I SA/Gl 1023/14

PostanowienieWSA w Gliwicach2015-02-23

Skład orzekający: Wojciech Organiściak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym odmówieniu jego przyznania przerywa bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego. Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym odmówieniu jego przyznania nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, ponieważ nie może uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej odmawiające wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został prawomocnie odmówiony. Pomimo ponownego wezwania do uiszczenia wpisu, skarżący nie uiścił go, składając kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, , , po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania z wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia H. S., uchylił postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego i orzekł o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku strony złożonego w dniu 3 marca 2014 r. o wszczęcie postępowania egzekucyjnego przeciwko Wójtowi Gminy P.. Na powyższe postanowienie H. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Zarządzeniem z dnia 10 września 2014 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wyżej oznaczone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w kwocie [...] zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Następnie skarżący nadesłał na wezwanie referendarza sądowego urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wskazał, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 26 listopada 2014 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. W dniu 10 grudnia 2014 r. skarżący złożył osobiście pismo, w treści którego nie zakwestionował w żaden sposób powyższego rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy. W konsekwencji na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 grudnia 2014 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 września 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie została doręczona w dniu 5 stycznia 2015 r. W piśmie złożonym w dniu 12 stycznia 2015 r. skarżący oświadczył m.in., że "ma prawo do zwolnienia od opłat" i wobec tego ponowił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wymagany wpis sądowy od skargi nie został uiszczony do chwili obecnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "ppsa"), skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Ponadto należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z orzecznictwem, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, ale przed upływem siedmiodniowego terminu, złoży wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, pierwotne wezwanie traci aktualność; gdy nastąpi odmowa zwolnienia, wezwanie powinno być powtórzone po uprawomocnieniu się odmowy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2005 r., sygn. akt II FZ 125/05, publ. ONSAiWSA 2006/1/12). Odnotować przy tym należy, że zgodnie z art. 259 § 1 ppsa od postanowienia referendarza sądowego strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Stosownie zaś do art. 259 § 3 ppsa jeżeli nie wniesiono sprzeciwu albo wniesiony sprzeciw został prawomocnie odrzucony, zarządzenia i postanowienia, o których mowa w § 1, mają skutki prawomocnego orzeczenia sądu. Taka sytuacja miała miejsce w omawianej sprawie, gdyż prawomocnym postanowieniem z dnia 26 listopada 2014 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że nie było żadnych podstaw, żeby w piśmie złożonym w dniu 10 grudnia 2014 r. dopatrywać się woli skarżącego sprowadzającej się do wniesienia sprzeciwu. Wobec tego wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Termin zaś do uiszczenia wpisu, liczony od dnia doręczenia wezwania, tj. od dnia 5 stycznia 2015 r., upłynął z dniem 12 stycznia 2015 r. Podkreślić w tym miejscu należy, że złożony przez stronę skarżącą ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zapobiegł skutkom tego stanu rzeczy, w szczególności nie przerwał terminu do uiszczenia wpisu. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w sytuacji, gdy wniesiony on został po merytorycznie i prawomocnie rozstrzygniętym uprzednim wniosku w tym przedmiocie. Ponowne złożenie wniosku, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może bowiem uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 21 kwietnia 1999 r., sygn. I CKN 1461/98, publ. OSNC 1999, nr 11, poz. 196, z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. I CKN 1064/97, publ. OSNC 1999, nr 9, poz. 153, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 maja 2007 r. sygn. akt II FSK 649/06, publ. LEX nr 927112, z dnia 3 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 53/09, publ. LEX nr 544984 i z dnia 7 lutego 2011 r. sygn. akt II FSK 2274/10, publ. LEX nr 742349). W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło