I SA/Gl 1018/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2012 r., doręczonym skarżącemu w dniu 12 stycznia 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę P. J. na postanowienie organu odwoławczego wskazane w komparycji niniejszego orzeczenia. W motywach rozstrzygnięcia Sąd odnotował, że skarżący pomimo prawidłowego wezwania, nie uzupełnił braku formalnego skargi, ani nie uiścił opłaty sądowej od skargi inicjującej to postępowanie. Doręczając odpis wskazanego na wstępie postanowienia, Sąd pouczył skarżącego o terminie wniesienia środka odwoławczego oraz wymogach ustawowych cechujących skargę kasacyjną. Pismami procesowymi z dnia 31 stycznia 2011 r. i z dnia 1 lutego 2012 r., zatytułowanymi "skarga kasacyjna", P. J. wyraził swoje niezadowolenie z zapadłego w jego sprawie postanowienia odrzucającego skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Wypada w tym miejscu zaznaczyć, że oba pisma skarżącego, tj. z dnia 31 stycznia 2012 r. i z dnia 1 lutego 2012 r., z uwagi na ich tytuł i zawartą tam treść, potraktowano jako jedno pismo procesowe, tj. skargę kasacyjną do postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 stycznia 2012 r. Przyjmuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (patrz np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 lipca 2006 r. sygn. akt II FSK 941/05, LEX nr 850080; z dnia 7 lipca 2009 r. sygn. akt II GSK 509/09, LEX nr 555644), iż dla skutecznego zainicjowania postępowania ze skargi kasacyjnej musi dojść do łącznego spełnienia pięciu warunków: 1) skarga ta musi być wniesiona w przepisanym terminie (art. 177 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej w skrócie: P.p.s.a.; 2) skargę wnosi uprawniony podmiot (art. 173 § 2 P.p.s.a.); 3) skargę sporządził adwokat, radca prawny, względnie inna uprawniona osoba (art. 175 P.p.s.a.); 4) zostały zachowane wskazane wymagania formalnoprawne i konstrukcyjne (art. 176 w zw. z art. 174 P.p.s.a.); 5) skarga została należycie opłacona (art. 221 P.p.s.a.). Niespełnienie któregokolwiek z powyższych warunków czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną, a w konsekwencji powoduje jej odrzucenie (art. 178 P.p.s.a.). Skargę kasacyjną w tej sprawie P. J. sporządził osobiście. Z kolei zgodnie z art. 175 § 1 i 2 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, może też ją sporządzić sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Skargę kasacyjną na rzecz strony może też wnieść Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka. Wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez samą stronę, jeśli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 i 2 P.p.s.a., nie jest brakiem formalnym, usuwalnym w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., w myśl którego przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braków formalnych pisma strony, wskutek których nie może ono otrzymać prawidłowego biegu. Taka skarga kasacyna podlega odrzuceniu. Jak bowiem zauważył Naczelny Sąd Administracyjny, że jeśli skarga kasacyjna została wniesiona z naruszeniem art. 175 P.p.s.a., to wojewódzki sąd administracyjny powinien ją odrzucić bez wzywania do usunięcia braków (patrz postanowienie z dnia 31 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 19/12, dostępne na stronie: www.nsa.gov.pl/baza orzeczeń). W związku z powyższym, ewentualny brak formalny skargi kasacyjnej, w postaci braku podpisu adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych – nie jest brakiem usuwalnym. Bezspornie skarżący sporządził skargę kasacyjną osobiście. Z kolei analiza akt sprawy pozwoliła przyjąć, że nie posiada on kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 2 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy skarga kasacyjna jest dotknięta brakiem nieusuwalnym, nakazującym jej odrzucenie na mocy art. 178 P.p.s.a., jako niedopuszczalnej. W związku z tym orzeczono jak w sentencji postanowienia