I SA/Gl 1326/13
PostanowienieWSA w Gliwicach2013-11-25
Skład orzekający: Beata Kozicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu odmawiające zwolnienia z egzekucji jest aktem, którego wykonanie można wstrzymać na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.?Ratio decidendi
Instytucja wstrzymania wykonania na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. dotyczy jedynie aktów, które nadają się do wykonania, w szczególności tych nakładających obowiązki. Postanowienie odmawiające zwolnienia z egzekucji jest aktem odmownym, nie nakłada na adresata żadnych obowiązków i nie posiada przedmiotu wykonania, w związku z czym nie można orzekać o wstrzymaniu jego wykonania.Stan faktyczny
Spółka cywilna wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji o odmowie zwolnienia z egzekucji ruchomości niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień, argumentując, że egzekucja doprowadzi do nieodwracalnych skutków i uniemożliwi dalsze prowadzenie działalności. Organ egzekucyjny odmówił wstrzymania wykonania, wskazując, że postanowienia te nie mają charakteru wykonalnego.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu pierwszej instancji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A A. D. Sp. j. w Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu pierwszej instancji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
A A. D. Sp. j. w Z., reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału ZUS w Z. z dnia [...] nr [...] o odmowie zwolnienia z egzekucji prowadzonej przez komornika sądowego wymienionych w tymże postanowieniu ruchomości, w tym między innymi samochodu marki VW Passat oraz trzech samochodów ciężarowych.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji.
Pełnomocnik podniósł, że podjęcie czynności egzekucyjnych w stosunku do przedmiotowych ruchomości może doprowadzić do nieodwracalnych dla skarżącego i jego rodziny skutków. Wskazał, że konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej doprowadzi do tego, że skarżący nie będzie w stanie zapłacić swoich zobowiązań wobec Dyrektora Oddziału ZUS w Z. oraz Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z.. Dodał, że ewentualna egzekucja z ruchomości, niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej, pozbawi skarżącego środków do życia.
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Dyrektora Oddziału ZUS w Z.. Organ wskazał, iż postanowienia te nie mają przymiotu wykonalności i nie można orzekać o wstrzymaniu ich wykonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie: P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ustawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (wskazane orzeczenie może obejmować także akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy).
Zaakcentować trzeba, że instytucja wstrzymania wykonania dotyczyć może jedynie takiego aktu, który nadaje się do wykonania. Aktami takimi są w szczególności te, które nakładają na ich adresatów obowiązek świadczenia. Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty odmowne, a w niniejszej sprawie zaskarżone do Sądu postanowienie (oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji) do takich właśnie aktów należy - skarżącemu odmówiono bowiem zwolnienia spod egzekucji określonych składników majątkowych (ruchomości). Wydane w niniejszej sprawie postanowienia nie nakładają zatem na skarżącego żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy. Będąc aktami odmownymi, nie rodzą po stronie adresata żadnych uprawnień, ani obowiązków, gdyż nie posiadają przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu).
Gdyby nawet – hipotetycznie – uwzględnić wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia o odmowie zwolnienia z egzekucji (co, jak wyżej wskazano, nie może mieć miejsca), to sama egzekucja prowadzona byłaby nadal (por. postanowienie NSA z dnia 9 sierpnia 2012 r., sygn. akt II FZ 699/12, opubl. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze wszystkie te okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. i przy zastosowaniu art. 61 § 5 tej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło