I SA/Gl 131/11
PostanowienieWSA w Gliwicach2011-02-28
Skład orzekający: Bożena Suleja
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy możliwe jest wstrzymanie wykonania decyzji kasatoryjnej organu podatkowego na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?Ratio decidendi
Decyzja kasatoryjna organu drugiej instancji, która uchyla decyzję organu pierwszej instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia, nie posiada przymiotu wykonalności, gdyż nie obliguje strony do działania ani nie przyznaje uprawnień. Wobec tego nie można orzec o wstrzymaniu wykonania takiej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ppsa.Stan faktyczny
Skarżący A.Z. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K., który uchylił decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki, w tym konieczność wielokrotnego prowadzenia postępowań i ponoszenia kosztów.Rozstrzygnięcie
Odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, będącego radcą prawnym wraz
ze skargą z dnia 11 stycznia 2011 r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] uchylającą w całości decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] nr [...] określającą A.Z. zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przekazującą sprawę organowi podatkowemu pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia, wniósł na podstawie art. 61 § 3 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wskazał, że w przywołanym
wyżej przepisie nie chodzi tylko o znaczną szkodę materialną ani też o skutki nieodwracalne, ale trudne do odwrócenia, a więc o sytuację skarżącego powstałą
w wyniku zaskarżonej decyzji. Podniósł dalej, że uchylenie decyzji przez Dyrektora
Izby Skarbowej w K. może powodować dalsze procedowanie przez organ podatkowy. Zdaniem pełnomocnika skarżącego wydanie przez organ podatkowy nowej decyzji, nawet o takiej samej treści jak poprzednio, obligować będzie skarżącego do odwoływania się od tej decyzji i wikłania podatnika w kolejne postępowanie. Jak podkreślił dalej, innym skutkiem uchylenia decyzji będzie zwrot już uiszczonego przez skarżącego podatku, w przypadku zaś teoretycznie negatywnego dla niego rozstrzygnięcia, będzie ponosił odpowiedzialność w zakresie odsetek od zobowiązania podatkowego.
Reasumując pełnomocnik podniósł, że brak "zawieszenia wykonania decyzji" spowoduje zwielokrotnienie postępowań, co w konsekwencji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Podkreślił, że pozytywne rozpoznanie skargi przez Sąd oznaczać będzie, że czynności wykonywane przez organ podatkowy były bezprzedmiotowe
i zbędne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu skargi, sąd na wniosek strony skarżącej, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Przystępując do oceny wniosku, w pierwszej kolejności należy mieć na uwadze,
że nie każdy akt lub czynność może podlegać wstrzymaniu wykonania. Wniosek
o wstrzymanie wykonalności może bowiem dotyczyć jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie
(zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia
31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania
lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany,
a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk,
M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.).
W omawianej sprawie pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. uchylającej decyzję organu pierwszej instancji – Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B.
i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, a więc decyzji kasatoryjnej. W świetle powyższych uwag decyzja ta nie korzysta z przymiotu wykonalności, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania. Istota decyzji kasatoryjnej, wyraża się bowiem przede wszystkim w tym, że w wyniku orzeczenia organu drugiej instancji nie następuje merytoryczne "załatwienie sprawy", lecz uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi.
Nie obliguje ona strony do jakiegokolwiek działania, nie przyznaje również uprawnień.
Reasumując należy podnieść, że decyzja, której wstrzymania wykonania żąda skarżący nie spełnia wskazanych powyżej kryteriów wykonalności i z tego powodu nie można uznać za zasadne żądanie wstrzymania wykonania tego aktu.
W związku z powyższym, wobec braku podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło