I SA/Gl 1092/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Organiściak po rozpoznaniu w dniu 3 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (dalej: organ odwoławczy) utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy O. (dalej: organ pierwszej instancji) z dnia [...] nr [...] określającą A S.A. w J. (dalej: skarżąca albo spółka) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2012 r. w kwocie [...]zł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję organu odwoławczego pełnomocnik skarżącej wniósł o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odrębnym od skargi piśmie z dnia 1 sierpnia 2016 r. pełnomocnik spółki zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącej zaznaczył, że z uwagi na trudną sytuację ekonomiczno – finansową, w tym ryzyko utraty płynności finansowej, wykonanie zaskarżonej decyzji, którą określono zaległość podatkową w wysokości 2.482.129,00 zł, stanowi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla spółki. Wskazał, że wykonanie tej decyzji spowoduje powstanie ryzyka zakończenia prowadzonej działalności a w konsekwencji również utratę miejsca pracy przez 24000 pracowników zatrudnionych bezpośrednio w spółce. Pełnomocnik podniósł, że podstawowym przedmiotem działalności skarżącej jest wydobywanie i sprzedaż węgla kamiennego oraz sprzedaż koksu i węglopochodnych. Zakres działalności oraz oferowanych przez spółkę produktów skutkuje ekspozycją skarżącej na szereg powiązanych ze sobą rynków a tym samym również ryzyk dla prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Pełnomocnik wskazał przy tym, że w zakresie cen węgla koksowego i koksu na rynku międzynarodowym obserwowano spadki w kolejnych kwartałach 2015 r. – uzyskana średnia cena węgla za 2015 r. spadła o około 11% w stosunku do roku poprzedniego, natomiast średnia cena koksu spadła prawie o 3%. W pierwszym kwartale 2016 r. obserwuje się dalszy spadek średnich cen węgla o 17% i koksu o 12% w stosunku do średnich cen uzyskanych w 2015 r. Pełnomocnik spółki stwierdził, że w związku z bardzo trudną sytuacją w sektorze górnictwa węgla kamiennego spowodowaną głębokimi spadkami cen węgla na międzynarodowych rynkach, nadpodażą na rynku krajowym oraz rosnącymi kosztami wydobycia, skarżąca odnotowała w 2015 r. ujemny wynik finansowy. W świetle obecnych, bardzo trudnych warunków rynkowych, spółka podejmuje szereg działań oszczędnościowych. Pełnomocnik podkreślił, że okoliczność tę potwierdza sprawozdanie finansowe spółki za rok obrotowy 2015 wraz z opinią biegłego rewidenta i raportem badania, dostępne na stronie: www.jsw.pl. Wskazano w nim, że "analiza powyższych wskaźników może wskazywać na zagrożenie kontynuacji działalności spółki (...) Na dzień bilansowy kapitały własne są dodatnie, jednakże majątek spółki finansowany jest przede wszystkim kapitałem obcym. Ponadto zobowiązania krótkoterminowe przekraczają aktywa obrotowe o kwotę 2.936,6 mln PLN, a spółka generuje ujemne przepływy netto. Fakty te świadczą o istotnym zagrożeniu kontynuacji działalności spółki". Reasumując, pełnomocnik skarżącej stwierdził, że wykonanie zaskarżonej decyzji zagraża kontynuacji jej działalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sąd po przekazaniu mu skargi może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać następnie należy, że inicjatywa do wskazania na istnienie przesłanek wstrzymania wykonania aktu przysługuje stronie skarżącej, która winna taki stan rzeczy uprawdopodobnić w uzasadnieniu swego wniosku. Tylko bowiem na podstawie jej twierdzeń Sąd może ocenić istnienie przesłanek pozwalających na wstrzymanie wykonania decyzji. Użyte w wyżej cytowanym przepisie pojęcia nieostre, wymagają skonkretyzowania poprzez dokładną i wyczerpującą argumentację czy też zobrazowania za pomocą odpowiednich dokumentów. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wskazanie we wniosku na okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168). W orzecznictwie akcentuje się, że ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt II OSK 2914/12, LEX nr 1240731). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami i dowodami. W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 298/14, LEX nr 1500173). Zaznacza się, że wnioskodawca, formułując argumentację dotyczącą finansowych następstw decyzji powinien ją poprzeć dokumentami finansowymi oraz majątkowymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto wskazać należy, iż Sąd badając wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć nie tylko na ocenie wniosku strony skarżącej ale również na analizie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Odnosząc powyższe do rozpatrywanego przypadku należy stwierdzić, że pełnomocnik skarżącej nie uprawdopodobnił, aby zaistniały ustawowe przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i tym samym, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodziłoby skutek w postaci groźby wyrządzenia znacznej szkody, nadto zaś że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Zaakcentować należy, że na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania nie zostały przedłożone do akt sprawy jakiekolwiek dokumenty, dotyczące sytuacji finansowej skarżącej. Pełnomocnik spółki ograniczył się w tym zakresie do wskazania strony internetowej, na której dostępne jest sprawozdanie finansowe skarżącej za rok obrotowy 2015 wraz z opinią biegłego rewidenta oraz raportem badania oraz do zacytowania fragmentu tej dokumentacji. Jak wskazuje się w orzecznictwie, "w tzw. postępowaniu wpadkowym wszczętym na skutek wniesienia przez stronę wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, o którym to wniosku mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny jest zobowiązany ocenić, czy zostały spełnione przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu w oparciu o analizę wniosku strony oraz dokumentów zebranych w aktach sprawy. Obowiązek taki wynika z systemowego odczytania art. 133 § 1 w związku z art. 166 P.p.s.a. Na mocy tego ostatniego przepisu artykuły P.p.s.a. dotyczące wyroków wojewódzkich sądów administracyjnych znajdują odpowiednie zastosowanie do postanowień tychże sądów. W myśl zaś art. 133 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Odpowiednie odczytanie ww. przepisu dla postępowania wpadkowego, które kończy się postanowieniem dotyczącym wniosku strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, polega na tym, że jako podstawę oceny sądu należy przyjąć akta sprawy, które dokumentują wszystkie ustalenia faktyczne poczynione w danym postępowaniu. Zatem rozpoznając ww. wniosek wojewódzki sąd administracyjny nie może pomijać w swoim rozumowaniu informacji zawartych w aktach sprawy. Ich pełna analiza jest warunkiem prawidłowej oceny stanu faktycznego, która znajduje swoje odzwierciedlenie w postanowieniu sądu" (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt II FZ 1378/14, LEX nr 1551061). W niniejszej sprawie analiza akt sądowych, z przyczyn wskazanych powyżej, nie daje podstaw do uznania, iż zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z kolei argumenty natury ogólnej, zawarte we wniosku pełnomocnika spółki, sprowadzające się w istocie do wskazania na trudną sytuację w sektorze górnictwa w Polsce, w której znalazła się również skarżąca z uwagi na specyfikę prowadzonej działalności, są zdaniem Sądu niewystarczające dla wydania pozytywnego dla skarżącej rozstrzygnięcia. Końcowo należy stwierdzić, że okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie dopatrzył się również, analizując akta administracyjne sprawy. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.