I SA/Gl 15/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, Sędziowie NSA Przemysław Dumana (spr.), Małgorzata Wolf-Mendecka, Protokolant apl. radc. Karol Przeliorz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w T. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] (data wpływu do organu podatkowego) podatnik A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w T. wniósł o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zakwalifikowania do działalności strefowej, podlegającej zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych, na mocy zezwolenia na prowadzenie działalności w [...] Strefie Ekonomicznej dodatkowych czynności wykonywanych przez Spółkę. Przedstawiając zaistniały stan faktyczny podatnik podał, że w dniu [...] zostało udzielone mu zezwolenie nr [...] na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie [...] Strefy Ekonomicznej. Zezwolenie obejmowało prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy, rozumianą jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa sklasyfikowana według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług Głównego Urzędu Statystycznego jako "usługi w zakresie obróbki mechanicznej elementów metalowych – 28.52". Zezwolenie to zostało udzielone na okres do dnia [...]. Pismem z dnia [...] Spółka wystąpiła do Głównego Urzędu Statystycznego z wnioskiem o wydanie opinii interpretacyjnej w sprawie prowadzonej przez nią działalności gospodarczej według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) oraz Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Główny Urząd Statystyczny opinią interpretacyjną z dnia [...] wskazał, iż określona we wniosku podatnika działalność mieści się w grupowaniach "wytwarzanie na zlecenie w ramach procesu produkcyjnego prefabrykatów stalowych (półproduktów nietworzących bezpośrednio gotowych wyrobów) zgodnie z parametrami technicznymi odpowiadającymi warunkom zlecenia, z surowca (taśmy stalowe w zwojach) powierzonego przez zleceniodawcę lub dostarczonego przez wykonawcę w zależności od wykonywanych czynności mieszczących się w zakresie : - PKD 28.52.Z "Obróbka mechaniczna elementów metalowych" – dotyczy wytwarzania ww. prefabrykatów tylko poprzez ich wycięcie w odpowiednim wymiarze, kształcie itp., - PKD 28.40. Z "Kucie, prasowanie, wytłaczanie i walcowanie metali: metalurgia proszków" – dotyczy wytwarzania ww. prefabrykatów poprzez kucie wyciskanie na zimno, prasowanie, wytłaczanie, formowanie przez walcowanie, tłoczenie. Produkcja gotowych części zamiennych lub składowych do maszyn i urządzeń jest klasyfikowana w tych samych grupowaniach co produkcja tych maszyn lub urządzeń, np. produkcja gotowych części do elektrycznego sprzętu gospodarstwa domowego tj.: chłodziarki, zmywarki, pralki odkurzacze, ekspresy do kawy itp. mieści się w zakresie, - PKD 29.71.Z "Produkcja elektrycznego sprzętu gospodarstwa domowego", kupno oraz dalsza odsprzedaż taśm stalowych w zwojach bez ich obróbki, - PKD 51.52.Z "Sprzedaż hurtowa metali i rud metali" Ponadto Urząd Statystyczny wskazał, iż dodatkowe czynności takie jak magazynowanie i transport (dostarczenie) do zamawiającego wytwarzanych wyrobów oraz sprzedaż złomu stalowego powstałego w wyniku prowadzonej produkcji nie są odrębnie klasyfikowane i mieszczą się w zakresie prowadzonej działalności wytwórczej. Główny Urząd Statystyczny sklasyfikował prowadzoną przez Spółkę działalność gospodarczą na gruncie obowiązującej do 31 grudnia 2007 roku Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w następującym grupowaniu : - PKWiU 28.52.10 "Usługi z zakresu obróbki mechanicznej elementów metalowych" - PKWiU 28.40 "Usługi kucia, prasowania, wytłaczania i walcowanie metali: usługi w zakresie metalurgii proszków" - PKWiU 29.71 "Sprzęt gospodarstwa domowego, elektryczny" - PKWiU 51.52.21 "Usługi w zakresie handlu hurtowego żelazem i stalą w formie podstawowej (nieuformowanymi)" - PKWiU 27.10.92 "Odpady i złom ze stali" Pismem z dnia [...], zmienionym pismem z dnia [...], podatnik zwrócił się z wnioskiem o zmianę zezwolenia nr [...] na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie [...] Strefy Ekonomicznej w zakresie warunku inwestycyjnego oraz rozszerzenia przedmiotu działalności. Decyzją Ministra Gospodarki z dnia [...], nr [...], zmieniono zezwolenie nr [...] – poprzez rozszerzenie zakresu działalności o pozycję Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług "usługi w zakresie obróbki mechanicznej elementów metalowych – 28.52" oraz zmianę wysokości poniesionych wydatków inwestycyjnych. W tym stanie faktycznym podatnik zadał pytanie "Czy ma prawo korzystać ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 roku, Nr 54, poz. 654 z późn. zm.) na podstawie zezwolenia nr [...] z dnia [...] na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie [...] Strefy Ekonomicznej określonej jako PKD 28.52.Z "Obróbka mechaniczna elementów metalowych" i PKD 28.40.Z "Kucie, prasowanie, wytłaczanie i walcowanie metali: metalurgia proszków", które to przyporządkowanie zostało potwierdzone opinią klasyfikacyjną Głównego Urzędu Statystycznego". Interpretacją indywidualną z dnia [...] (data nadania w urzędzie pocztowym), nr [...] (doręczoną w dniu [...]), wydaną na podstawie art. 14 b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (t.j. w Dz.U. z 2005 roku, Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 roku w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku złożonym w dniu [...] o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zakwalifikowania do działalności strefowej, podlegającej zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych, na mocy zezwolenia na prowadzenie działalności w [...] Strefie Ekonomicznej dodatkowych czynności wykonywanych przez Spółkę – jest nieprawidłowe. Wskazując prawidłowe stanowisko organ podatkowy stwierdził, że zgodnie z treścią art. 17 ust.1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 roku o specjalnych strefach ekonomicznych, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielonej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości zgodnie z odrębnymi przepisami. Wskazał, że Spółka prowadzi działalność operacyjną, która polega na produkcji i sprzedaży prefabrykatów stalowych poddanych procesowi obróbki mechanicznej na rzecz producentów branży AGD, motoryzacyjnej jak i kliencie działającym w szeroko pojętym przemyśle oraz przedsiębiorstw handlu stalą. W ramach jednego zlecenia Spółka mogła być zobowiązana do wykonywania takich czynności jak zakup surowca, jego przekazanie na linię produkcyjną, cięcie surowca, odkształcanie surowca, magazynowanie gotowych prefabrykatów a także wydawanie gotowych prefabrykatów lub ich dostawa do zleceniodawcy. Nadto podatnik uzyskuje przychody z tytułu pozostałych przychodów operacyjnych takich jak odpłatna dostawa odpadów produkcyjnych: ścinek materiału produkcyjnego sprzedawanego jako złom stalowy a także zużytych olejów i innych substancji smarujących potrzebnych do funkcjonowania urządzeń produkcyjnych. Organ podatkowy podniósł, iż zwolnienie od podatku przysługuje wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej działalności gospodarczej określonej w udzielonym zezwoleniu. Jeżeli określony przedmiot działalności nie jest wymieniony w zezwoleniu to dochód z takiej działalności nie podlega zwolnieniu. Zdaniem organu podatkowego jedynie działalność w zakresie wskazanym w zezwoleniu nr [...], udzielonym Spółce dnia [...], na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie [...] Strefy Ekonomicznej czyli "Obróbka mechaniczna elementów metalowych" - PKD 28.52.Z oraz "Kucie, prasowanie, wytłaczanie i walcowanie metali: metalurgia proszków" - PKD 28.40.Z, będzie objęta dyspozycją art. 17 ust.1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Podkreślił, iż przy ocenie przedmiotu zwolnienia nie można przyjmować podziału działalności gospodarczej na podstawową a więc wymienioną w zezwoleniu oraz pomocniczą czyli magazynowanie i transport do zamawiającego wytwarzanych wyrobów oraz dostawy powstającego w trakcie procesu produkcyjnego złomu stalowego i innych czynności - nie wymienioną w zezwoleniu. Według organu podatkowego przy ocenie zakresu zwolnień podatkowych należy stosować wykładnię gramatyczną, stosowanie bowiem innej wykładni prowadziłoby do rozszerzającej interpretacji zakresu zezwolenia a tym samym do przyjęcia, iż dochody z tytułu działalności polegającej na magazynowaniu i transporcie czyli działalności pomocniczej produkcji podlegałyby zwolnieniu, mimo iż nie są objęte zezwoleniem. Zdaniem organu podatkowego usługi nie objęte zezwoleniem mogą być przedmiotem odrębnie prowadzonej samodzielnej działalności podstawowej. Organ podatkowy wskazał również, iż powyższe stanowisko należy również odnieść do uzyskiwanych przez Spółkę przychodów stanowiących rekompensatę ponoszonych przez nią zwiększonych kosztów powstałych z winy dostawców i innych kooperantów, mających charakter nieprzewidywalny i niezależny od niej a które to są konieczne do prowadzenia działalności objętej zezwoleniem czyli zwolnionej z opodatkowania. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa podatnik wniósł o uchylenie powyższej interpretacji, zarzucając jej naruszenie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zdaniem pełnomocnika Spółki naruszenie prawa polegało na : - pominięciu przy ocenie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku przedmiotu działalności określonego w wydanym dla podatnika zezwoleniu, - nie udzieleniu odpowiedzi na zadane we wniosku pytanie. Pełnomocnik stwierdził, iż organ podatkowy odniósł się jedynie do dodatkowych czynności wykonywanych przez Spółkę, podczas gdy jej zapytanie dotyczyło działalności podstawowej. Ponadto, zdaniem pełnomocnika, organ błędnie przyjął, że Spółka realizuje te czynności jako dodatkowe zlecenia, realizowane na podstawie odrębnych umów, tymczasem jak to zostało opisane w stanie faktycznym wniosku o interpretację, czynności te wykonywane są w ramach całego zlecenia produkcyjnego i nie stanowią odrębnego przedmiotu działalności Spółki. Odpowiadając na powyższe wezwanie organ podatkowy stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji powtarzając argumenty przedstawione przy jej wydaniu. Ponownie podkreślił, że jedynie działalność w zakresie wskazanym w zezwoleniu Spółki będzie korzystała ze zwolnienia określonego w art. 17 ust.1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Używając wykładni a contrario stwierdził, iż działalność w innym zakresie nie może korzystać ze wskazanego zwolnienia przedmiotowego. Organ podatkowy odrzucił zarzut podatnika braku udzielenia odpowiedzi na zawarte we wniosku pytanie wskazując, iż będzie on korzystał ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w odniesieniu do działalności wymienionej w udzielonym Spółce zezwoleniu na prowadzenie działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona skarżąca A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w T. wniosła o uchylenie przedmiotowej interpretacji i zasądzenie kosztów sądowych wskazując na naruszenie art. 17 ust. 1 pkt 34 w związku z art. 17 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 14c § 1 i § 2, art. 120, art. 121 § 1, art. 14d Ordynacji podatkowej, przytaczając uzasadnienie przedstawione we wniosku o usunięcie naruszenia prawa. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K., działający jako organ upoważniony do wydania interpretacji przez Ministra Finansów, wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Postanowieniem z dnia 13 października 2008 roku, sygn. akt III SA/Wa 1005/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał sprawę do rozpoznania według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył co następuje : Skarga jest nieuzasadniona, gdyż – wbrew jej wywodom – zaskarżona interpretacja przepisów prawa podatkowego nie narusza prawa. Na wstępie należy odnieść się do kwestii, czy indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego została wydana w niniejszej sprawie w terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania wniosku skarżącej. Wniosek strony wpłynął do organu w dniu [...], a interpretacja została wydana w dniu [...] i tego samego dnia nadana za pośrednictwem poczty, zaś doręczenie nastąpiło w dniu [...]. Zdaniem Sądu, w aktualnie obowiązującym stanie prawnym, nie ma podstaw do identyfikowania terminu wydania interpretacji z terminem jej doręczenia. W szczególności należy zauważyć, że ustawodawca w tym samym rozdziale 1a Ordynacji podatkowej "Interpretacje przepisów prawa podatkowego" posłużył się zarówno pojęciem "wydanie interpretacji" (art. 14d) jak i "doręczenie interpretacji indywidualnej" (art. 14l i art. 14m § 1 pkt 2). Analogiczne rozróżnienie przewidziane jest w przypadku interpretacji ogólnych, gdyż są one "dokonane" (art. 14a), zaś skutki określone w art. 14l i art. 14 m § 1 pkt 2 związane są z momentem ich "opublikowania". Nie ma podstaw do wnioskowania, że ustawodawca bez zamierzonego celu dokonał powyższego zabiegu legislacyjnego. Uznać zatem należy, że w rozumieniu art. 14d wydanie interpretacji indywidualnej następuje z chwilą sformułowania stanowiska przez uprawniony organ, we właściwym trybie i z zachowaniem wymaganej formy (data podpisania aktu) i jego wyekspediowania do wnioskodawcy. Podkreślenia wymaga okoliczność, że uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2008 roku, sygn. akt I FPS 2/08, stanowiąca, że "w stanie prawnym obowiązującym w 2005 roku, pojęcie "niewydanie postanowienia" użyte w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), oznacza brak jego doręczenia w terminie 3 miesięcy, liczonym od dnia otrzymania wniosku, o którym stanowi przepis § 1 powołanego artykułu", odnosiła się do poprzedniego stanu prawnego. Przechodząc do oceny zgodności z prawem zaskarżonej interpretacji należy podkreślić, że w pełni odpowiada ona obowiązującym przepisom prawa materialnego. We wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji strona skarżąca przedstawiła następujący stan faktyczny. Spółka jest podmiotem działającym na terenie [...] Strefy Ekonomicznej na podstawie zezwolenia Ministra Gospodarki nr [...] z dnia [...] i spełniającym określone tam warunki prowadzenia działalności gospodarczej. Zezwolenie dotyczyło działalności produkcyjnej, handlowej i usługowej Spółki w zakresie określonej jako PKD 28.52.Z "Obróbka mechaniczna elementów metalowych" i PKD 28.40.Z "Kucie, prasowanie, wytłaczanie i walcowanie metali: metalurgia proszków". Spółka oprócz wykonywania usług określonych w zezwoleniu wykonuje również inną działalność gospodarczą. Jednym z jej rodzajów jest magazynowanie i transport do zamawiającego wytwarzanych wyrobów, odpłatna dostawa odpadów produkcyjnych (ścinek materiału produkcyjnego i żużytych olejów oraz innych substancji smarujących potrzebnych do funkcjonowania urządzeń produkcyjnych). Spółka uzyskuje też przychody stanowiące rekompensatę ponoszonych przez nią zwiększonych kosztów w zakresie, w jakim są one zawinione przez dostawców i kooperantów, mają charakter nieprzewidywalny i ich wystąpienie jest niezależne od niej, a są konieczne do prowadzenia działalności gospodarczej. W tak przedstawionym stanie faktycznym skarżąca stoi na stanowisku, że ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy podatkowej w związku z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw, korzystają również dochody Spółki z w/w działalności (między innymi sprzedaży wskazanych we wniosku odpadów produkcyjnych) skoro są one nieuniknionym rezultatem wykonywania usług, a ich sprzedaż stanowi bezpośrednią konsekwencję i konieczne uzupełnienie działalności określonej w zezwoleniu Spółki. Organy podatkowe nie zgodziły się z tym stanowiskiem twierdząc, że skoro zezwolenie udzielone Spółce nie wymienia działalności związanej z gospodarką odpadami, a także dodatkowych czynności wykonywanych przez podatnika (magazynowanie, transport), to dochody uzyskane ze sprzedaży tych usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Przedmiotem sporu stron była więc wykładnia przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy podatkowej, który stanowi, że wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4 – 6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 roku o specjalnych strefach ekonomicznych. Zwolnienie to przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy (art. 17 ust. 4 ustawy podatkowej). W myśl art. 16 ust. 1 ustawy o strefach podstawą do korzystania z pomocy podatkowej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy, uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej "zezwoleniem". Z treści art. 16 ust. 2 tej ustawy wynika, że zezwolenie określa przedmiot działalności gospodarczej. Natomiast przepis art. 12 ustawy o strefach przewiduje, że dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak więc interpretując wskazany przepis ustawy podatkowej niezbędne jest wyjaśnienie pojęcia prowadzenia "działalności gospodarczej" oraz zwrotu "na podstawie zezwolenia", gdyż tylko dochody uzyskane przez osobę prawną z prowadzonej, na podstawie zezwolenia, działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, korzystają z przedmiotowego zwolnienia. Zgodnie z definicją ustawową działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany ciągły (art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej t.j. Dz.U. z 2007 roku, nr 155, poz.1095). Przepis ten wymienia ogólne rodzaje działalności gospodarczej. Każdy rodzaj działalności gospodarczej ma swój przedmiot, zakres w jakim jest prowadzona. Działalność gospodarcza może polegać na wytworzeniu określonego wyrobu lub wykonaniu usługi i może być prowadzona w formie przedsiębiorstwa jako swoistej jednostki organizacyjnej. Aktem prawnym definiującym i konkretyzującym możliwe działalności gospodarcze jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 stycznia 2004 roku w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) – Dz. U. nr 33, poz. 289 z późniejszymi zmianami wraz z załącznikiem. W rozumieniu tego aktu prawnego działalnością gospodarczą jest m.in. opisane w Dziale 37 Sekcji D podsekcje DN przetwarzanie odpadów w tym odpadów niemetalowych, wyłączając wyroby wybrakowane czy też sprzedaż hurtowa odpadów i złomu zakwalifikowane w Sekcji G Dział 51, grupa 51.5, klasa 51.57, podklasa 51.57.2. Natomiast usługi w zakresie obróbki mechanicznej elementów metalowych określone zostały jako PKD 28.52.Z , a usługi kucia, prasowania, wytłaczania i walcowania metali (usługi w zakresie metalurgii proszków) określone zostały jako PKD 28.40.Z,a według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług odpowiednio 28.52.10 i 28.40 Polska Klasyfikacja Działalności znajduje zastosowanie przy określeniu podejmowanej działalności gospodarczej a wymóg określenia przedmiotu działalności zgodnie z nomenklaturą i oznaczeniem PKD wynika m.in. z przepisów ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym czy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Należy również zauważyć, że zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 roku w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – Dz.U. nr 89, poz. 844 z późniejszymi zmianami – do celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych (...) stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług zawartą w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 18 marca 1991 roku w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz.U. nr 42, poz. 264 z późniejszymi zmianami) nie dłużej niż do 31 grudnia 2007 roku. Zapisy w powołanych wyżej aktach prawnych są ze sobą zsynchronizowane. Z powyższego wynika, że działalność gospodarcza rozumiana jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie wyrobów będących rezultatem świadczenia usług w zakresie obróbki mechanicznej elementów metalowych oraz usług kucia, prasowania, wytłaczania i walcowania metali, nie obejmuje usług czy też działalności w handlu odpadami, niezależnie od tego w jaki sposób odpady te powstały i ich faktyczny (produkcyjny) związek z inną, prowadzoną w w/w zakresie działalnością gospodarczą. "Wytworzenie" odpadów w procesie świadczenia usług w zakresie obróbki mechanicznej elementów metalowych oraz usług kucia, prasowania, wytłaczania i walcowania metali nie jest tożsame z ich sprzedażą czy handlem takimi odpadami, stanowiącym odrębną usługę i działalność, bez względu na to czy wymienione odpady są technologicznie "nieuniknionym" wynikiem wykonywania wskazanych usług. Powstanie odpadów, będących efektem określonego procesu produkcyjnego czy usługowego i konieczność ich zagospodarowania, unieszkodliwienie lub wyzbycie się, to dwa zdarzenia (gospodarcze), faktycznie powiązane z sobą lecz dotyczące odmiennych sfer (zakresów) działalności. Warto przy tym mieć na uwadze, że "wytwarzanie" odpadów nie jest przedmiotem działalności gospodarczej. Działalność taką, jako odrębne źródło przychodów osoby prawnej, może stanowić sprzedaż wytworzonych odpadów czy handel własnymi lub cudzymi odpadami. To, że przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku o odpadach (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 39, poz. 251 ze zm.) nakładają na posiadacza odpadów, w tym ich wytwórcę, określone obowiązki związane z ich pozbyciem się i ograniczenia w obrocie tymi wytworami nie powoduje, że osiągnięte w ten sposób przychody tracą swój podatkowy charakter czy też, że należy je kwalifikować w sposób odmienny niż przewidziany w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Sprzedaż odpadów nie jest uzupełnieniem działalności w wyniku której powstają, lecz innym rodzajem działalności podmiotu je wytwarzającego. Sprzedaż odpadów stanowi odrębne źródło przychodów. Powyższe uwagi odnoszą się także do innych dodatkowych czynności wykonywanych przez Spółkę (magazynowanie i transport do zamawiającego wytwarzanych wyrobów). Zgodnie z cytowanym już wyżej przepisem art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy podatkowej zwolnione od podatku są wyłącznie dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie odpowiedniego zezwolenia, w którym określa się m.in. przedmiot prowadzonej w strefie działalności gospodarczej. Z treści tego przepisu wynika, że dochody uzyskane z prowadzenia każdej innej niż określona w zezwoleniu działalności gospodarczej osoby prawnej nie są objęte przedmiotowym zwolnieniem. Zwolnienie to ma również charakter przedmiotowy odnosi się bowiem do dochodów uzyskanych z określonego źródła – działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem, że działalność ta jest prowadzona w określonym miejscu i na podstawie zezwolenia, a więc w jego ramach, w granicach zakreślonych przedmiotem działalności gospodarczej ujętym w zezwoleniu. Chodzi tu o dochód uzyskany w następstwie prowadzenia ściśle określonej działalności gospodarczej, której przedmiot opisany został w stosownym zezwoleniu. Określenie przedmiotu prowadzonej działalności gospodarczej jako działalności w zakresie wyrobów ujętych w odpowiedniej pozycji klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) powinno nastąpić zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD). Klasyfikacja ta wyróżnia działalność świadczenia usług w zakresie obróbki mechanicznej elementów metalowych oraz usług kucia, prasowania, wytłaczania i walcowania metali jak i działalność polegającą na sprzedaży hurtowej odpadów, magazynowaniu i transporcie jako działalności gospodarcze o różnym przedmiocie. Prowadzenie działalności w postaci sprzedaży odpadów produkcyjnych (także usług magazynowania i transportu) powstałych w procesie wykonywania działalności w ramach określonych w zezwoleniu, o ile nie została w nim uwzględniona, nie stanowi działalności, z której uzyskane dochody podlegają zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy podatkowej. Uwarunkowania, przebieg czy uboczny efekt procesów technologicznych czy produkcyjnych nie definiują dochodów czy prowadzonej działalności gospodarczej. Dlatego też Sąd uznał, że wydając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy prawidłowo zinterpretował treść znajdujących zastosowanie w sprawie przepisów prawa materialnego stwierdzając, że dochody z działalności, która nie została wymieniona w zezwoleniu opisanym w art. 17 ust. 1 pkt 34 nie podlegają zwolnieniu przewidziane tym przepisem. Prowadząc przedmiotowe postępowanie organy podatkowe nie naruszyły przepisów normujących tryb udzielenia pisemnych interpretacji podatkowych. Wobec powyższego skarga jako nieuzasadniona podlegała na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) oddaleniu.