I SA/Gl 1280/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej (sprawozdawca), Sędzia NSA Przemysław Dumana, Sędzia WSA Krzysztof Winiarski, Protokolant Agnieszka Zygmunt, po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej - umorzenie zaległości podatkowej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] r. nr [...] w części odmawiającej E. Z. umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. w wysokości [...] zł, w pozostałej zaś części uchylił wspomnianą decyzję i umorzył zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. w kwocie [...] zł. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Zaległość w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r., której umorzenia domagała się skarżąca, wynikała z decyzji Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] r. nr [...]. Decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...], będącą również przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (sygn. akt I SA/Gl 408/05) utrzymano bowiem w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] r. nr [...], odmawiającą uchylenia – w wyniku wznowienia postępowania – decyzji wymiarowej Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] r. nr [...]. Ponadto, decyzją z dnia [...] r. nr [...], również zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (sygn. akt I SA/Gl 407/05), Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą E. Z. stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. Wyrokami z dnia 3 sierpnia 2005 r. sygn. akt I SA/Gl 407/05 oraz I SA/Gl 408/05 Sąd uchylił obie zaskarżone decyzje z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w K., ponownie rozpoznając sprawę, decyzjami z dnia [...] r. nr [...] oraz [...] uchylił odpowiednio decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] r. nr [...] i umorzył postępowanie w spawie, oraz decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] r. nr [...] i decyzję Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] r. nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie. Na rozprawie w dniu 28 marca 2006 r. pełnomocnik E. Z. podtrzymując skargę oświadczył, iż ma świadomość że nie ma już przedmiotu, którego sprawa dotyczy. Postępowania podatkowe w sprawach, w których zapadły wyroki tutejszego Sądu o sygn. I SA/Gl 407/05 oraz I SA/Gl 408/05, zakończyły się bowiem uchyleniem decyzji i umorzeniem tych postępowań. Wskazał zarazem, że argumentem przemawiającym za wydaniem wyroku w rozpoznawanej sprawie jest to, iż skarżącej należy się rodzaj satysfakcji za przykrości, jakich doznała w toku postępowania podatkowego. Pełnomocnik organu odwoławczego wniósł o oddalenie skargi, natomiast w piśmie procesowym z dnia [...] 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. sformułował wniosek o umorzenie postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego, nadsyłając jednocześnie odpisy wydanych przez siebie decyzji z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych niż wskazane w pkt 1 – 2 tego przepisu przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zaskarżona decyzja dotyczy umorzenia zaległości podatkowej, wynikającej z decyzji Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] r. nr [...], zaś ta ostatnia decyzja wyeliminowana została z obrotu prawnego, a postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. zostało umorzone. W tej sytuacji niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi E. Z., uznać trzeba za bezprzedmiotowe. Oceny tej nie zmieniają argumenty podniesione przez pełnomocnika skarżącej na rozprawie. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i przy zastosowaniu art. 163 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.