I SA/Gl 1047/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, Sędziowie WSA Bożena Miliczek-Ciszewska (spr.), Bożena Suleja, Protokolant Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. Sp. k. w T. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. We wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego A Sp. z o.o. Sp. k. w T. (dalej określana jako "Spółka" bądź "wnioskodawca") przedstawiła opis następującego zdarzenia przyszłego. Spółka planuje zorganizować w przyszłości spotkania integracyjne i okolicznościowe, w tym: spotkanie związane z rocznicą powstania Spółki (w którym wezmą udział pracownicy oraz członkowie ich rodzin, zaproszeni goście oraz kontrahenci), spotkanie integracyjne z kontrahentami (w którym uczestniczyć będą pracownicy Spółki) oraz spotkanie szkoleniowo – integracyjne dla pracowników i kontrahentów, w którym uczestniczyć będą członkowie rodzin pracowników. Koszty organizacji spotkań ponoszone przez wnioskodawcę będą miały charakter ryczałtowy i obejmować mogą różnego rodzaju atrakcje (gry, występy artystyczne, itp.) oraz konsumpcję w formie uzależnionej od charakteru spotkania. Organizując spotkanie Spółka zawierała będzie umowę z firmą zewnętrzną podając orientacyjną ilość uczestników spotkania. Koszty finansowane będą ze środków obrotowych Spółki. Spotkania będą miały na celu integrację z firmą, poprawę atmosfery w pracy, wzrost motywacji (spotkanie z pracownikami) oraz promocję Spółki i zwiększenie jej rozpoznawalności oraz przedstawienie nowych wyrobów (spotkanie z kontrahentami). W przypadku spotkania szkoleniowo – integracyjnego typowe spotkanie integracyjne pracowników i kontrahentów byłoby rozszerzone o dodatkowy element – szkolenia. Uczestnictwo w spotkaniu jak i w szkoleniach nie będzie obowiązkowe, Spółka nie będzie również w stanie prowadzić ewidencji pozwalającej na ustalenie, który z pracowników (ewentualnie pozostałych uczestników) z jakich świadczeń skorzystał, jaka była wartość skonsumowanych posiłków, napojów, itp. Pracownicy będą mogli uczestniczyć w całym spotkaniu lub tylko w jego części. Powołując się na treść art. 11 ust. 1 oraz art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. – o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), dalej w skrócie: u.p.d.o.f., Spółka stanęła na stanowisku, że wartość wydatków, poniesionych przez nią na organizację planowanych spotkań, nie będzie stanowić dla pracowników przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia. W ocenie Spółki przyczyną takiego stanu rzeczy jest fakt, że za zakupione świadczenia Spółka poniesie opłatę ryczałtową za wszystkich uczestników spotkania, przy czym nie będzie ona w stanie ustalić, w jakim zakresie dany pracownik (i pozostali uczestnicy spotkania) skorzystali z postawionych im do dyspozycji świadczeń i czy w ogóle z nich skorzystali oraz jaka ewentualnie będzie indywidualna wartość otrzymanego świadczenia. Sytuacja taka powoduje, że nie są spełnione warunki, wynikające z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. W uzupełnieniu wniosku o udzielenie interpretacji Spółka dodała, że zaproszenia kierowane do gości będą zaproszeniami otwartymi, bez wskazywania konkretnych osób, wnioskodawca nie będzie sporządzał listy gości ani odbierał deklaracji uczestnictwa. Orientacyjna liczba uczestników ustalana będzie na podstawie liczby pracowników oraz liczby wysłanych zaproszeń. W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia [...] r. nr [...] Minister Finansów stwierdził, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku o interpretację jest nieprawidłowe, gdyż pracownicy, którzy wezmą udział we wskazanych przez Spółkę spotkaniach osiągną z tego tytułu dochód podlegający opodatkowaniu. Organ interpretacyjny podkreślił, że de facto spotkania, o których mowa we wniosku, mają charakter zamknięty, gdyż nie każdy może brać w nich udział (jedynie pracownicy, w pewnych przypadkach – członkowie ich rodzin, oraz zaproszeni goście). Co więcej, pracownicy z pewnością są w stanie wskazać, ilu spośród nich weźmie udział w spotkaniu. Organ zaznaczył, że przy zachowaniu należytej staranności wnioskodawca będzie mógł dysponować danymi niezbędnymi do obliczenia wartości świadczenia, przypadającego na jednego uczestnika spotkania. Wartość świadczenia jaką Spółka winna doliczyć do przychodu każdego pracownika, który weźmie udział w spotkaniu, należy obliczyć dzieląc sumę kosztów zorganizowania spotkania (ryczałt) przez liczbę osób, dla których spotkanie jest przewidziane a następnie tak ustaloną cenę jednostkową przypisać, jako przychód, pracownikom uczestniczącym w danej imprezie. Organ zaznaczył też, że na wysokość przychodu pracownika nie wpłynie fakt, w jakim stopniu skorzystał z oferowanych w ramach spotkania atrakcji, gdyż opłata za zorganizowanie imprezy będzie miała charakter ryczałtowy – niezależny od ilości osób uczestniczących oraz od tego, z jakich atrakcji każdy uczestnik zechce faktycznie skorzystać. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą interpretację pełnomocnik Spółki wniósł o jej uchylenie i o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę, organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 14 stycznia 2013 r. pełnomocnik organu interpretacyjnego wniósł o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego dotyczącego zgodności z Konstytucją przepisów u.p.d.o.f. mających zastosowanie w niniejszej sprawie, przedstawionego w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2013 r. sygn. akt II FSK 2797/11. Pełnomocnik Spółki wniósł o nieuwzględnienie powyższego wniosku argumentując, iż w jego ocenie pytanie prawne dotyczy indywidualnej sprawy i nie ma bezpośredniego wpływu na procedowanie w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis powyższy umożliwia sądowi administracyjnemu zawieszenie postępowania ze względu na występującą w sprawie kwestię prejudycjalną, której rozstrzygnięcie może mieć wpływ na wynik toczącego się postępowania. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) rozumieć należy przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. np. wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu warunek ten został spełniony w rozpatrywanej sprawie. Interpretacja indywidualna, poddana kontroli sądu administracyjnego w niniejszym postępowaniu, dotyczy zakwalifikowania uczestnictwa pracowników Spółki w spotkaniach (opisanych we wniosku) jako nieodpłatnych świadczeń ze strony tej Spółki, o których mowa w art. 11 ust. 1 oraz art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f. oraz doliczenia tych świadczeń do przychodów ze stosunku pracy. Należy zaznaczyć, że postanowieniem z dnia 21 października 2013 r., sygn. akt II FSK 2797/11 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "Czy przepisy art. 12 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 i ust. 2a pkt 2 w związku z art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2006 r., w zakresie w jakim nie precyzują pojęcia "innych nieodpłatnych świadczeń" i stanowią podstawę do ustalenia wartości pieniężnej tych świadczeń wliczanej do przychodu ze stosunku pracy, są zgodne z art. 2 oraz art. 217 w związku z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.)?" Równocześnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowił zawiesić postępowanie sądowe. Podkreślić jednocześnie należy, że wprawdzie przytoczone wyżej pytanie prawne dotyczy stosownych przepisów ustawy podatkowej w brzmieniu z 2006 r., jednak brzmienie spornych regulacji prawnych (ich warstwa normatywna) nie uległo zmianie. Mając na względzie powyższe, Sąd uznał, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka wskazana w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., umożliwiająca zawieszenie postępowania z urzędu. Nie ulega wątpliwości, że przepis prawa materialnego, będący przedmiotem spornej wykładni w zaskarżonej interpretacji, będzie poddany ocenie zgodności z Konstytucją RP przez Trybunał Konstytucyjny. Treść orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego niewątpliwie będzie miała wpływ na wyrok sądu administracyjnego w badanej sprawie. Za celowe uznać zatem należało wstrzymanie się z rozpoznaniem skargi wniesionej w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia pytania prawnego przez Trybunał Konstytucyjny. Końcowo zwrócić należy uwagę, iż sądy administracyjne w podobnych sprawach także wydały orzeczenia o zawieszeniu postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny (por. m. in. postanowienia: WSA w Bydgoszczy z dnia 30 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 874/13, WSA w Białymstoku z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Bk 415/13, WSA w Warszawie z dnia 26 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 851/13, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.