I SA/Gl 1008/12

PostanowienieWSA w Gliwicach2012-11-26

Skład orzekający: Teresa Randak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, wniesiony po upływie terminu wynikającego z prawidłowo przeprowadzonego doręczenia zastępczego zgodnie z art. 73 PPSA, powinien zostać odrzucony?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił sprzeciw, uznając go za wniesiony po terminie. Zgodnie z art. 73 PPSA, doręczenie zastępcze uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Nawet jeśli przesyłka została odebrana później, termin na wniesienie sprzeciwu upłynął przed jego wniesieniem, co skutkuje odrzuceniem sprzeciwu na podstawie art. 259 § 2 w zw. z art. 197 § 2 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca H.N. wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 4 października 2012 r., którym odmówiono jej prawa pomocy w części. Postanowienie to zostało jej doręczone w trybie doręczenia zastępczego, z awizowaniem w dniach 10 i 18 października 2012 r. Sprzeciw został nadany listem poleconym 2 listopada 2012 r. Sąd rozpatrywał sprawę w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, , , po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym postanawia odrzucić sprzeciw. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z 4 października 2012 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącą od kosztów sądowych w zakresie obejmującym część każdorazowej opłaty sądowej przekraczającą kwotę 50 zł oraz odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Pismem z 2 listopada 2012 r. skarżąca wniosła sprzeciw na postanowienie z 4 października 2012 r. Przesyłka polecona z dnia 5 października 2012 r. zawierająca m.in. odpis postanowienia z 4 października 2012 r. wraz z uzasadnieniem została awizowana 10 października 2012 r., a następnie doręczona stronie skarżącej 25 października 2012 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru. Następnie w odpowiedzi na wezwanie z 8 listopada 2012 r. dotyczące awizowania przesyłki poleconej z dnia 5 października 2012 r., pracownik Poczty Polskiej w piśmie nadanym 12 listopada 2012 r. wyjaśnił, że przesyłka ta była awizowana 10 października 2012 r. Awizo pozostawiono w skrzynce adresata. II awizo wystawione 18 października 2012 r. także pozostawiono w skrzynce adresata. Przesyłka została odebrana przez adresata 25 października 2012 r. w urzędzie pocztowym. Sprzeciw z 2 listopada 2012 r. został nadany listem poleconym 2 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 259 § 2 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270 tekst jedn. ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym sprzeciw m. in. wniesiony po terminie. W myśl bowiem art. 259 § 1 tejże ustawy od postanowień i zarządzeń wydanych przez referendarza sądowego strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Natomiast zgodnie z art. 259 § 3 ustawy jeżeli nie wniesiono sprzeciwu albo wniesiony sprzeciw został prawomocnie odrzucony, zarządzenia i postanowienia, o których mowa w § 1, mają skutki prawomocnego orzeczenia sądu. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem wynika, że została ona doręczona w dniu 25 października 2012 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjedzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 10 października 2012 r., a następnie po raz drugi w dniu 18 października 2012 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 ppsa nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 24 października 2012 r., a co za tym idzie, że siedmiodniowy termin na wniesienie sprzeciwu upłynął z dniem 1 listopada 2012 r. Sprzeciw został natomiast wniesiony w 2 listopada 2012 r., a zatem już po upływie terminu do dokonania tej czynności. W orzecznictwie wyrażono pogląd, że okoliczność, iż adresatowi wydano przesyłkę w terminie późniejszym nie ma żadnego znaczenia dla liczenia terminu wg wskazanego powyżej art. 73 ppsa (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt II FZ 541/10, II FZ 542/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie ulega zatem wątpliwości, że termin został uchybiony, co musi za sobą pociągnąć negatywne konsekwencje dla strony, które to konsekwencje znieść może jedynie ewentualne przywrócenie terminu orzeczone na wniosek, który strona może wnieść. Wobec powyższego na podstawie art. 159 § 2 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło