I SA/Gl 1160/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, , , po rozpoznaniu w dniu 17 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] określającą I. O. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. w wysokości [...] zł oraz odsetki za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na ten podatek w kwocie [...] zł. Organy podatkowe wskazały, iż I. O. w 2005 r. prowadziła działalność gospodarczą w spółce jawnej A – R. i J. P., I. O., w której to spółce I. O.posiadała 50 % udziałów w zyskach i stratach. Dochody z prowadzonej w ramach tej spółki działalności były opodatkowane podatkiem liniowym w wysokości 19 %. Kontrola skarbowa przeprowadzona w spółce wykazała nieprawidłowości w ewidencjonowaniu przychodów i kosztów ich uzyskania. Organ kontroli skarbowej w wydanej względem I. O. decyzji wskazał, iż spółka A w księdze przychodów i rozchodów za 2005 r. nie wykazała przychodów w wysokości [...] zł uzyskanych ze sprzedaży [...] oraz wydatków na jej zakup w kwocie [...] zł. Nadto, spółka w kosztach uzyskania przychodów wykazała kwotę [...] zł za zakup lampy [...], pomimo, iż transakcja nie doszła do skutku. Organy podatkowe wskazały następnie, iż przychód spółki za 2005 r. wyniósł [...] zł, koszty jego uzyskania [...] zł, zaś dochód [...] zł. Ponieważ w spółce I. O. posiadała 50 % udziałów w zyskach i stratach, z tego tytułu uzyskała w 2005 r. dochód w wysokości [...] zł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach I. O. wniosła o uchylenie bądź zmianę zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 19 lipca 2011 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania. Wskazał, iż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku toczących się postępowań: cywilnego o sygn. akt II C 179/08 z powództwa NFZ w Warszawie przeciwko A R. i J. P., I. O. Spółka jawna w C. oraz R. P., J.P., I. O. o zapłatę, karnego w sprawie o sygn. II K 196/10 przeciwko m. in. J. P. oraz karnego w sprawie o sygn. akt II K 8/11 przeciwko J. P.. Pełnomocnik stwierdził, iż wynik powyższych postępowań będzie mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, gdyż w przypadku wykazania, że w okresie od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 1 sierpnia 2005 r. spółka A nie uzyskała zgodnie z prawem wskazanego przychodu, nie będzie też mowy o legalnym przychodzie tej spółki, podlegającym opodatkowaniu. W piśmie z dnia 27 lipca 2011 r. organ podniósł, iż pełnomocnik skarżącej nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie tezy, jakoby wskazane w nim okoliczności mogły mieć jakikolwiek wpływ na wynik sprawy. W piśmie z dnia 18 sierpnia 2011 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał wniosek o zawieszenie postępowania, wskazując, iż jest wysoce prawdopodobne, że zysk wykazany w spółce A powstał na skutek działań przestępczych i nie stanowi kwoty podlegającej opodatkowaniu. W piśmie z dnia 18 sierpnia 2011 r. organ odwoławczy podniósł, iż przychód wykazany przez spółkę A w księgach podatkowych za 2005 r. jest przychodem należnym, co nie zostało dotąd zakwestionowane przez podatniczkę. Wskazał również, że okoliczności, związane z prowadzonymi postępowaniami (w tym karnym przeciwko wspólnikowi spółki J. P.) stanowią nowe dowody w sprawie, zgłoszone dopiero w postępowaniu przed sądem administracyjnym, stąd mogą być przedmiotem ewentualnego postępowania wznowieniowego. Konkludując, organ nie dopatrzył się przesłanek, mogących być podstawą do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. W piśmie z dnia 2 września 2011 r. pełnomocnik skarżącej zarzucił organowi, iż skoro przyznał on, że podnoszone przez podatniczkę okoliczności mogą być podstawą postępowania wznowieniowego, tym samym organ potwierdza, że okoliczności te mogą mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W piśmie procesowym z dnia 6 września 2011 r. organ zaznaczył, że do wydania decyzji ostatecznej podatniczka nie zgłaszała zarzutu, iż część przychodu wykazanego w księgach podatkowych spółki A została wyłudzona z NFZ przez wspólnika J. P.. Jest to zatem, zdaniem organu, nowa okoliczność w sprawie, nieznana organowi w dacie wydawania zaskarżonej decyzji. Ponadto organ stwierdził, iż co do zasady nawet uznanie, że podatnik popełnił przestępstwo przywłaszczenia z art. 284 kodeksu karnego nie oznacza, że środki pieniężne będące przedmiotem tego przestępstwa nie będą mogły zostać opodatkowane podatkiem dochodowym z powodu wyłączenia na mocy art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy – o podatku dochodowym od osób fizycznych (przychody wynikające z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy). Organ wskazał na istotę przestępstwa przywłaszczenia, którą jest bezprawne rozporządzenie cudzą rzeczą w sytuacji, gdy znalazła się ona w posiadaniu rozporządzającego w sposób legalny. Oznacza to zdaniem organu, iż dochód osiągnięty został przez podatnika legalnie, nielegalne było tylko rozporządzenie tym dochodem. Nie może być zatem mowy o wyłączeniu tego dochodu z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy – o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Ze złożonych do akt sprawy sądowoadministracyjnej dokumentów wynika, iż wspólnik spółki A – J. P., bez wiedzy i zgody drugiego wspólnika – I. O. otworzył rachunki bankowe, które wskazywał kontrahentom jako rachunki spółki A na które należało dokonywać płatności. Wpływy na te rachunki były następnie przelewane na rachunki prywatne J. P.. Kwoty przywłaszczone w ten sposób stanowiły majątek spółki A z których po odjęciu kwoty wyłudzonej od NFZ oraz po potrąceniu kosztów uzyskania przychodu, połowa zysku spółki stanowiła własność skarżącej – z uwagi na 50 % posiadanych przez nią udziałów. Zwrócić należy uwagę, iż przychody z działalności przestępczej nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie tylko z uwagi na treść art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ale także z uwagi na to, iż efekt tej działalności jest przedmiotem oceny w świetle przepisów prawa karnego, a nie podatkowego (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 13 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Łd 1209/07, opubl. w zbiorze orzeczeń LEX pod nr 460635, zapadły na gruncie zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodu z nieujawnionych źródeł). Wskazuje się nadto w orzecznictwie, że przychody uzyskane z przestępstwa nie mogą być opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zaś prawomocny wyrok skazujący za popełnienie przestępstwa stanowi dla innych organów i sądów wiążące ustalenie w zakresie winy skazanego (wyrok WSA w Gliwicach z dnia 7 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Gl 566/07, opubl. w zbiorze orzeczeń LEX pod nr 449923). Należy zaznaczyć, iż rozstrzygnięcie prowadzonych przed sądami powszechnymi postępowań, na które wskazuje pełnomocnik skarżącej, może mieć znaczenie dla toczącego się w niniejszej sprawie postępowania przed sądem administracyjnym. Nabiera to tym istotniejszego znaczenia, gdyż jak wskazuje się w orzecznictwie, praktycznie każde postępowanie przed organami państwa może być uznane za prejudycjalne dla toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Pojęcie "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" należy interpretować szeroko, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt I GZ 400/10, opubl. w zbiorze orzeczeń LEX pod nr 741392). W związku z powyższym, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.