I SA/Gl 1134/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Madej po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi E. L., J.L., J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na skutek zażalenia skarżących na zarządzenie z dnia 28 października 2008 r. w przedmiocie ponownego wezwania E. L. i J. L.do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia z dnia 16 sierpnia 2008 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 21 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie skarżących na zarządzenie z dnia 12 czerwca 2008 r. w przedmiocie ponownego wezwania skarżących E. L. i J. L. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia z dnia 22 lutego 2008 r. Pismem z dnia 16 sierpnia 2008 r. skarżący wnieśli zażalenie na wyżej wymienione postanowienie z dnia 21 lipca 2008 r. Następnie zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2008 r. Sąd wezwał skarżących E. L. i J. L. (postanowieniem Referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia 2 marca 2007 r. skarżący J. L. został zwolniony od kosztów sądowych) do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 21 lipca 2008 r., pouczając jednocześnie o możliwości jego zaskarżenia. Wezwanie to zostało doręczone wskazanym skarżącym w dniu 1 września 2008 r. (data wynikająca ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu). Na powyższe zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu skarżący E. L., J. L. i J. L. pismem z dnia 6 września 2008 r. wnieśli zażalenie, które postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2008 r. sygn. akt II FZ 437/08 w stosunku do E. L. i J. L. zostało oddalone, natomiast w stosunku do J. L , zażalenie zostało odrzucone jako niedopuszczalne. W dalszej kolejności zarządzeniem z dnia 28 października 2008 r. tutejszy Sąd, pouczając o braku możliwości jego zaskarżenia, ponownie wezwał skarżących E. L. i J. L. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 21 lipca 2008 r. Pismem z dnia 10 listopada 2008 r. strona skarżąca zaskarżyła powyższe zarządzenie zażaleniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Z uprawnienia owego, wynikającego z treści wyżej cytowanego artykułu, skarżący E. L. i J. L. - po doręczeniu im zarządzenia z dnia 25 sierpnia 2008 r. wzywającego do uiszczenia solidarnie wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 21 lipca 2008 r. wraz z pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia - skorzystali wnosząc zażalenie z dnia 6 września 2008 r., jednakże zażalenie to postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2008 r. sygn. akt II FZ 437/08 w stosunku do E. L. i J. L. zostało oddalone, natomiast w stosunku do J. L., zażalenie zostało odrzucone jako niedopuszczalne. W dalszej kolejności, wszyscy skarżący wnieśli zażalenie na ponowne wezwanie o wpis od zażalenia na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 21 lipca 2008 r., pomimo, iż zostali skutecznie poinformowani o braku możliwości jego wtórnego zaskarżenia. Wezwanie to bowiem stanowiło jedynie zakreślenie nowego terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia z dnia 16 sierpnia 2008 r., którego wysokość została już określona w zarządzeniu z dnia 25 sierpnia 2008 r., a zatem stanowiło wykonanie tego ostatniego zarządzenia. Jednocześnie należy stwierdzić, iż wniesienie zażalenia także przez J. L. uznać trzeba za niedopuszczalne, albowiem wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenie na postanowienie z dnia 21 lipca 2008 r. nie było do niego skierowane, jako, że został on zwolniony od kosztów sądowych. Wobec powyższego, zażalenie musiało zostać odrzucone na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a, co też orzeczono w sentencji postanowienia.