I SA/Gl 1041/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Kołaczek, Sędzia NSA Ewa Karpińska, Asesor WSA Asesor Barbara Orzepowska-Kyć (sprawozdawca), Protokolant Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. B. Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "A" w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z [...]r. nr [...], określającą E. B., w podatku od towarów i usług za [...] 2004 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł, w tym: do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości [...] zł, zaś do przeniesienia na następny miesiąc rozliczeniowy [...] z ł. W uzasadnieniu decyzji przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania. W ramach tych wyjaśnił, że w dniu [... r. E. B. złożył w Urzędzie Skarbowym w L. deklarację dla podatku od towarów i usług VAT-7 za [...] r., w której wykazał kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł, w tym do zwrotu na rachunek bankowy [...] zł i do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy [...] zł. W toku czynności kontrolnych przeprowadzonych w Firmie skarżącego, stwierdzono, iż obniżył on kwotę podatku należnego o podatek naliczony z tytułu nabycia usług telekomunikacyjnych udokumentowanych fakturą VAT nr [...] z dnia [...] r. oraz w deklaracji VAT-7 za [...]r. (w poz. [...],[...],[...],[...]) dwukrotnie rozliczył jako opodatkowaną dostawę potwierdzoną fakturą nr [...] z [...]r., wystawioną przez kontrahenta z N., dokumentującą nabycie samochodu ciężarowego marki [...] o wartości [...] euro. W tym stanie rzeczy organ pierwszoinstancyjny rozliczył podatek od towarów i usług za [...] r., w podstawie prawnej decyzji powołując m.in. art. 20 ust.6, art. 86 ust.2 pkt 4 i ust. 10 pkt 3, art. 99 ust. 12, art. 109 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.) W odwołaniu od tej decyzji pełnomocnik strony skarżącej wniósł o "zastosowanie art. 229 lub 230 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r., Ordynacja podatkowa (tekst jednolity z 2005 r. Dz. U. Nr 8, poz. 60) celem wyjaśnienia wątpliwości merytorycznych i liczbowych". Następnie zarzucił, iż ustalony w przedmiotowej sprawie stan faktyczny i prawny jest sprzeczny z wydaną przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. decyzją za miesiąc [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej nie uwzględnił odwołania i utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie w całości decyzji Dyrektora Izby Skarbowej oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z powodu naruszenia prawa, zarzucając, organom podatkowym naruszenie zasad postępowania określonych w przepisach art. 123 i art. 200 oraz art. 229 i art. 230 ustawy Ordynacja podatkowa a także wydanie decyzji w oparciu o nieprawdziwe fakty i okoliczności. Stwierdził również, iż ograniczono mu zapoznanie z materiałem dowodowym. Wskazał, iż w przedmiotowej sprawie zastosowanie winna mieć uchwała podjęta w siedmioosobowym składzie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2005r. sygn. akt FPS 6/04, skutkująca wznowieniem postępowania. Stwierdził także, że organy podatkowe nie wyjaśniły podstawowej kwestii: dotyczącej rozliczenia podatku naliczonego w wyniku zakupu samochodu [...] od kontrahenta niemieckiego oraz nie wyjaśniono rozliczeń skarżącego za [...] r. Podniósł także , iż organy podatkowe dokonały błędnej interpretacji przepisów art. 20 ust. 6 i art. 86 ust. 10 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem wszystkie czynności na podstawie których można wykazać powstanie obowiązku podatkowego, zostały zrealizowane we [...] r. Następnie pełnomocnik zarzucił, iż organy podatkowe nie uznały propozycji wzorca korekty deklaracji za [...] r. choć z propozycji z tej skorzystały. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Dodatkowo wskazał, iż decyzją ostateczną z [...] r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. dokonał prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług za [...] r. Organ odwoławczy zaakcentował, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. nie uwzględnił korekty deklaracji VAT-7 za [...] r., ponieważ została złożona w dniu [...] r., natomiast w dniu [...] r. wszczęte zostało postępowanie podatkowe w podatku od towarów i usług za [...]r., zatem zgodnie z art. 81 b § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, złożona korekta nie wywołała skutków prawnych. Organ odwoławczy nie zgodził się też z zarzutami naruszenia przepisów art. 123 i art. 200 ustawy Ordynacja podatkowa, ponieważ postępowanie podatkowe w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje: Na wstępie należy podkreślić, iż w świetle art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrolę tę sprawują stosując jedynie kryterium legalności, a więc zgodności z prawem zaskarżonych aktów. Nie kierują się zasadami słuszności, czy sprawiedliwości społecznej. Oznacza to, iż tylko ustalenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji – art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W rozpatrywanej zaś sprawie do takiego naruszenia prawa nie doszło, zatem skarga nie mogła być uwzględniona. W pierwszym rzędzie zauważyć trzeba, że zgodnie z treścią art. 20 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług: "W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 6-9." Z kolei art. 20 ust. 6 stanowi, że: "W przypadku, gdy przed terminem, o którym mowa w ust. 5, podatnik podatku od wartości dodanej wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury". Z kolei zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 10 pkt 3 ustawy: "Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje: (...) w przypadku nabycia towarów i usług, o których mowa w art. 19 ust. 13 pkt 1, jeżeli faktura zawiera informację, jakiego okresu dotyczy - w rozliczeniu za okres, w którym przypada termin płatności", natomiast zgodnie z ust. 11 tego artykułu: "Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy". Odnosząc treść przywołanych przepisów do okoliczności faktycznych rozpatrywanej sprawy, wskazać należy, że w omawianym przypadku faktura sprzedaży samochodu została wystawiona w dniu [...] r., co przesądza o powstaniu obowiązku podatkowego w [...] r. Należy także stwierdzić, że w sytuacji, gdy skarżący nie uwzględnił podatku naliczonego wynikającego z faktury zakupu samochodu [...] w [...], organy podatkowe prawidłowo uwzględniły prawo skarżącego do obniżenia kwoty podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy tj. we [...] r. Bezpodstawne okazały się również podniesione w skardze zarzuty, dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego, gdyż do takiego naruszenia prawa nie doszło. Pełnomocnik strony skarżącej brał udział we wszystkich etapach postępowania podatkowego. Nie znalazły też uzasadnienia zarzuty pełnomocnika, co do braków w zgromadzonym materiale dowodowym , gdyż materiał dowodowy zgromadzony w sprawie jest kompletny a jego ocena przez organy podatkowe spełnia wymogi z art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa, który stanowi, że: "Organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona". Oznacza to, że organ podatkowy, w ocenie materiału dowodowego, nie jest skrępowany żadnymi regułami dowodowymi, a ustaleń faktycznych dokonuje według własnego przekonania na podstawie wszechstronnie rozważonego materiału dowodowego. W teorii prawa podkreśla się, że swobodna ocena dowodów, aby nie przerodziła się w samowolę, musi być dokonana z uwzględnieniem norm prawa procesowego i z zachowaniem reguł tej oceny. Reguły te polegają na tym, że należy opierać się na materiale dowodowym zgromadzonym w toku postępowania, materiał ten musi być poddany wszechstronnej ocenie, ocena ta powinna odnosić się do poszczególnych dowodów z uwzględnieniem ich znaczenia dla sprawy. W niniejszej sprawie takiej oceny dokonały organy podatkowe. Nie zasługują na aprobatę także zarzuty, dotyczące decyzji z [...] r. nr [...], wydanej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w L., w sprawie rozliczenia skarżącego za [...] r., gdyż decyzja ta nie jest przedmiotem toczącego się postępowania sądowego. Ponadto, Sąd z urzędu ustalił, że postanowieniem z 1 sierpnia 2005 r. sygn. akt I SA/1006/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę wniesioną od tej decyzji. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, ani przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy należało w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271) skargę jako nieuzasadnioną oddalić.