III SO/Gd 6/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka po rozpoznaniu w dniu 23 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. Z. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi postanawia wymierzyć Dowódcy Marynarki Wojennej grzywnę w kwocie 500 (pięćset) złotych. W dniu 27 lutego 2013 r. K. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dowódcy Marynarki Wojennej i z dnia 8 lutego 2013 r. nr [...]. Ww. skarga nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w terminie określonym w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). W dniu 11 lipca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynął wniosek K. Z. o wymierzenie organowi grzywny w oparciu o ww. regulację normatywną. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że nie jest mu znana wielomiesięczna przyczyna opóźnienia w przekazaniu skargi. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 lipca 2013 r. poinformowano Dowódcę Marynarki Wojennej o treści złożonego wniosku. W odpowiedzi na powyższy wniosek datowanej na dzień 2 sierpnia 2013 r. organ wniósł o oddalenie wniosku wskazując, że nieprzekazanie skargi jest w istocie "wypadkiem" incydentalnym nie noszącym w żadnym stopniu cech zamierzonego naruszenia. W dniu 6 sierpnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga K.Z. na ww. decyzję Dowódcy Marynarki Wojennej z dnia 8 lutego 2013 r. nr przekazana przez Dowódcę Marynarki Wojennej. Skarga została zarejestrowana pod sygnaturą akt III SA/Gd 664/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) organ którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Z kolei zgodnie z art. 55 § 1 ww. ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy wskazać, że art. 55 § 1 ww. ustawy zawiera regulację zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonywania obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przedmiotowa grzywna realizuje ponadto dwie funkcje: funkcję represyjną oraz funkcję prewencyjną. Funkcja represyjna realizowana poprzez wymierzenie grzywny, o której mowa w wymienionym przepisie służy ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r.). Poza tym ukaranie ww. grzywną służy - jak swoisty środek prewencyjny - zapobieganiu naruszenia prawa celem przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest bowiem jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (zob. w tej materii: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 328/12, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu bez względu na jego przyczyny (zob.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt I OZ 719/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl) a przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy ale także zwłokę organu administracji publicznej w dopełnieniu tej czynności (zob. szerzej: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, publ. ONSAiWSA 2010/1/2). Ustalając z kolei wysokość grzywny sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, a także czas jaki upłynął od wniesienia skargi. Nie bez znaczenia jest również to czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (zob.: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259). W rozpatrywanej sprawie bezsprzecznym jest, że wnioskodawca wniósł za pośrednictwem organu administracji publicznej skargę do sądu administracyjnego. Z treści przedmiotowej skargi wynika ponadto, że organ miał pełną świadomość do jakiego sądu i z jakim zamiarem skarżący wnosi skargę. Analiza zgromadzonych w sprawie dokumentów prowadzi więc do konkluzji, że skarga wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy nie została przekazana do sądu, mimo bezwzględnego obowiązku zakreślonego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Sądu niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - jako wyłączna przesłanka umożliwiająca orzeczenie grzywny - było ewidentne i faktu tego nie może podważyć argumentacja organu zawarta w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny datowanej na dzień 2 sierpnia 2013 r. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 cytowanej ustawy wymierzył organowi grzywnę w kwocie 500 złotych. Wysokość orzeczonej grzywny Sąd przyjął mając na uwadze wszystkie okoliczności sprawy, w tym zwłaszcza 5 – miesięczny okres pomiędzy wniesieniem skargi do organu i jej przekazaniem do Sądu. Sąd uwzględnił również wypełnienie ww. obowiązku przed merytorycznym rozpoznaniem wniosku skarżącego. Należy bowiem wskazać, że po otrzymaniu odpisu wniosku o wymierzenie grzywny organ niezwłocznie uczynił zadość obowiązkowi określonemu wprost w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z powyższych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia.