I SA/Gl 149/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Oznaczonym w sentencji postanowieniem z dnia 17 grudnia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy postanowienie Dyrektora Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów w C. z dnia [...] nr [...], o uznaniu zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, wniesionych przez H. Z., za bezzasadne. Na powyższe rozstrzygnięcie strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Zarządzeniem Z – cy Przewodniczącego Wydziału I z dnia 13 lutego 2015 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona z dnia 17 lutego 2015 r., skierowana do strony i zawierająca m.in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, była awizowana po raz pierwszy w dniu 23 lutego 2015 r. z uwagi na nieobecność adresata, a następnie po raz drugi w dniu 3 marca 2015 r. Z kolei zawiadomienie o złożeniu przesyłki w placówce pocztowej pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej. W dalszej kolejności przesyłka została wydana skarżącej w dniu 11 marca 2015 r. Powyżej opisane okoliczności wynikają ze znajdującego się w aktach niniejszej sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki oraz jego duplikatu nadesłanego w odpowiedzi na skierowaną do Poczty Polskiej S.A. reklamację. Pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 17 marca 2015 r. strona skarżąca wniosła o zwolnienie z obowiązku poniesienia kosztów wpisu w przedmiotowej sprawie w wysokości [...] zł z uwagi na swoją trudną sytuację materialną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – pod rygorem jej odrzucenia), uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Nadto zwrócić należy uwagę na regulację zawartą w art. 73 P.p.s.a., który stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W przytoczonym powyżej przepisie art. 73 P.p.s.a. została przewidziana tzw. fikcja doręczenia (domniemanie doręczenia). W przypadku tejże fikcji doręczenia późniejsze wydanie przesyłki pocztowej aniżeli data doręczenia, wynikająca z fikcji doręczenia, pozbawione jest znaczenia prawnego. Odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia bowiem skutków procesowych zaistniałego domniemania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt II FZ 762/12, opubl. w Lex nr 1221338). W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego wynika, że została ona wydana adresatowi w dniu 11 marca 2015 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta była awizowana po raz pierwszy w dniu 23 lutego 2015 r., a następnie po raz drugi w dniu 3 marca 2015 r., to skutek doręczenia nastąpił wcześniej, tj. z dniem 9 marca 2015 r. Termin bowiem do odebrania tej przesyłki biegł od daty pierwszego awizowania przez kolejnych czternaście dni. W związku z powyższym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 16 marca 2015 r. (poniedziałek – dzień roboczy). Skoro skarżąca dopiero w dniu 17 marca 2015 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, to uznać należało, że wniosek ten nie przerwał biegu terminu do uiszczenia wpisu. Skutek taki mógłby nastąpić bowiem wyłącznie w przypadku jego wniesienia w ustawowym terminie, czyli do dnia 16 marca 2015 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że uchybiono terminowi do uiszczenia wpisu od skargi, co musi skutkować negatywnymi konsekwencjami dla skarżącej, które znieść może wyłącznie przywrócenie terminu orzeczone na stosowny wniosek strony. W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.