III SO/Gd 4/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. G. o wymierzenie Wójtowi Gminy Krokowa grzywny z powodu nieprzekazania skargi postanawia: 1. wymierzyć Wójtowi Gminy Krokowa grzywnę w kwocie 200 (dwieście) złotych; 2. zasądzić od Wójta Gminy Krokowa na rzecz skarżącego B. G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 23 stycznia 2025 r. B. G. (dalej także jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o wymierzenie Wójtowi Gminy Krokowa grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), za nieprzekazanie w ustawowym terminie 15 dni skargi z dnia 16 grudnia 2024 r. na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W przedmiotowym wniosku skarżący zawarł żądanie zasądzenia od organu na jego rzecz kosztów postępowania wedle norm przepisanych. W odpowiedzi na powyższy wniosek Wójt Gminy Krokowa wniósł o jego oddalenie w całości. Zdaniem organu, z uwagi na to, że żądane przez skarżącego informacje nie stanowią informacji publicznej w myśl przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902, powoływanej dalej jako "u.d.i.p."), uznać należy, że nie doszło do naruszenia art. 21 u.d.i.p., gdyż w przedmiotowej sprawie nie miał on zastosowania. W dniu 27 grudnia 2024 r. wpłynęła do organu skarga skarżącego, natomiast odpowiedź na tę skargę wraz z aktami sprawy została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 24 stycznia 2025 r. Organ nadmienił, że nie posiada jakichkolwiek informacji dotyczących spotkania, które organizowała osoba fizyczna - Radny Gminy Krokowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przy czym należy zwrócić uwagę na szczególną regulację wynikającą z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., który przewiduje, że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę w sprawie udostępnienia informacji publicznej następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę sąd - w oparciu o art. 55 § 1 p.p.s.a. - może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów), a postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Podkreślić należy, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego, o czym organ winien pamiętać), ale również funkcji represyjnej. Ta druga funkcja służy bowiem ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym grzywna ta pełni również funkcję prewencyjną, albowiem jej wymierzenie służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W wymiarze indywidualnym ukarany organ będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 3 listopada 2009 r. sygn. akt II GPS 3/09; postanowienie NSA z dnia 11 maja 2012 r. sygn. akt I OZ 328/12). Przy rozstrzygnięciu wniosku o wymierzenie organowi grzywny należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił, wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wymierzenie organowi grzywny ma bowiem na celu nie tylko dyscyplinowanie organu, lecz również ma stanowić sankcję - co już zostało przez Sąd podkreślone - za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, mając na uwadze wyjaśnienia organu, należy w pierwszej kolejności odnotować, że jeżeli skarżący składa skargę na bezczynność w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej to organ nie może, według własnej oceny, dowolnie zmieniać tego trybu i stosować terminu przekazania akt wraz z odpowiedzią na skargę z ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Samo złożenie skargi stanowi bowiem żądanie strony nadania skardze określonego biegu i obliguje podmiot, do którego skarga ta została skierowana, do uczynienia zadość temu żądaniu. To dopiero Sąd w toku postępowania zainicjowanego skargą zobowiązany jest dokonać oceny wniosku i ustalić, czy żądane informacje były informacją publiczną oraz czy adresat wniosku o udzielenie tych informacji zobowiązany był do rozpoznania wniosku stosownie do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt sprawy o sygn. akt III SAB/Gd 32/25, skarga skarżącego na bezczynność Wójta Gminy Krokowa w sprawie udostępnienia informacji publicznej wpłynęła do organu w dniu 27 grudnia 2024 r., zatem 15 dniowy termin do przekazania akt wraz z odpowiedzią na skargę upłynął w dniu 11 stycznia 2025 r. Tymczasem organ odpowiedź na skargę wraz z aktami przekazał w dniu 24 stycznia 2025 r. Tak więc niewątpliwie doszło do opóźnienia w wykonaniu przez Wójta Gminy Krokowa obowiązków wynikających z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Mając na uwadze opisane wyżej okoliczności, Sąd uznał wniosek skarżącego za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 200 zł. Określając wysokość grzywny w rozpoznawanej sprawie Sąd miał na względzie zarówno treść wniosku oraz charakter sprawy będący przedmiotem skargi, okres uchybienia terminowi przekazania skargi, jak również fakt, że organ pozostawał w błędzie, co do braku obowiązku przekazania skargi w terminie określonym w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. W ocenie Sądu, grzywna we wskazanej wysokości pozwala na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. Zdaniem Sądu sam fakt wymierzenia grzywny powinien już stanowić dla organu wystarczającą podstawę do wyciągnięcia stosownych wniosków na przyszłość. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. i art. 205 § 1 p.p.s.a., zasadzając od organu na rzecz skarżącego zwrot kwoty 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od wniosku. Orzeczenie sądu administracyjnego powoływane w niniejszym uzasadnieniu dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.