I SA/Gl 1006/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, , , po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji w sprawie określenia A S.A. w W. wysokości zobowiązania w podatku do nieruchomości. W skardze z dnia 5 listopada 2009 r., wniesionej w tym samym dniu, A S.A. w W., reprezentowana przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym, wniosła o uchylenie powyższej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz o zwrot kosztów postępowania, w tym zwrot kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o zawieszenie postępowania sądowego. W treści uzasadnienia organ poinformował, iż w dniu 30 października 2009 r., tj. przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, pełnomocnik podatnika złożył wniosek o stwierdzenie nieważności zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. Dalej organ wskazał, że postępowanie z wniosku strony zostało wszczęte. W piśmie z dnia 4 stycznia 2010 r. pełnomocnik strony skarżącej przychylił się do wniosku organu podatkowego o zawieszenie postępowania sądowego. Wobec powyższego postanowieniem z dnia 18 stycznia 2010 r. Sąd zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie. Następnie w dniu 1 lutego 2010 r. wpłynęło do tutejszego Sądu pismo organu z dnia 26 stycznia 2010 r., zawierające wniosek o umorzenie postępowania wobec wydania decyzji w dniu [...], nr [...], którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. orzekło o stwierdzeniu nieważności własnej decyzji z dnia [...], nr [...], będącej przedmiotem skargi w niniejszej sprawie. Do pisma załączono kopię wskazanej wyżej decyzji z dnia [...]. W związku z powyższym, na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 lutego 2010 r., pismem z dnia 3 lutego 2010 r., zwrócono się do organu o udzielenie informacji, czy od decyzji z dnia [...], nr [...] zostało wniesione odwołanie. W odpowiedzi organ nadesłał pismo z dnia 9 lutego 2010 r., w którym wskazał, że A S.A. w W. nie wniosła odwołania od decyzji z dnia [...], nr [...]. Postanowieniem z dnia 1 marca 2010 r. podjęto zawieszone postępowanie sądowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 – 2 (tj. skuteczne cofnięcie skargi, śmierć strony) tego przepisu stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ppsa wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje m.in. wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym, np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, publ. LEX nr 188791) Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdyż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...], nr [...], działając na zasadnie art. 247 § 1 pkt 3, art. 248 § 1 i § 2 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.), stwierdziło nieważność własnej decyzji z dnia [...], nr [...], stanowiącą przedmiot skargi. Na decyzję z dnia [...] odwołania nie wniesiono, co wynika z pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 9 lutego 2010 r. W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzję z dnia [...], a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia. Nie ma natomiast podstaw do zasądzenia kosztów od strony przeciwnej, gdyż zgodnie z art. 201 ppsa można to uczynić w przypadku umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa, tj. gdy organ uwzględnia skargę lub w razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 118 § 2 ppsa tj. w efekcie skutecznie przeprowadzonej mediacji. Taka sytuacja nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Na marginesie należy zaznaczyć, że nie można też zwrócić stronie wpisu sądowego od skargi, gdyż taka ewentualność ma miejsce w przypadkach określonych w art. 232 § 1 ppsa, tj. pisma odrzuconego lub cofniętego, a taka sytuacja również nie miała miejsca w niniejszej sprawie.