III SO/Gd 2/22

Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Fundacji [...] z siedzibą w K. o wymierzenie Staroście [...] kary grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi postanawia: 1. odrzucić wniosek Fundacji [...]; 2. zwrócić ze środków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na rzecz Fundacji [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od wniosku. W jednym piśmie, datowanym na dzień 7 grudnia 2021 r., Fundacja [...] z siedzibą w K. (dalej także jako: "Fundacja"), jak również M. D. - reprezentowani przez radcę prawnego A. F. - wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o wymierzenie Staroście [...] kary grzywny z powodu nieprzekazania do sądu skargi dotyczącej bezczynności organu w zakresie rozstrzygnięcia statusu rzeczy znalezionych (pozostałości uzbrojenia z okresu II wojny światowej) wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi. Do wniosku załączono pełnomocnictwo Fundacji [...] dla radcy prawnego A. F. obejmujące reprezentację Fundacji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w zakresie bezczynności Starosty [...], kserokopie ponaglenia oraz kserokopię skargi. Starosta [...] odpowiadając na powyższy wniosek wniósł o jego oddalenie, podkreślając, że wniosek jest niezasadny, ponieważ z ustaleń organu wynika, iż pisma wspomniane we wniosku (tj. ponaglenie i skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku) nie wpłynęły do niego. Starosta zaznaczył przy tym, że nie posiada zarejestrowanych pism w programie służącym do elektronicznego obiegu dokumentów, nie posiada ich także w wersji papierowej. Ponadto Starosta nadmienił, że próbowano ustalić numer nadania przedmiotowych pism w bezpośredniej rozmowie z M. D., jednak niestety do dnia sporządzenia niniejszego pisma nie udało się ich ustalić, przez co nie jest możliwe stwierdzenie, czy ponaglenie i skargę doręczono skutecznie. Na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 3 marca 2022 r. wezwano radcę prawnego A. F. do przedstawienia potwierdzenia wniesienia do Starosty [...] ponaglenia w sprawie niezałatwienia sprawy oraz skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie radca prawny A. F., pismem z dnia 16 marca 2022 r., wniósł o przedłużenie terminu do wykonania wezwania o 14 dni, wyjaśniając że występuje konieczność przejrzenia dokumentacji związanej ze sprawą i zweryfikowania książki nadawczej kancelarii w celu ustalenia informacji żądanych przez Sąd. Na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 25 marca 2022 r. ponownie wezwano pełnomocnika Fundacji do przedłożenia potwierdzenia wniesienia do Starosty [...] ponaglenia w sprawie niezałatwienia sprawy oraz skargi, zakreślając w wezwaniu termin 7 dni na jego wykonanie oraz rygor odrzucenia wniosku. Powyższe wezwanie zostało doręczone radcy prawnemu A. F. w dniu 31 marca 2022 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 71 akt sądowych) i pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – dalej w skrócie jako: "p.p.s.a."), w razie niezastosowania się przez organ do obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. (tj. przesłania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od daty jej wpłynięcia do organu), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z treści cytowanego powyżej art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika jednoznacznie, że dopuszczalność wymierzenia organowi grzywny z tytułu nieprzekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy taka skarga do organu została złożona. Dopiero bowiem wówczas organ ma obowiązek jej przekazania. Taki obowiązek z oczywistych względów nie ciąży na nim w sytuacji, gdy skargi nie złożono, bowiem wówczas nie ma środka zaskarżenia, który mógłby być przesłany oraz nie ma zarzutów, do których organ mógłby się ustosunkować. Zatem wykazanie przy wnoszeniu wniosku o nałożenie grzywny, że wnioskodawca wniósł skargę do organu, jest jednym z koniecznych elementów formalnych przesądzających o jego dopuszczalności. Nie można bowiem żądać ukarania organu za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z odpowiedzi na nią w sytuacji, gdy taka skarga do organu nie została złożona (zob. postanowienia WSA w Białymstoku z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt II SO/Bk 7/13, LEX nr 1301811). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik Fundacji załączył do wniosku o nałożenie grzywny na Starostę [...] w związku z nieprzekazaniem w terminie skargi kserokopię ponaglenia oraz kserokopię skargi, jednak nie wykazał, pomimo wezwań, że zostały one złożone do organu. Tymczasem, zgodnie z twierdzeniem organu, przedmiotowe pisma do niego nie wpłynęły. W takiej sytuacji uznać należy, że wniosek o wymierzenie grzywny jest niedopuszczalny, bowiem nie istnieje obowiązek, którego wykonanie - w myśl art. 54 § 2 p.p.s.a. - ciążyłoby na mającym zostać ukaranym organie. Mając powyższe na uwadze, Sąd - na podstawie art.58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. - orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów – punkt 2. sentencji postanowienia - orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.