I SA/Gl 11/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, , , po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w G. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: odrzucić skargę. W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 czerwca 2015 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych jest nieprawidłowe. Powyższa interpretacja wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie jej zaskarżenia do sądu administracyjnego, została doręczona wnioskodawcy w dniu 7 września 2015 r. W dniu 25 września 2015 r. (data nadania) A Sp. z o.o. w G. wniosła do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Następnie organ interpretacyjny w dniu 29 października 2015 r. udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, która została doręczona wnioskodawcy w dniu 2 listopada 2015 r. W dniu 30 listopada 2015 r. pełnomocnik wnioskodawcy wniósł za pośrednictwem Ministra Finansów skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga A Sp. z o.o. w G. na pisemną interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Sąd po wniesieniu skargi może uznać, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Sytuacja taka występuje w sprawach indywidualnych interpretacji podatkowych, a zatem również w niniejszej sprawie. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa winno być wniesione do właściwego organu w terminie 14 dni od doręczenia interpretacji. Tymczasem skarżąca spółka, której interpretacja podatkowa została doręczona w dniu 7 września 2015 r., wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa dopiero w dniu 25 września 2015 r. (data nadania pisma), a więc już po upływie przewidzianego prawem 14 – dniowego terminu. Termin ten upływał w dniu 21 września 2015 r. Wskazać w tym miejscu należy, iż aby wezwanie do usunięcia naruszenia prawa było skuteczne, złożone musi zostać w terminie przewidzianym w art. 52 § 3 p.p.s.a. tj. złożone winno zostać w terminie 14 dni od doręczenia interpretacji w organie podatkowym wydającym tę interpretację, bądź nadane w tym terminie w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego (por. postanowienie NSA z dnia 7 stycznia 2010 r., sygn. akt II FSK 1123/09). Należy przy tym zaznaczyć, że wymóg złożenia w określonym terminie wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest formalnym wymogiem skargi i obciąża wnoszącego skargę. Brak wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa w terminie określonym w art. 52 § 3 p.p.s.a. rodzi obowiązek odrzucenia przez sąd administracyjny skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., a zatem z uwagi na niedopuszczalność wniesienia skargi (por. cytowane wyżej postanowienie o sygn. II FSK 1123/09). Nadto godzi się wskazać, iż na mocy zmian dokonanych w procedurze sądowoadministracyjnej wynikających z ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), które weszły w życie od dnia 15 sierpnia 2015 r., została wprowadzona do tego postępowania konstrukcja umożliwiająca rozpoznanie przez sąd skargi, pomimo uchybienia terminu do wezwania organu administracyjnego do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Rozwiązanie to pozwala sądowi uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Dzięki temu ustawodawca ułatwia skarżącemu dostęp do sądu, pozostawiając go jednak pod kontrolę sądową. W niniejszej sprawie jednakże, okoliczność wskazywana przez stronę skarżącą, stanowiąca próbę uprawdopodobnienia braku jej winy w uchybieniu terminu tj. nieobecność w dniu 7 września 2015 r. w siedzibie spółki osoby odpowiedzialnej za odbiór korespondencji i jej odebranie przez przypadkowego, nieuprawnionego pracownika, nie może zdaniem Sądu stanowić podstawy merytorycznego rozpoznania skargi. Niezawinione uchybienie terminu ma miejsce, bowiem wówczas gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności, strona nie mogła w terminie dopełnić danej czynności. Mając na względzie przedstawioną argumentację na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i przy zastosowaniu art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.