I SA/Gl 1171/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Winiarski, , , po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia zawiesić postępowanie sądowe. Skargą inicjującą postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie pełnomocnik S. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wskazaną w sentencji, decyzję organu odwoławczego. Decyzję tą Dyrektor Izby Skarbowej w K. wydał na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). W motywach rozstrzygnięcia przywołano nadto podstawy materialno-prawne, w tym art. 20 ust. 3 i art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) - dalej także w skrócie: p.d.o.f. W treści skargi pełnomocnik skarżącego zarzucił organowi odwoławczemu między innymi naruszenie art. 20 ust. 3 p.d.o.f. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie. Godzi się w tym miejscu odnotować, że wspomniane wyżej przepisy prawa materialnego poddano badaniu ich zgodności z ustawą zasadniczą. Otóż przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła sprawa dotycząca spornej tutaj materii, albowiem w postępowaniu o sygn. SK 18/09 strona, która wniosła skargę konstytucyjną, zakwestionowała zgodność art. 20 ust. 3 i art. 30 ust. 1 pkt 7 p.d.o.f. z art.: 2, 31 ust. 3, 42 ust. 1 i 3, 45 ust 1 i art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.;) – dalej w skrócie: P.p.s.a., jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przez Trybunałem Konstytucyjnym, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu. Jest w tej sprawie bezsporne, iż decyzję poddaną kontroli sądu administracyjnego oparto na przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, których zgodność z Konstytucją RP została zakwestionowana. Nie ulega przy tym wątpliwości, iż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymaga odniesienia się do przytoczonego w skardze zarzutu naruszenia art. 20 ust. 3 p.d.o.f. Stwierdzono zatem, że ocena tego zarzutu zależy także od wyniku toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowania o zbadanie zgodności rzeczonych przepisów z ustawą zasadniczą. W tym stanie rzeczy przyjęto, że ekonomia procesowa, a także względy natury celowościowej i słusznościowej, przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją lub aktami wyższego rzędu przepisów aktu normatywnego, które stanowiły podstawę do wydania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie zachodzi okoliczność opisana w pkt 1 wyżej cytowanego przepisu, dlatego też na mocy art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.