I SA/Gl 1299/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...], nr [...] Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w K. określił skarżącemu wysokość odsetek za zwłokę od niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2005 r., jednakże wskutek wniesionego odwołania została ona uchylona przez oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję, zgodnie z którą sprawę przekazano organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Wskazana decyzja organu odwoławczego została doręczona w dniu 27 września 2010 r. pełnomocnikowi skarżącego, będącemu doradcą podatkowym, z pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi na ten akt. Skarga ta, zgodnie z opisem koperty, w której w dniu 27 października 2010 r. oddano ją w urzędzie pocztowym, została wniesiona bezpośrednio do Sądu (data wpływu: 2 listopada 2010 r.). Wobec tego w dniu 4 listopada 2010 r. (data wysłania) Sąd przekazał ją według właściwości organowi, zaś pełnomocnika skarżącego powiadomił o tym w piśmie, które doręczono mu w dniu 8 listopada 2010 r. W piśmie z dnia 3 stycznia 2011 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż cofa powyższą skargę, a także złożony uprzednio wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skargę na taką decyzję, jak zaskarżona w sprawie niniejszej, wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, który akt ów wydał, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stanowią o tym art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z utrwalonym w orzecznictwie poglądem w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego o zachowaniu terminu do dokonania tej czynności decyduje data nadania skargi przez ten sąd na adres właściwego organu [zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 631/08, Lex nr 505351, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 września 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 427/09, Lex nr 523501, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 155/08, Lex nr 381455]. Nie ulega przy tym wątpliwości, iż w przypadku wpływu skargi do sądu administracyjnego po terminie do jej wniesienia, nie jest możliwe jej przekazanie właściwemu organowi z jego zachowaniem. Tymczasem sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie. Jako że zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 27 września 2010 r., termin do wniesienia skargi na ów akt upłynął z dniem 27 października 2010 r. Skarga ta, oddana wówczas w urzędzie w pocztowym, wpłynęła do Sądu w dniu 2 listopada 2010 r., czyli po upływie terminu do jej wniesienia. W konsekwencji nie było możliwe jej przekazanie właściwemu organowi z jego zachowaniem. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż wobec cofnięcia uprzednio złożonego wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, jego rozpoznanie stało się bezprzedmiotowe. Odnosząc się natomiast do oświadczenia o cofnięciu skargi, wskazać należy, iż może ono nastąpić tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu [zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, Lex nr 335007]. Nie ulega wątpliwości, iż w niniejszej sprawie warunek ten nie został spełniony, gdyż, jak już wspomniano, skargę wniesiono po upływie terminu do dokonania tej czynności. W takiej zaś sytuacji zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało ją odrzucić. W związku z powyższym na podstawie ostatnio powołanego przepisu orzeczono jak w sentencji.