I SA/Gl 1396/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J sp. z o.o. w D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 25 września 2025 r. nr 2401-IOV3.4103.85.2025.5/AH UNP: 2401-25-201826 w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od października 2023 r. do lutego 2024 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Skarga na decyzję opisaną w sentencji została wniesiona 31 października 2025 r. (data nadania). Nie dołączono do niej jednak dokumentu potwierdzającego, że osoba, która ją podpisała - prezes zarządu skarżącej spółki – jest uprawniona do reprezentowania tej spółki. Dlatego skarżącą spółkę wezwano do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, np. aktualnego na dzień podpisania skargi wydruku z systemu KRS, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została dwukrotnie awizowana: po raz pierwszy 30 grudnia 2025 r. i po raz drugi 8 stycznia 2026 r., po czym, jako niepodjęta w terminie, powróciła do nadawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej P.p.s.a.) organ osoby prawnej ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu, przy czym złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Niemniej to ostatnie zastrzeżenie dodano dopiero wskutek nowelizacji dokonanej przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 września 2025 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2025 r. poz. 1427) z dniem 5 listopada 2025 r., a więc już po wniesieniu skargi w niniejszej sprawie. W art. 2 powołanej ustawy przewidziano natomiast zasadę, że do postępowań prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej, wszczętych i niezakończonych przed tym dniem, tj. dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, stosuje się przepisy dotychczasowe. W konsekwencji w sprawie trzeba zastosować art. 29 P.p.s.a. we wcześniejszym brzmieniu, obowiązującym w dniu wniesienia skargi, które nie zawierało wspomnianego zastrzeżenia znoszącego wymóg udokumentowania umocowania organu osoby prawnej. Oznacza to, że brak takiego umocowania stanowi brak formalny skargi podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. mimo ujawnienia stosownych danych w publicznie dostępnym rejestrze przedsiębiorców KRS, do którego w poprzednim stanie prawnym sąd nie miał obowiązku samodzielnie sięgać (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2025 r., III FZ 193/25, LEX nr 3865590). Stosownie zaś do tego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W świetle art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. jeżeli w wyznaczonym terminie braki nie zostaną uzupełnione sąd skargę odrzuca, co wedle art. 58 § 3 P.p.s.a. może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Sytuacja taka wystąpiła w niniejszej sprawie. Otóż świetle art. 73 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma składa się je na okres czternastu dni w placówce pocztowej (§ 1), pozostawiając dwukrotnie zawiadomienia o tym m.in. w skrzynce pocztowej (§ 2 i 3), przy czym doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia wskazanego okresu (§ 4). W efekcie uznać należy, że doręczenie wezwania skarżącej spółce nastąpiło z dniem 13 stycznia 2026 r., a co za tym idzie, że termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie z dniem 20 stycznia 2026 r. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.