I SA/Gl 1299/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Gapiński po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej za zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 2013 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: organ odwoławczy) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. (dalej organ I instancji) z dnia [...] r. orzekającą o solidarnej odpowiedzialności K. P. (dalej "strona" lub "skarżący") za zaległości A sp. z o.o. w C. w podatku dochodowym od osób prawnych za 2013 r. w kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [...] zł oraz kosztami egzekucyjnymi w kwocie [...] zł. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka polecona zawierająca powyższą decyzję została doręczona stronie w dniu 28 września 2018 r. W dniu 29 października 2018 r. (data nadania) K. P. wniósł do organu I instancji skargę na wskazaną wyżej decyzję organu odwoławczego oraz wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że z powodu choroby przebywał w szpitalu i nie mógł złożyć "odwołania" w terminie. Następnie w dniu 6 listopada 2018 r. organ I instancji przekazał skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do organu odwoławczego. Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Z analizy akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jej zaskarżenia do tut. Sądu za pośrednictwem organu odwoławczego, została doręczona stronie skarżącej w dniu 28 września 2018 r., a zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 29 października 2018 r. Co prawda w tym dniu strona wniosła skargę, niemiej jednak skierowała ją do organu I instancji, czyli do organu niewłaściwego, a w takiej sytuacji o zachowaniu terminu do jej wniesienia decyduje data nadania skargi przez ten niewłaściwy organ na adres właściwego organu. Takie przekazanie skargi w rozpatrywanym przypadku miało miejsce w dniu 8 listopada 2018 r., a zatem po terminie do wniesienia skargi. Ponieważ, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.