I SA/Gl 1259/05

PostanowienieWSA w Gliwicach2005-12-19

Skład orzekający: sędzia NSA Ewa Madej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez pełnomocnika może zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie, w szczególności gdy pełnomocnictwo budzi wątpliwości co do jego wiarygodności i autentyczności?
Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W przypadku, gdy pełnomocnictwo budzi wątpliwości co do jego wiarygodności i autentyczności, a pełnomocnik nie przedłożył oryginału ani nie usunął innych braków formalnych w zakreślonym terminie, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.
Stan faktyczny
K. P., działając w imieniu G. J., wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Do skargi załączono kopię pełnomocnictwa sporządzonego przed amerykańskim notariuszem w 2000 r. oraz poświadczenie zameldowania skarżącej. Sąd wezwał pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału pełnomocnictwa i podanie aktualnego miejsca zamieszkania skarżącej. Pełnomocnik nie uzupełnił braków w terminie, odwołując się do wcześniej złożonych dokumentów.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. I SA/Gl 1259/05 P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Madej (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę Sygn. I SA/Gl 1259/05 UZASADNIENIE K. P., działając w imieniu G. J., wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...]. Do skargi załączył kopię pisma zatytułowanego jako pełnomocnictwo, sporządzonego pismem maszynowym i opatrzonego odręcznym podpisem o treści: "G. J.". Z treści pisma wynika, że zostało ono spisane w C. w dniu [...] 2000 r. przed notariuszem amerykańskim i że na jego mocy G. J. upoważniła swojego syna, K. P., do występowania w jej imieniu m. in. przed sądami administracyjnymi. Zgodność pisma z oryginałem została potwierdzona notarialnie przez polskiego notariusza w dniu [...] 2005 r. Innym załącznikiem była kopia poświadczenia zameldowania na pobyt stały z dnia [...] 2005 r., według którego G. J. od dnia [...] 1997 r. zameldowana jest w S. przy ul. [...]. Pismem doręczonym w dniu [...] 2005 r. Sąd wezwał K. P. do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie oryginału pełnomocnictwa oraz podanie aktualnego miejsca zamieszkania G. J. w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie nadanym w dniu [...] 2005 r. K. P. oświadczył, że "przedłożył Sądowi wymagane dokumenty w uzupełnieniu skargi do sygn. akt I SA/Gl 639/05, tj.: – odpis poświadczony notarialnie za zgodność z oryginalnym dokumentem (jedyny, jakim obecnie dysponuje) – pełnomocnictwa z dnia [...] 2000 r., – poświadczenie zameldowania na pobyt stały G. J. z dnia [...] 2005 r. wystawione przez Urząd Miejski w S., Wydział Ewidencji Mieszkańców" i że "w związku z powyższym Sąd dysponuje żądanymi dokumentami". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do art. 46 § 1 pkt 4 ppsa pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nie ulega zatem wątpliwości, że w tym ostatnim przypadku ustalenie, czy skarga nie jest dotknięta brakiem formalnym, możliwe jest jedynie wtedy, gdy przedstawione zostało pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, które zresztą, w myśl art. 37 § 1 ppsa, pełnomocnik obowiązany jest dołączyć do akt sprawy przy pierwszej czynności procesowej. K. P. nie dochował jednak wspomnianego obowiązku, ponieważ przedstawiony przez niego odpis pisma z dnia [...] 2000 r., stanowiący – w jego mniemaniu – odpis pełnomocnictwa udzielonemu mu przez jego matkę do wniesienia skargi w rozpatrywanej sprawie, budzi – w ocenie Sądu – wątpliwości. Wiążą się one przede wszystkim z formą tego odpisu. W tych ramach odnotować wypada takie okoliczności jak: sporządzenie pisma w języku polskim przed amerykańskim notariuszem oraz oznaczenia identyfikujące tego notariusza (podpis, "pieczęć", brak tzw. "firmowego" papieru), które, zdaniem Sądu, mogą stanowić przedmiot zastrzeżeń co do ich wiarygodności i autentyczności. Do podobnych wniosków prowadzi również analiza treści pisma. Wspomina się w nim bowiem o sądach administracyjnych, chociaż w stanie prawnym obowiązującym w dniu jego sporządzenia funkcjonował tylko jeden taki sąd, tj. Naczelny Sąd Administracyjny. Omówione wątpliwości uniemożliwiają stwierdzenie, że osoba podpisana pod skargą była umocowana do jej wniesienia. W konsekwencji wezwanie dokonane w rozpatrywanej sprawie miało na celu rozwianie tych wątpliwości, a w rezultacie usunięcie braku formalnego skargi. Tymczasem wezwanie to nie zostało przez K. P. wykonane w terminie, ponieważ termin ów upłynął z dniem [...] 2005 r., a pismo mające, według niego, stanowić uzupełnienie braków, zostało nadane dopiero w dniu [...] 2005 r. Tę okoliczność niejako samą w sobie należy uznać za faktyczną podstawę odrzucenia skargi w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Na marginesie jedynie zatem odnotować warto, że K. P. odpowiadając na wezwanie Sądu, ograniczył się do odwołania się do dokumentów, które wcześniej załączył już do skargi. Nie nadesłał więc nie tylko oryginału pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej w postępowaniu sądowo-administracyjnym, lecz również i oryginału pisma z dnia [...] 2000 r., który powinien przecież pozostawać w jego posiadaniu, skoro w dniu [...] 2005 r. miał on przedstawić go notariuszowi. Co więcej, nie wskazał także precyzyjnie miejsca pobytu skarżącej, poprzestając na poinformowaniu Sądu o adresie, pod jakim jest ona zameldowana. Mając na względzie wszystkie podniesione okoliczności, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło