I SA/Gl 1437/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska, , , po rozpoznaniu w dniu 21 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia w trybie wznowienia postępowania decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Przedmiotem skargi H. N. (dalej: skarżąca, podatniczka) wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. (dalej także: DIS) z dnia [...] nr [...] dotycząca odmowy uchylenia w trybie wznowienia postępowania decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. Decyzja powyższa doręczona została skarżącej w dniu 18 września 2014 r. wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Pismem z dnia 2 października 2014 r. złożonym w tym samym dniu osobiście w Izbie Skarbowej podatniczka wniosła o uzupełnienie, sprostowanie i wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji DIS z dnia [...]. Jako podstawę wniosku skarżąca wskazała art. 213, art. 214 i art. 215 Ordynacji podatkowej (dalej: O.p.). Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej odmówił uzupełnienia i sprostowania własnej decyzji z dnia [...]. Organ wskazał, że stosownie do art. 213 § 5 O.p. w przypadku wydania postanowienia o odmowie uzupełnienia i/lub sprostowania decyzji, termin do wniesienia odwołania lub skargi biegnie od dnia doręczenia tego postanowienia. Na postanowienie z dnia [...] podatniczka w piśmie z dnia 20 października 2014 r. wniosła zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...]. Postanowienie z dnia [...] doręczono podatniczce w dniu 12 grudnia 2014 r. Pismem z dnia 12 listopada 2014 r. nadanym w tym samym dniu, skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję DIS z dnia [...]. Postanowieniem z dnia 25 maja 2015 r. wydanym na rozprawie Sąd odrzucił skargę. W uzasadnieniu przyjętego rozstrzygnięcia Sąd podkreślił, że w obowiązującym stanie prawnym złożenie wniosku czy to o uzupełnienie czy też sprostowanie decyzji w trybie art. 213 § 1 i art. 215 § 1 O.p. nie stanowi przeszkody do wniesienia skargi. Skargę tę należy wnieść w trybie i na zasadach określonych w art. 52 § 1 i 2 oraz art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a. Sąd podkreślił, że w badanej sprawie skarga winna zostać wniesiona, zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji z dnia [...], w terminie 30 dni od doręczenia tejże decyzji, tj. najpóźniej w dniu 20 października 2014 r. Skarżąca wniosła natomiast skargę z uchybieniem terminu, bo dopiero w dniu 12 listopada 2014 r. Odpis powyższego postanowienia o odrzuceniu skargi wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o skardze kasacyjnej został skarżącej doręczony w dniu 5 czerwca 2015 r. W dniu 29 maja 2015 r. skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2015 r. referendarz sądowy ustanowił dla skarżącej radcę prawnego. W piśmie z dnia 13 lipca 2015 r. (nadanym w tym samym dniu) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek wskazała, że postanowienie o odrzuceniu skargi "uprawomocniło się z dniem 5 lipca 2015 r. (niedziela)." Zaznaczyła również, że "w podobnej sytuacji za 2009 rok termin do wniesienia skargi został przywrócony (...)". Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżąca wniosła ponownie skargę na decyzję DIS z dnia [...]. Przy piśmie z dnia 17 sierpnia 2015 r. wyznaczony dla skarżącej z urzędu radca prawny złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, datowaną na 17 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Warunkiem merytorycznego rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. Nadto, zgodnie z art. 87 § 3 P.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie natomiast z art. 88 P.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu zawarty w jej piśmie z dnia 13 lipca 2015 r. jest spóźniony i jako taki podlega odrzuceniu. W rozpatrywanej sprawie uznać należy, iż przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała z dniem 25 maja 2015 r., tj. w chwili powzięcia przez skarżącą wiadomości o odrzuceniu przez Sąd skargi z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Skarżąca bowiem, co wynika z akt sprawy (vide: protokół rozprawy z dnia 25 maja 2015 r.) była obecna na posiedzeniu Sądu oraz przy ogłoszeniu postanowienia. Przyjmując zaś najbardziej korzystną dla skarżącej interpretację można by ewentualnie uznać, że przyczyna uchybienia terminu ustała najpóźniej z dniem doręczenia skarżącej odpisu postanowienia z dnia 25 maja 2015 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem – tj. w dniu 5 czerwca 2015 r. Warto przytoczyć w tym miejscu ugruntowany w orzecznictwie i literaturze pogląd, zgodnie z którym przyjmuje się, że bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w sytuacji gdy strona nie wie o uchybieniu, rozpoczyna się w dacie pozyskania tej wiedzy; datą tą, co do zasady, jest doręczenie postanowienia o odrzuceniu skargi z powodu uchybienia terminu (por. B. Adamiak, Skarga i skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wersja elektroniczna LEX; postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt I GZ 123/11, LEX nr 821308). W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi winien zatem zostać złożony w ciągu 7 dni, licząc od dnia uzyskania przez skarżącą wiedzy o uchybieniu terminu, tj. w ciągu 7 dni od posiedzenia Sądu, na którym wydane zostało postanowienie o odrzuceniu skargi, ewentualnie – w ciągu 7 dni od daty doręczenia skarżącej odpisu tego postanowienia wraz z uzasadnieniem. Nie znajduje natomiast uzasadnienia wyczekiwanie przez skarżącą na uprawomocnienie się postanowienia z dnia 25 maja 2015 r. o odrzuceniu skargi i to niezależnie od tego, że skarżąca przyjęła błędną datę uprawomocnienia się tego postanowienia (z uwagi na fakt, iż doręczone zostało ono pełnomocnikowi organu w dniu 8 czerwca 2015 r., uprawomocniło się dopiero od dnia 9 lipca 2015 r.). Zaznaczyć należy, że w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. (sygn. akt I SA/Gl 420/14, poprzednio: I SA/Gl 1103/12), na którą powołuje się skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu i w której to sprawie termin do wniesienia skargi został jej przywrócony, miała miejsce inna sytuacja procesowa aniżeli w niniejszym postępowaniu. Co bowiem istotne, w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 420/14 (I SA/Gl 1103/12) od postanowienia o odrzuceniu skargi wniesiona została skarga kasacyjna. Skarżąca złożyła w niej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w ciągu 7 dni od uzyskania wiedzy o oddaleniu skargi kasacyjnej przez NSA a zatem w ciągu 7 dni od dowiedzenia się o ostatecznym i negatywnym dla niej rozstrzygnięciu. W niniejszej sprawie, skarga kasacyjna od postanowienia o odrzuceniu skargi nie została wniesiona. Co więcej, mając na względzie negatywne dla skarżącej rozstrzygnięcie NSA w kwestii terminu wniesienia skargi w sprawie dotyczącej roku 2009, gdzie sytuacja związana z terminem wniesienia skargi wyglądała analogicznie jak w sprawie niniejszej, w rozpatrywanej obecnie sprawie skarżąca winna już mieć świadomość uchybienia terminu w zaskarżeniu decyzji oraz konieczności złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W związku z tym, po uzyskaniu wiedzy o odrzuceniu jej skargi winna złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, bez wyczekiwania na uprawomocnienie się rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi. W sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2009 NSA przesądził bowiem o wniesieniu skargi z uchybieniem terminu; stosowne postanowienie NSA zapadło w dniu 18 lutego 2014 r., termin do wniesienia skargi przywrócono skarżącej postanowieniem z dnia 26 czerwca 2014 r., a zatem już od połowy 2014 r. skarżąca winna posiadać wiedzę dotyczącą sposobu i terminu zaskarżenia decyzji oraz skutków podejmowanych czynności procesowych. Na marginesie zauważyć należy, że w niniejszej sprawie skarżąca nie dochowała przewidzianego w art. 87 § 3 P.p.s.a. trybu wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za pośrednictwem organu, co również stanowi przesłankę do odrzucenia wniosku na podstawie art. 88 P.p.s.a. Reasumując, w niniejszej sprawie wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest spóźniony, nadto złożony został z naruszeniem trybu, przewidzianego w art. 87 § 3 P.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 88 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.