I SA/Gl 1209/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 26 sierpnia 2025 r. nr 2401-IEE.7192.427.2025.5.MK UNP: 2401-25-215469 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wykreślenie z rejestru tytułów wykonawczych p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej – M. K. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. M. K. (dalej: skarżący), działając osobiście, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach. Na podstawie zarządzenia z dnia 4 listopada 2025 r. skarżący wezwany został do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podanie swojego numeru PESEL. Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie awizowana była po raz pierwszy w dniu 7 listopada 2025 r., o czym zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej, a następnie była awizowana powtórnie w dniu 17 listopada 2025 r., o czym zawiadomienie również umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłka w dniu 25 listopada 2025 r. została zwrócona jako niepodjęta w terminie. W piśmie z dnia 19 stycznia 2026 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi. Postanowieniem z 16 lutego 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego skargi. Zażalenie skarżącego na to postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z 1 kwietnia 2026 r., sygn. akt III FZ 190/26. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Nadto, zgodnie z treścią art. 46 § 2 pkt 1) lit b) p.p.s.a. skarga jako pierwsze pismo w sprawie powinna zawierać numer PESEL strony skarżącej, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Natomiast jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi przesłano listem poleconym, na adres skarżącego wskazany w skardze. Przesyłka ta została uznana za skutecznie doręczoną w trybie wynikającym z art. 73 § 4 w zw. z § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, w razie niemożliwości doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia do złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa § 1 - o czym stanowi art. 73 § 4 p.p.s.a W świetle powyższych uregulowań uznać należy, że skarżący został prawidłowo wezwany do usunięcia braku formalnego skargi. Korespondencja sądowa zawierająca ww. wezwanie z dnia 5 listopada 2025 r. pomimo tego, że była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo z dnia 7 listopada 2025 r., powtórne awizo z dnia 17 listopada 2025 r. – nie została podjęta i jako taka została zwrócona w dniu 25 listopada 2025 r. Zatem przewidziany prawem termin na zadośćuczynienie wezwaniu upłynął dnia 2 grudnia 2025 r. (wtorek). W tym terminie skarżący nie podjął czynności zmierzających do uzupełnienia braku formalnego skargi. W rozpoznawanej sprawie doszło zatem do ziszczenia przesłanek odrzucenia skargi, gdyż jest ona dotknięta brakiem formalnym, a taką skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, o czym orzeczono jak w sentencji.