I SA/Gl 1353/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska, , , po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia B. D. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] nr [...] ustalającą podatek od spadków i darowizn po zmarłej L. D. w kwocie [...] zł. Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z analizy akt sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję adresowana do skarżącego awizowana była po raz pierwszy w dniu 11 września 2015 r., o czym zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Powtórne awizowanie tej przesyłki miało miejsce w dniu 21 września 2015 r. Przesyłka odebrana została przez adresata w dniu 28 września 2015 r. Zwrócić należy w tym miejscu uwagę, że zgodnie z art. 150 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613), zwanej dalej: O.p., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni (art. 150 § 1a O.p.). Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 2 O.p.). Powołany przepis O.p. ustanawia tzw. zastępczy sposób doręczania. Przepis ten umożliwia przyjęcie fikcji prawnej, że pismo, którego adresat nie odebrał z placówki pocztowej lub z urzędu gminy (miasta) w określonym terminie, zostało doręczone z upływem ostatniego dnia tego terminu. Taki tryb doręczenia jest wyjątkiem od zasady właściwego doręczania korespondencji i jako taki winien być interpretowany ściśle. Skuteczność tak zwanego doręczenia zastępczego zależy od zachowania wszystkich warunków takiego doręczenia, które zostały określone w art. 150 O.p. Ma ono niewątpliwie rację bytu z punktu widzenia sprawności obrotu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 września 2009 r., sygn. akt I SA/Łd 609/09, publ. Lex nr 529398). Z akt niniejszej sprawy, w szczególności zaś ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej adresowanej do skarżącego, zawierającej zaskarżoną decyzję organu odwoławczego wynika, że została ona odebrana w dniu 28 września 2015 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 11 września 2015 r. a następnie po raz drugi w dniu 21 września 2015 r. to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 150 O.p. nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 25 września 2015 r. Termin do odebrania tej przesyłki biegł bowiem od daty pierwszego awizowania przez kolejnych 14 dni. Odbiór decyzji przez adresata po upływie 14 dni od daty złożenia decyzji w urzędzie pocztowym jest czynnością organizacyjno-techniczną, nie mającą znaczenia dla zaistnienia skutku w postaci doręczenia, uzależnionego wyłącznie od spełnienia warunku przewidzianego w ustawie – upływu ostatniego dnia okresu (por. wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 września 2009 r., sygn. akt I SA/Łd 609/09, publ. Lex nr 529398; Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2011 r., sygn. akt II FSK 613/10, publ. Lex nr 1068765). Wobec powyższego wskazany w art. 53 § 1 P.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, liczony od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji, tj. od dnia 25 września 2015 r., upłynął w dniu 26 października 2015 r., tj. w poniedziałek. Trzydziestym dniem była bowiem niedziela 25 października 2015 r., a zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 28 października 2015 r. a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.