I SA/Gl 1098/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Organiściak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości w kwestii sprzeciwu skarżącej z dnia 23 lutego 2011 r. od postanowienia z dnia 26 stycznia 2011 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia odrzucić sprzeciw. Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2011 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach odmówił skarżącej A Sp. z o.o. w D. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Odpis tego orzeczenia z pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia na nie sprzeciwu wysłano do strony. Zgodnie z oświadczeniem operatora publicznego, które zawarto w piśmie z dnia 16 marca 2011 r., i wystawionym przezeń duplikatem potwierdzenia odbioru tej przesyłki, "po nieudanej próbie doręczenia (...) "zaawizowano [ją] do odbioru w placówce oddawczej adresata" w dniu 1 lutego 2011 r. i powtórnie – w dniu 9 lutego 2011 r., po czym w dniu 16 lutego 2011 r. wydano osobie uprawnionej do jej odbioru. Sprzeciw na wskazane wyżej postanowienie skarżąca oddała w dniu 23 lutego 2011 r. w polskim urzędzie pocztowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do art. 259 § 1 zd. 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej w skrócie jako: p.p.s.a., od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego orzeczenia. Zgodnie z art. 67 § 2 p.p.s.a. pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania jej przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism. W razie niemożności dokonania doręczenia w ten sposób zastosowanie ma zaś art. 73 p.p.s.a. Stanowi on, iż w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (§ 1). Z kolei w oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma i informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (§§ 2 i 3). Ostatecznie doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (§ 4). Odniesienie powyższego do niniejszej sprawy wymaga stwierdzenia, że sprzeciw skarżącej od postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy został wniesiony po upływie terminu do dokonania tej czynności. Skoro przesyłkę tę "po nieudanej próbie doręczenia (...) zaawizowano do odbioru w placówce oddawczej adresata" w dniu 1 lutego 2011 r. i powtórnie – w dniu 9 lutego 2011 r., to na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. uznać należało, iż jej doręczenie miało miejsce w dniu 15 lutego 2011 r. Wymaga zarazem podkreślenia, że na tę kwalifikację nie ma wpływu fakt wydania tej przesyłki adresatowi po upływie wskazanego terminu [zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt: II FZ 541/10 oraz II FZ 542/10, dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl]. W konsekwencji siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu od powyższego postanowienia upłynął z dniem 22 lutego 2011 r. Ponieważ zaś czynność ta została dokonana w dniu 23 lutego 2011 r., to zgodnie z art. 259 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, należało orzec jak w sentencji. Niejako na marginesie wymaga jednakże podkreślenia, że na tę kwalifikację nie ma wpływu to, czy uchybienie terminowi do wniesienia środka zaskarżenia nastąpiło z przyczyn zależnych od strony, czy też nie. Okoliczność ta ma natomiast znaczenie przesądzające dla oceny zasadności wniosku o przywrócenie terminu, który strona może złożyć.