował się, choć z opóźnieniem, do obowiązków wynikających z art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jako przyczynę opóźnienia organ wskazał fakt mających miejsce w dniu 12 listopada 2006r. wyborów samorządowych i wynikającą z tego zmianę władz samorządowych oraz organizacji pracy urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że organ, za którego pośrednictwem wnosi się skargę do sądu administracyjnego, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Z dyspozycji przepisu art. 55 § 1 cytowanej ustawy wynika, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.154 § 6. Odnosząc się do powyższego, w pierwszej kolejności udzielić należy odpowiedzi, co do charakteru cytowanego wyżej przepisu art. 55 § 1 ustawy. Chodzi tutaj w szczególności o to, czy przepis ten, zawierający regulację zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej w terminowym wykonaniu obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a, ma charakter tylko środka służącego regulacji tego celu (tj. wymuszenia przekazania skargi wraz z aktami sądowi), czy też ma on charakter sankcji karnej za niedokonanie czynności przekazania skargi wraz z aktami Sądowi. W orzecznictwie sądów administracyjnych zdecydowanie przeważa pogląd wskazujący, że regulacja zawarta w przytoczonym wyżej przepisie zmierza do dyscyplinowania organów administracji publicznej, co oznacza, że wymierzenie grzywny jest środkiem służącym realizacji celu jakim jest przekazanie skargi wraz z aktami Sądowi. W tej sytuacji przyjąć należy, że przekazanie Sądowi skargi po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. oraz po złożeniu wniosku przez skarżącego o wymierzenie temu organowi grzywny, jednak przed podjęciem przez ten Sąd postanowienia powoduje, że postępowanie o wymierzenie grzywny staje się bezprzedmiotowe i należy je umorzyć. W takim bowiem wypadku grzywna nie byłaby środkiem zmierzającym do realizacji jej ustawowego celu, który już został osiągnięty (por. Komentarz do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - praca zbiorowa, Zakamycze 2005 r., str. 151). Przyjęta przez Sąd wykładnia art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 ustawy znajduje również oparcie w analizie analogicznego uregulowania przyjętego w art. 154 ustawy. Zwrócił na tę kwestię uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w postanowieniu z dnia 10 kwietnia 2007r. sygn. akt II SO/Gd 18/06 ( nie publikowane). W myśl art. 154 § 3 ustawy, wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Sąd zauważył, że ustawodawca jedynie w wyżej wymienionym artykule wprowadza zakaz umarzania postępowania w sytuacji, gdy wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy następuje po wniesieniu skargi. Z faktu, że ustawodawca nie wprowadził takiego samego ograniczenia w przepisie art. 55 P.p.s.a. wynika, że nie chciał by art. 55 § 1 P.p.s.a. traktować tak samo jak art. 154 § 1 a co za tym idzie, by przepis ten rozumiany był jako sankcja (represja) za niewykonanie obowiązku z art. 54 § 2. Podzielając w całości ten pogląd Sąd na podstawie art. 161 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie wymierzenia grzywny. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 54 § 3 i 64 § 3 powołanej ustawy. Zdaniem Sądu, przesłanie przez organ skargi wraz odpowiedzią i aktami sprawy, w związku ze złożonym w trybie art. 55 ustawy wnioskiem, jest analogiczne do uwzględnienia skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, o czym mowa w art. 54 § 3 P.p.s.a., a co daje podstawę do zwrotu wnioskodawcy uiszczonego wpisu.