I SA/Gl 1097/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia del. SO Paweł Kornacki, , , po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości w kwestii zażalenia strony skarżącej na postanowienie z dnia 15 stycznia 2014 r. o odrzuceniu sprzeciwu p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił sprzeciw skarżącej Spółki od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 27 sierpnia 2013 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Przesyłka zawierająca odpis powyższego postanowienia, adresowana do Spółki (co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru oraz wydruku śledzenia przesyłek ze strony internetowej Poczty Polskiej) awizowana była dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu 27 stycznia 2014 r., o czym zawiadomienie umieszczono w drzwiach adresata, następnie zaś w dniu 4 lutego 2014 r. W dniu 11 lutego 2014 r. przesyłka odebrana została w placówce pocztowej. W piśmie z dnia 18 lutego 2014 r., nadanym w tym samym dniu w placówce InPost, Spółka wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 15 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie na postanowienie z dnia 15 stycznia 2014 r. jest spóźnione i dlatego podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Z kolei art. 197 § 2 P.p.s.a. przewiduje, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu. W rozpatrywanej sprawie termin przewidziany na wniesienie zażalenia na postanowienie z dnia 15 stycznia 2014 r. upłynął Spółce bezskutecznie z dniem 17 lutego 2014 r. Jest tak dlatego, ponieważ przesyłka zawierająca odpis tego postanowienia doręczona została Spółce w sposób zastępczy w dniu 10 lutego 2014 r., i to pomimo odbioru przesyłki w dniu 11 lutego 2014 r. Pierwsze awizo tej przesyłki miało bowiem miejsce w dniu 27 stycznia 2014 r. Zgodnie zaś z art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Regulacja powyższa przyjmuje zatem konstrukcję prawną domniemania doręczenia - od daty pierwszego zawiadomienia o awizacji należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia bowiem skutków procesowych zaistniałego domniemania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt II FZ 762/12, opubl. w zbiorze orzeczeń LEX pod nr 1221338 oraz w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, że późniejsze wydanie przesyłki pocztowej aniżeli data doręczenia, wynikająca z fikcji doręczenia, przewidzianej w art. 73 § 4 P.p.s.a., pozbawione jest znaczenia prawnego. Podkreślić należy, że w rozpatrywanej sprawie zażalenie nadane zostało w dniu 18 lutego 2014 r., a więc już w samej dacie dokonania tej czynności po upływie terminu. Co więcej, czynności powyższej dokonano za pośrednictwem operatora InPost Sp. z o.o. Trzeba w tym miejscu podkreślić, że z dniem 1 stycznia 2013 r. weszła w życie ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz.U. z 2012 r., poz. 1529). Na mocy art. 153 pkt 3 tej ustawy znowelizowany został przepis art. 83 § 3 P.p.s.a., który stanowi obecnie, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Natomiast zgodnie z art. 178 ust. 1 ustawy – Prawo pocztowe, Poczta Polska S.A. pełni obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie tej ustawy. Obowiązujące obecnie regulacje prawne, przytoczone powyżej, nie pozostawiają zatem wątpliwości, iż równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu jest nadanie go w placówce Poczty Polskiej, która aktualnie – z mocy art. 178 ust. 1 Prawa pocztowego – pełni obowiązki tzw. "operatora wyznaczonego". Nadanie przesyłki zawierającej pismo za pośrednictwem operatora, jakim jest InPost Sp. z o.o., nie może być natomiast uznane za równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu, gdyż na dzień dzisiejszy InPost Sp. z o.o. nie jest "operatorem wyznaczonym" w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo pocztowe i nie był nim w dacie nadania przez Spółkę zażalenia. W związku z powyższym uznać należy, iż w rozpatrywanej sprawie dniem złożenia przez Spółkę zażalenia na postanowienie z dnia 15 stycznia 2014 r. jest dzień wpływu tego zażalenia do sądu, co nastąpiło dopiero w dniu 25 lutego 2014 r., a więc już po upływie siedmiodniowego terminu, przewidzianego na wniesienie zażalenia. Z porównania bowiem dat: doręczenia Spółce odpisu postanowienia z dnia 15 stycznia 2014 r., wynikającego z domniemania doręczenia (tj. 10 lutego 2014 r.) oraz wniesienia zażalenia do Sądu (tj. 25 lutego 2014 r.) wynika, że siedmiodniowy termin, przewidziany przepisami ustawy na wniesienie zażalenia, nie został zachowany. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając w oparciu o art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.