III SO/Gd 5/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełniania braków zażalenia. M. W. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 maja 2013 r. nr [...]. Postanowieniem z dnia 21 lipca 2013 r. referendarz sądowy umorzył postępowanie z wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych oraz odmówił ustanowienia radcy prawnego. Po rozpatrzeniu sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 13 stycznia 2014 r. umorzył postępowanie o przyznanie prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych oraz odmówił ustanowienia radcy prawnego. Postanowienie to doręczono wnioskodawczyni w dniu 3 lutego 2014 r. W dniu 10 lutego 2014 r. wnioskodawczyni, na elektroniczną skrzynkę podawczą WSA w Gdańsku, złożyła zażalenie – opatrzone datą 9 lutego 2014 r. - na powyższe postanowienie z dnia 13 stycznia 2014 r. Tego samego dnia wezwano ją do usunięcia braków formalnych zażalenia przez podpisanie zażalenia oraz złożenie pisma zawierającego wskazanie, czy wnosi o zmianę postanowienia, czy o jego uchylenie oraz zwięzłe uzasadnienie zażalenia w terminie 7 dni. Wezwanie zostało doręczone wymienionej w dniu 28 lutego 2014 r. Jeszcze przed otrzymaniem wezwania, w dniu 21 lutego 2014 r. wnioskodawczyni przysłała podpisane zażalenie. Jednocześnie tytułem "uzupełnienia zażalenia" wniosła dowód potwierdzający wyznaczenie przez doręczyciela ostatecznego terminu odbioru przesyłki zawierającej postanowienie Sądu z dnia 13 stycznia 2014 r. na dzień 3 lutego 2014 r. W dniu 7 marca 2014 r. - za pośrednictwem poczty elektronicznej – M. W. przesłała kolejne pismo wskazując, że jest to uzupełnienie zażalenia z dnia 9 lutego 2014 r. Następnie wezwano ją o podpisanie tego pisma w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Wezwanie to zostało doręczone wnioskodawczyni w dniu 27 marca 2014 r. Pismem z dnia 21 marca 2014 r. M. W. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia własnoręcznie podpisanego pisma procesowego. W uzasadnieniu tego wniosku podała, że w dniu 28 lutego 2014 r. otrzymała wezwanie z dnia 10 lutego 2014 r. do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 9 lutego 2014 r. poprzez złożenie własnoręcznie podpisanego pisma procesowego zawierającego uzasadnienie omawianego zażalenia. Ponieważ nie posiadała środków finansowych na przesłanie podpisanego pisma procesowego listem poleconym, podjęła kroki w celu pozyskania stosownych środków, m.in. wystąpiła do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w U. Z dniem 7 marca 2014 r. wysłała drogą elektroniczną uzupełnienie zażalenia, a w dniu 21 marca 2014 r., po uzyskaniu pożyczki, wysłała zwykłą pocztą podpisane uzupełnienie zażalenia z dnia 9 lutego 2014 r. Pokreśliła, że z przyczyn niezależnych od niej, tj. braku środków finansowych, nie mogła w terminie dostarczyć podpisanego uzupełniania zażalenia. Do wniosku załączyła podpisane osobiście ww. pismo z dnia 7 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 27 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jak stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2) oraz dokonać czynności, której nie dokonano w terminie (§ 4). W niniejszej sprawie chodzi o przywrócenie wnioskodawczyni (skarżącej) terminu do wniesienia pisma procesowego stanowiącego uzupełnienie jej zażalenia z dnia 9 lutego 2014 r. (przesłanego do Sądu drogą elektroniczną w dniu 10 lutego 2014 r.) na postanowienie Sądu z dnia 13 stycznia 2014 r. o umorzeniu postępowania o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz odmowie przyznania pełnomocnika z urzędu. Należy podkreślić, że aby nastąpiło przywrócenie terminu musi nastąpić jego uchybienie. Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie nie miało to miejsca. Z uwagi na problemy z doręczaniem pism procesowych doszło do rozminięcia się korespondencji wychodzącej z Sądu oraz pism procesowych wnioskodawczyni składanych drogą elektroniczną, a czasem przesyłanych za pośrednictwem placówek pocztowych. Analiza wskazanej korespondencji prowadzi do wniosku, że wnioskodawczyni uzupełniła braki formalne swoich pism w terminie. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 10 lutego 2014 r. wnioskodawczyni wniosła zażalenie na ww. postanowienie Sądu z dnia 13 stycznia 2014 r. drogą elektroniczną i pismo to nie spełniało wszystkich elementów o których mowa w art. 46 § 1 p.p.s.a. W związku z tym Sąd wezwał do usunięcia braków formalnych zażalenia przez jego podpisanie oraz złożenie pisma procesowego zwierającego sprecyzowanie żądania i zwięzłe uzasadnienie w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wnioskodawczyni przesłała podpisane zażalenie w dniu 21 lutego 2014 r., natomiast wezwanie o uzupełnienie braków formalnych zostało doręczone jej później - w dniu 28 lutego 2014 r. (zwrotne potwierdzenie obioru w aktach sprawy k. – 122 akt sądowoadministracyjnych). W terminie wyznaczonym na uzupełnienie braków, tj. w dniu 7 marca 2014 r. wnioskodawczyni przesłała drogą elektroniczną pismo procesowe, które należy uznać, za uzupełnienie braków formalnych zażalenia z dnia 9 lutego 2014 r. w zakresie żądania i uzasadnienia. Twierdziła w nim, że rozstrzygnięcie podjęto na podstawie zniekształconego stanu faktycznego. Ponadto wniosła o uchylenie przedmiotowego postanowienia Sądu z dnia 13 stycznia 2014 r. Na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., Sąd wezwał wnioskodawczynię do uzupełnienia braków formalnych pisma procesowego z dnia 7 marca 2014 r. przez jego podpisanie w ciągu 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone w dniu 27 marca 2014 r. (zwrotne potwierdzenie obioru w aktach sprawy k. – 131 akt sądowoadministracyjnych), a zatem termin do uzupełnienia pisma z dnia 7 marca 2014 r. upływał w dniu 4 kwietnia 2014 r. Tymczasem wnioskodawczyni przesłała podpisane pismo z dnia 7 marca 2014 r. (uzupełnienie zażalenia) w dniu 21 marca 2014 r., czyli przed upływem wyznaczonego terminu. W okolicznościach sprawy trzeba uznać, że wnioskodawczyni uzupełniła braki formalne swojego pisma z dnia 7 marca 2014 r. w terminie, a w konsekwencji uzupełniła braki formalne swojego zażalenia z dnia 10 lutego 2014 r. Powyższe znajduje uzasadnienie w treści art. 49 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia. Prowadzi to do konkluzji, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony, gdy nie nastąpiło uchybienie terminu do uzupełnienia ww. zażalenia. Sąd podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2008 r. sygn. akt I GZ 191/08, że przedwczesny wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej należy uznać za niedopuszczalny z mocy ustawy - art. 88 p.p.s.a. (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na względzie powyższe rozważania Sąd, na podstawie art. 88 p.p.s.a., uznał wniosek o przywrócenie terminu za niedopuszczalny i orzekł jak w sentencji postanowienia.