I SA/Gl 1314/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S.(S.) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych w kwestii wniosków skarżącego (z dnia 20 października 2012 r. i z dnia 10 grudnia 2012 r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2) ustanowić dla skarżącego adwokata. W skardze z dnia 20 października 2012 r. W. S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach między innymi z wnioskiem o ustanowienie adwokata. W dalszej kolejności, w następstwie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w pełnym zakresie. W ramach urzędowego formularza wniosku z dnia 10 grudnia 2012 r. odnotował bowiem, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata. W motywach wniosku odnotował, że od lat jest inwalidą całkowicie i trwale niezdolnym do pracy. Od czerwca 2011 r. przebywa na emeryturze. Skarżący zaakcentował dalej, że został wielokrotnie oszukany m.in. przez organy administracji publicznej. W wyniku długoletniego leczenia kardiologicznego i neurologicznego nie potrafi obecnie sam przedstawiać i bronić swoich interesów. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. W. S. nie posiada jakiegokolwiek majątku i zamieszkuje "kątem" u syna, który wynajmuje mieszkanie od matki. Obecnie utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w kwocie 870,71 zł netto. Skarżący zdeklarował nadto, że miesięczne stałe wydatki kształtują się na poziomie 500 zł. Pozostała kwota wydatkowana jest na wyżywienie. Do wniosku z dnia 10 grudnia 2012 r. skarżący dołączył kserokopie: zeznania PIT-36 za 2011 r. (dochód brutto 15.416,26 zł); informacji PIT/B (skarżący nie osiągnął dochodu z tytułu udziału w spółce jawnej); wyciągów z rachunku bankowego za: czerwiec, lipiec i październik 2012 r. W dalszej kolejności, w następstwie wezwania referendarza sądowego z dnia 14 grudnia 2012 r., skarżący nadesłał pismo procesowe z dnia 27 grudnia 2012 r., w którym ponownie wyjaśnił, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Syn użycza mu "pokój z oświetleniem i wodą". Syn odmówił jednak, pod groźbą eksmitowania, przedstawienia rachunków dotyczących kosztów utrzymania nieruchomości. Skarżący odnotował, że właścicielem całego budynku jest matka syna, która od 2009 r. jest sparaliżowana. Syn w chwili obecnej wyjechał na urlop, co uniemożliwia uzyskanie zaświadczeń dotyczących zameldowania. Przy omówionym piśmie skarżący nadesłał plik kserokopii dokumentów źródłowych, w tym m.in.: wyciągów z rachunków bankowych za sierpień, wrzesień i listopad 2012 r.; sentencji postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia [...] r. oraz sentencji postanowienia Sądu Okręgowego w C. z dnia [....] r., mocą których ustanowiono dla W. S. adwokata. Skarżący zwrócił nadto uwagę, że postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustanowił dla niego adwokata (sygn. akt I SA/Gl 71/12). Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Intencją wnioskującego jest w tej sprawie uzyskanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Rozstrzygnięcie wniosku sprowadzało się zatem do zbadania, czy spełniona została przesłanka wynikająca z treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a."). Stosownie bowiem do jego brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 cyt. ustawy) – uzależnione jest od wykazania przez nią, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z kolei przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w przywołanym przepisie, należy z kolei rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 137/05, nie publ.). Analiza przedmiotowego wniosku, w tym zawartości urzędowego druku formularza oraz ustaleń poczynionych w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 71/12, musiała prowadzić do wniosku, że wykazano w tej sprawie w sposób przekonujący spełnienie przesłanki przyznania prawa pomocy, o której mowa w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Przyjęto bowiem, że skarżący utrzymuje się jedynie ze skromnego świadczenia emerytalnego. Wynika to ze złożonego w tej sprawie zeznania podatkowego. Uznano, że kwota jaka pozostaje skarżącemu na utrzymanie nie może wystarczać na pokrycie wszystkich niezbędnych wydatków, tym bardziej, że gros z nich stanowią medykamenty. Wypada zaznaczyć, że na korzyść skarżącego rozstrzygnięto mankament dowodowy jaki pojawił się w toku rozpoznania wniosku, tj. brak dokumentacji obrazującej koszty związane z utrzymaniem lokalu, w którym skarżący przebywa. Przyjęto bowiem, że relacje rodzinne skarżącego i jego syna mogły uniemożliwić pozyskanie wymaganych dokumentów. W wyniku poczynionych spostrzeżeń postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.