I SA/Gl 138/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.C. i A.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenie zaległości podatkowej wraz z odsetkami w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym postanawia zwolnić skarżących od kosztów sądowych. Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący wnieśli o całkowite zwolnienie ich od kosztów sądowych w tej sprawie (patrz pismo procesowe z dnia 8 marca 2011 r.). W ramach urzędowych formularzy wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 28 marca 2011 r., nadesłanych w odpowiedzi na wezwania referendarza sądowego, skarżący ponowili zakres wniosku. W jego motywach podnieśli, że pogorszenie ich sytuacji materialnej i bytowej nastąpiło na skutek ubiegłorocznej powodzi. Niekorzystnie na tę sytuację wpływa nadto kumulujące się zadłużenie. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący zeznali, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostają wraz z córką. Posiadany przez nią majątek stanowi dom o pow. 130 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. 2,14 ha. Dochód gospodarstwa oznaczono w kwocie 2400 zł brutto. W następstwie wezwania referendarza sądowego do uzupełnienia wniosku skarżący, przy piśmie z dnia 15 kwietnia 2011 r., nadesłali dokumentację źródłową, na podstawie której ustalono co następuje. Powierzchnia przeliczeniowa gruntów, które należą do skarżących wynosi 1,1598 ha. Dochód z pracy w tym indywidualnym gospodarstwie, mając nadto na uwadze obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 23 września 2010 zł w sprawie wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego w 2009 r., wyniósł zatem 2.212,89 zł. Miesięczne opłaty z tytułu dostawy mediów i innych usług związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego (energia elektryczna, woda, wywóz nieczystości) stanowią kwotę około 943 zł. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący posiadają relatywnie spore zadłużenie na rzecz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, Funduszu Ubezpieczenia Zdrowotnego, Funduszu Pracy i Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Dodatkowo są zadłużeni z tytułu podatku: od nieruchomości, rolnego, od towarów i usług, dochodowego od osób fizycznych. Stan zaległości na dzień wydania zaskarżonej decyzji wynosił około 151.000,00 zł. Ze wspomnianych akt wynika nadto, że skarżący ucierpieli na skutek powodzi w 2010 r. Straty z tego tytułu oszacowano na kwotę około 7000 zł. Wpis sądowy od skargi wynosi w tej sprawie 500 zł. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Wniosek skarżących zasługuje na uwzględnienie. Jego rozstrzygnięcie sprowadzało się do zbadania, czy spełniona została przesłanka wynikająca z treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a. Stosownie bowiem do jego brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 cyt. ustawy) – uzależnione jest od wykazania przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z kolei przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w przywołanym przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 137/05, nie publ.). Niewątpliwie możliwości płatnicze wnioskujących nie rysują się specjalnie dobrze. Chociaż przy posiadanym majątku skarżących trudno postrzegać jako osoby ubogie w potocznym tego słowa znaczeniu, to jednak nie można tracić z pola widzenia następujących kwestii. Po pierwsze, że na skutek ubiegłorocznej powodzi doznali strat w majątku. Po drugie, należy tutaj uwzględnić okoliczność pogłębiającego się zadłużenia skarżących, dla redukcji którego podjęli desperacki zabieg jeszcze w 2008 r., kiedy to sprzedali posiadaną przez nich nieruchomość. Dalsze rozważania w tym zakresie są jednak niedopuszczalne, gdyż mogłyby ingerować w meritum sprawy z ich skargi. Uznano nadto, że bieżące dochody skarżących są relatywnie niskie i poniesienie kosztów sądowych w znacznym stopniu doprowadziłoby do dalszego ograniczenia ich możliwości płatniczych. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, w oparciu o przywołane wyżej przepisy.