I SA/Gl 123/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu do budżetu gminy dotacji wykorzystanej niezgodnie z umową w kwestii wniosku skarżącego z dnia 29 września 2011 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z dnia 28 września 2011 r. postanawia odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło, że A w R. po upływie terminu wniósł odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] nr [...], określającej mu wysokość dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu Miasta R. z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych. To postanowienie organu odwoławczego zostało skierowane na adres A podany m. in. w złożonym przezeń odwołaniu. Jak wynika z adnotacji, które operator publiczny umieścił na potwierdzeniu odbioru tej przesyłki, wobec nieobecności adresata awizowano ją w dniu 8 sierpnia 2011 r. oraz ponownie w dniu 17 sierpnia 2011 r., po czym w dniu 25 sierpnia 2011 r. zwrócono, jako niepodjętą, nadawcy. Kwestię sposobu doręczenia tej przesyłki operator publiczny przedstawił również w piśmie z dnia 23 listopada 2011 r., które organ wniósł do sprawy o sygn. akt III SA/Gl 15/11. Zgodnie z wyjaśnieniami w tym piśmie zawartymi, zawiadomienie o złożeniu przesyłki w Urzędzie Pocztowym [...] listonosz pozostawił w portierni szkoły, na której terenie mieści się siedziba A. Uczynił to po tym, jak zastał zamknięte drzwi adresata oraz stwierdził, iż nie ma on własnej skrzynki oddawczej. Podobnie postąpił z zawiadomieniem powtórnym. W dniu 21 września 2011 r. w siedzibie organu odwoławczego stawił się P.Ż. - Prezes A, któremu wydano kopię powyższego postanowienia. W dalszej kolejności, za pośrednictwem organu odwoławczego, A wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na to postanowienie i wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, przy czym złożenie skargi miało miejsce w dniu 28 września 2011 r., a wspomnianego wniosku – w dniu 29 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przywróceniu może podlegać jedynie termin, któremu strona uchybiła. Uchybienie terminowi może zaś nastąpić jedynie w sytuacji, gdy termin ten rozpoczął bieg. Z kolei zdarzeniem inicjującym bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi na takie postanowienie, jak zaskarżone w niniejszej sprawie, jest doręczenie tego rozstrzygnięcia stronie. Stanowi o tym art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270), w dalszej części oznaczanej w skrócie: p.p.s.a. W analizowanym przypadku uznać należało, iż takie doręczenie miało miejsce w poniedziałek 22 sierpnia 2011 r., przy czym, co wymaga podkreślenia, podstawę tej kwalifikacji stanowi art. 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. - Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), następnie powoływanej jako: k.p.a. Przepis ten reguluje bowiem kwestię doręczeń w postępowaniu administracyjnych w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi ani bezpośrednio, o czym stanowi art. 42 k.p.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 43 k.p.a. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 44 § 1 k.p.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata) umieszcza się zaś zawiadomienie o złożeniu tego pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie siedmiodniowym, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o jego złożeniu (art. 44 §§ 2 i 3 k.p.a.). Jeżeli w tym terminie pismo to nie zostanie podjęte, doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia jego złożenia w placówce pocztowej, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 k.p.a.). Z kolei w myśl art. 45 k.p.a. jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism, a przepis art. 44 stosuje się odpowiednio. Za osobę uprawnioną rozumie się przy tym każdą osobę, która ze względu na funkcję wykonywaną w organizacji adresata jest regulaminowo lub zwyczajowo uprawniona do odbioru pism, np. pracownik biura, portier (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2000 r., sygn. akt V SA 1953/99, LEX nr 54228). Doręczenie pisma może nastąpić również w miejscu wykonywania działalności (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 września 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 1176/10, LEX nr 749110). W świetle powyższego za prawidłowe należało uznać zachowanie listonosza, który zastając zamknięte drzwi A, mieszczącego się w szkole, a także stwierdzając, iż Klub ten nie dysponuje własną skrzynką oddawczą, przesyłkę zawierającą zaskarżone postanowienie awizował w portierni szkoły. Konsekwencją powyższego jest natomiast stwierdzenie, że jej doręczenie, jak już wspomniano, miało miejsce w poniedziałek 22 sierpnia 2011 r. To właśnie wówczas rozpoczął swój bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na wskazane postanowienie, który bezskutecznie upłynął z dniem 21 września 2011 r. W tym też dniu wydano Prezesowi A kopię skarżonego aktu, a zatem ustała przyczyna uchybienia terminu, którą była niewiedza o próbie doręczenia tej przesyłki. Złożony w imieniu A w dniu 29 września 2011 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uznać przeto należy za spóźniony. Zgodnie bowiem z art. 87 § 1 p.p.s.a. żądanie takie zgłasza się w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W analizowanym przypadku termin ten bezskutecznie upłynął zatem z dniem 28 września 2011 r. (w środę). Ponieważ zaś stosownie do art. 88 p.p.s.a spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, orzeczono, jak w sentencji.