I SA/Gl 1018/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. postanawia odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...]., nr [...] określającą skarżącej A Sp. z o.o. w T. zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2014 r. w wysokości [...]zł. W dniu 1 sierpnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał zarządzenie o wezwaniu skarżącej do: 1) uiszczenia wpisu od skargi oraz 2) uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału dokumentu z właściwego sądu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji skarżącej (odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego) lub odpisu tego dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem przez notariusza. W wezwaniach tych zaznaczono, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczono je skarżącej w dniu 18 sierpnia 2016 r. Jak dotąd nie zostały wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu wskutek niewykonania powyższych wezwań. Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii wymogów formalnych skargi, wskazać trzeba, że stosownie do art. 28 § 1 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej jako: p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Zgodnie z kolei z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że w odniesieniu do spółek handlowych odpowiedni w tym względzie jest dokument zawierający informacje z Krajowego Rejestru Sądowego. Jednocześnie akcentuje się, że niedołączenie takiego dokumentu do skargi sprawia, iż jest ona dotknięta brakiem formalnym uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu [zob. m. in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07 oraz z dnia 5 października 2010 r., sygn. akt I FSK 1148/10 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08 (dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl)]. Wszak w braku przesądzenia kwestii możności podpisania pisma przez osobę, która to uczyniła, nie jest możliwe ustalenie, czy pismo to wyraża wolę podmiotu, w którego imieniu zostało wniesione. Jeśli zaś pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. Nie mniej istotne jest również to, że w myśl art. 230 §§ 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, by pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga - jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Art. 220 § 3 p.p.s.a. przesądza z kolei o konieczności odrzucenia przez sąd skargi, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Stąd jedynie dodania wymaga, że skoro w niniejszej sprawie w dniu 18 sierpnia 2016 r. doręczono skarżącej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu od tego pisma, to wezwania te skarżąca powinna była wykonać najpóźniej w czwartek 25 sierpnia 2016 r. Jako że tego nie uczyniła, skargę przez nią wniesioną należało odrzucić na podstawie wyżej powołanych art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.