I SA/Gl 130/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji; Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił decyzję organu I instancji w sprawie odmowy stwierdzenia istnienia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia ¼ części nieruchomości w 2001r. w kwocie [...]zł i umorzył postępowanie w sprawie. Na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. skarżąca działająca przez pełnomocnika, wniosła dnia 17 stycznia 2008r. skargę do tut. Sądu, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji do czasu rozstrzygnięcia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...]. Uzasadniając swój wniosek podała, iż zaskarżona decyzja nie tylko uchyla decyzję organu I instancji ale również umarza postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty. Wykonanie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego w sytuacji gdy podatniczka z uwagi na upływ czasu nie może złożyć ponownego wniosku o stwierdzenie nadpłaty jest dla niej krzywdzące i powoduje, że nawet w przypadku pozytywnie zakończonego postępowania przed sądem administracyjnym, przychylna dla niej decyzja okaże się klęską i pozbawi ją prawa do zwrotu należnej nadpłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie pozostaje decyzja, które nie obliguje strony skarżącej do jakiegokolwiek działania. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Nadto nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. (por. Tadeusz Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., s.217). W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja, która uchyla decyzję organu I instancji i w konsekwencji umarza postępowanie w sprawie, należy do tej kategorii aktów prawnych, które nie posiadają przymiotu wykonalności, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania. Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.