I SA/Gl 1402/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę. W dniu 23 sierpnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając z upoważnienia i w imieniu Ministra Finansów, wydał na wniosek M. C. interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego nr [...] dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. Organ uznał za nieprawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej, prowadzonej w ramach spółki cywilnej, są zapłacone odsetki od kredytu zaciągniętego przez tę spółkę a przeznaczonego na spłatę kredytu, jaki został zaciągnięty przez jej wspólników w celu zakupu nieruchomości następnie do tej spółki wniesionej. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem organu, wnioskodawca wezwał go do usunięcia naruszenia prawa, a po otrzymaniu w dniu 4 października 2012 r. odpowiedzi, w której organ stwierdził brak podstaw do zmiany swego stanowiska, w dniu 2 listopada 2012 r. oddał w polskim urzędzie pocztowym skargę na ten akt. Zgodnie z oznaczeniem adresata skargę tę skierowano bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który w dniu 8 listopada 2012 r. (data nadania) przekazał ją według właściwości organowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Stosownie zaś do art. 53 § 2 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę na taki akt wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, który akt ów wydał, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a w sytuacji, gdy nie została ona udzielona – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Jeżeli więc w niniejszej sprawie wnioskodawca otrzymał odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 4 października 2012 r., to skargę winien złożyć najpóźniej w poniedziałek 5 listopada 2012 r. Co prawda, w dniu 2 listopada 2012 r. skargę taką wysłał, jednakże bezpośrednio do sądu zamiast do organu, za którego pośrednictwem winno nastąpić jej wniesienie. Odnotowania w tym miejscu wymaga, że w takim przypadku o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data jej nadania przez sąd na adres właściwego organu [zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 631/08, LEX nr 505351, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 września 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 427/09, LEX nr 523501, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 155/08, LEX nr 381455, czy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 września 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 198/07, LEX nr 418269]. Powyższe oznacza, że rozpatrywaną skargę należało uznać za wniesioną w dniu 8 listopada 2012 r., a więc po upływie terminu do dokonania tej czynności. Ponieważ zaś zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, należało orzec jak w sentencji postanowienia.