I SA/Gl 1259/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. z dnia [...], nr [...], określającą P. W. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. w wysokości [...] zł oraz odsetki za zwłokę należne do dnia 30 kwietnia 2008 r. od nieuiszczonych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiące: sierpień, październik, listopad i grudzień 2007 r. w łącznej wysokości [...] zł. Na tę decyzję organu odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł pełnomocnik podatnika będący adwokatem. W dniu 19 listopada 2012 r. Przewodniczący Wydziału I zarządził wezwanie pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez: podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 listopada 2012 r. za pośrednictwem pracownika upoważnionego do odbioru tej przesyłki. Dotychczas nie spotkało się ono z żadną reakcją wezwanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Rozpatrywana skarga podlega odrzuceniu z powodu niewykonania wezwania do uzupełnienia jej braków formalnych. Dostrzec należy, że w myśl art. 37 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., jeżeli strona działa przed sądem przez pełnomocnika, to jest on obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. O obowiązku tym stanowi również art. 46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo to wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Niedołączenie tego dokumentu do skargi sprawia zatem, że jest ona dotknięta brakiem formalnym (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt II OZ 896/11, LEX nr 984691). Ponadto zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Stosownie natomiast do art. 230 §§ 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Art. 231 § 1 p.p.s.a. stanowi z kolei, że w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna pobiera się wpis stosunkowy. Zależy on od wartości przedmiotu zaskarżenia a zasady jego obliczania określa Rada Ministrów w drodze rozporządzenia wydanego na podstawie art. 233 p.p.s.a. Oznacza to, że skarga na decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego, a więc należności pieniężnej, powinna zawierać wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W przeciwnym razie dotknięta jest brakiem formalnym. W tym miejscu odnotować należy, że zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. Skoro w rozpatrywanym przypadku wezwanie takie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 listopada 2012 r., to powinno być ono wykonane najpóźniej w piątek 30 listopada 2012 r., co jednakże nie nastąpiło. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.