I SA/Gl 1296/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 5.117 zł (słownie: pięć tysięcy sto siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji ustalającą A. Z. wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005 r. w kwocie [...]zł i orzekł o dochodzie z nieujawnionych źródeł przychodu podlegającym opodatkowaniu w trybie art. 20 ust. 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. w kwocie [...]zł oraz o należnym zryczałtowanym podatku dochodowym w wysokości 75% uzyskanego dochodu w wysokości [...]zł. W dniu 16 listopada 2010 r. (data nadania) A. Z. złożyła skargę na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie w całości. Wartość przedmiotu zaskarżenia określono na kwotę [...]zł. Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Zarządzeniem z dnia 14 marca 2011 r. Przewodniczący Wydziału wyznaczył termin rozprawy na dzień 20 kwietnia 2011 r. W piśmie z dnia 29 marca 2011 r. pełnomocnik skarżącej, będący radcą prawnym, wniósł o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozpatrzenia przez Trybunał Konstytucyjny skargi konstytucyjnej w sprawie o sygn. akt SK 18/09. W toku rozprawy w dniu 20 kwietnia 2011 r. pełnomocnik organu, będący radcą prawnym, przychylił się do wniosku pełnomocnika strony skarżącej o zawieszenie postępowania. Wobec powyższego postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2011 r. zostało zawieszone postępowanie sądowe w niniejszej sprawie na zgodny wniosek stron. Następnie w piśmie z dnia 4 września 2013 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania sądowego w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego w sprawie o sygn. akt SK 18/09. Postanowieniem z dnia 7 października 2013 r. podjęto zawieszone postępowanie sądowe. Zarządzeniem z dnia 18 listopada 2013 r. Przewodniczący Wydziału wyznaczył termin rozprawy na dzień 18 grudnia 2013 r. Następnie przy piśmie z dnia 29 listopada 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. nadesłał decyzję z dnia [...]r., nr [...], mocą której uwzględnił w całości skargę i uchylił w całości swoją decyzję z dnia [...]r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie. W trakcie rozprawy w dniu 18 grudnia 2013 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o umorzenie postępowania i zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania. Sąd postanowił zwrócić się do organu o informację, czy powyższa decyzja z dnia [...]r. została zaskarżona do Sądu. Odpowiadając na wezwanie organ w piśmie z dnia 8 stycznia 2014 r. poinformował, że termin do złożenia skargi na decyzję z dnia [...]r. upłynął w dniu 3 stycznia 2014 r. W kolejnym piśmie z dnia 28 stycznia 2014 r. organ oświadczył, że nie została złożona skarga na decyzję z dnia [...]r., nr [...]. W omawianej sprawie uiszczono wpis od skargi w kwocie 1.500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W myśl z kolei art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-2 (tj. skuteczne cofnięcie skargi, śmierć strony) tego przepisu stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ppsa wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy decyzją z dnia 29 listopada 2013 r., działając w trybie art. 54 § 3 ppsa, uchylił w całości własną decyzję, będącą przedmiotem skargi. W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzję z dnia 14 października 2010 r., a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Stosownie z kolei do art. 201 § 1 ppsa w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa, skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. Koszty te obejmują koszty zastępstwa procesowego, uiszczony wpis od skargi oraz opłatę skarbową. Ustalając wysokość kosztów zastępstwa wzięto pod uwagę treść § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 490), zgodnie z którym stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6. Ponieważ w niniejszej sprawie przedmiotem sporu jest należność pieniężna w wysokości [...] zł, stawka minimalna, zgodnie z § 6 pkt 6 rozporządzenia, wynosi 3.600 zł. Wymienione wynagrodzenie należy powiększyć o wartość uiszczonego wpisu od skargi (1.500 zł) oraz opłaty skarbowej (17 zł). Wobec powyższego, działając na podstawie art. 201 § 1 ppsa w związku z art. 54 § 3 ppsa, o kosztach Sąd orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.