I SA/Gl 1411/24

PostanowienieWSA w Gliwicach2025-12-11

Skład orzekający: Piotr Pyszny

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego pomimo wezwania, po wcześniejszym prawomocnym odmówieniu przyznania prawa pomocy i oddaleniu zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., ponieważ skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego pomimo prawidłowego wezwania, po tym jak prawomocnie odmówiono mu przyznania prawa pomocy, a jego zażalenie na zarządzenie o wezwaniu zostało oddalone. Fikcja doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu skutkuje tym, że termin na jego uiszczenie upłynął bezskutecznie.
Stan faktyczny
Skarżący R. O. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej dotyczącą odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej za podatek od nieruchomości. Wraz ze skargą złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został prawomocnie odrzucony. Następnie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego, od czego złożył zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił. Po ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, które zostało uznane za doręczone w trybie fikcji doręczenia, skarżący nie uiścił należnej kwoty w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

11 grudnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Pyszny (spr.), , , po rozpoznaniu 11 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. (O.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z 2 września 2024 r. nr SKO.III/423/119/2024 w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej za zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za 2018 r. wraz z odsetkami p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W piśmie z 21 października 2024 r. R. O. (dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej, wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia. Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z 28 lutego 2025 r. sygn. akt I SPP/Gl 313/24 starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu z 2 czerwca 2025 r. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z 3 czerwca 2025 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi skarżący złożył zażalenie na zarządzenie z 3 czerwca 2025 r. Postanowieniem z 5 sierpnia 2025 r. sygn. akt III FZ 362/25 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie z 3 czerwca 2025 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 30 września 2025 r., w piśmie z 2 października 2025 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 3 czerwca 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca pismo sądowe z 2 października 2025 r. została uznana za doręczoną w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej: p.p.s.a. (tzw. fikcja doręczenia) 21 października 2025 r. Powyższe było następstwem dwukrotnej awizacji ww. przesyłki i niepodjęcia jej przez skarżącego z urzędu operatora pocztowego, tj. Poczty Polskiej S.A. Termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upłynął skarżącemu 28 października 2025 r. Wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, że skarga złożona przez skarżącego nie została należycie opłacona. Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek ten został rozpoznany, a skarżącemu prawomocnie odmówiono przyznania prawa pomocy. W skutek tego skarżący został w prawidłowy sposób wezwany do usunięcia braku fiskalnego skargi. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi złożył zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Zażalenie to zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny. Koniecznym stało się zatem wystosowanie wezwania, które spowodowało, że skarżący został ponownie zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Korespondencja zawierająca pismo sądowe 2 października 2025 r. ze stosownym wezwaniem została skierowana na adres skarżącego. Z uwagi na jej niepodjęcie przez skarżącego w przewidzianym przez prawo terminie z placówki operatora pocztowego przesyłka została zwrócona do nadawcy (tut. sądu) i uznana za doręczoną 21 października 2025 r., w trybie fikcji doręczenia uregulowanej w art. 73 p.p.s.a. Przewidziany prawem termin, do którego skarżący mógł usunąć brak fiskalny skargi upłynął 28 października 2025 r. (wtorek). W tym terminie skarżący nie podjął czynności zmierzających do sanowania braku skargi. W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić należało, że skarga obarczona była brakiem fiskalnym, co uniemożliwiło nadanie jej dalszego prawidłowego biegu. W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło