I SA/Gl 158/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek – Ciszewska, , , po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] ustalającą T. J. zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2008 r. w kwocie [...] zł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję z dnia 6 grudnia 2013 r. pełnomocnik strony wniósł o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego, przedstawionego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 3 października 2013 r., sygn. akt I SA/Go 336/13, dotyczącego zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy przychylił się do wniosku pełnomocnika strony skarżącej o zawieszenie postępowania. Wskazał dodatkowo, że również Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis powyższy umożliwia sądowi administracyjnemu zawieszenie postępowania ze względu na występującą w sprawie kwestię prejudycjalną, której rozstrzygnięcie może mieć wpływ na wynik toczącego się postępowania. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) rozumieć należy przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Warunek ten został spełniony w rozpatrywanej sprawie. Dotyczy ona bowiem ustalenia stronie zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2008 r., o czym organ podatkowy orzekł na podstawie między innymi art. 20 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2008 r. Podkreślić w tym miejscu należy, że jak słusznie zauważył pełnomocnik strony skarżącej, postanowieniem z dnia 3 października 2013 r. sygn. akt I SA/Go 336/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, rozpatrując sprawę dotyczącą zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, skierował do Trybunału Konstytucyjnego następujące pytanie prawne: "czy art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 z późń zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 217, poz. 1588 z późn. zm.), jest zgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji". Sprawa powyższa zawisła przez Trybunałem Konstytucyjnym pod sygn. akt P 49/13. Również Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 października 2013 r. sygn. akt II FSK 1835/13 skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne: "czy art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 361), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. nr 217, poz. 1588 ze zm.), jest zgodny z art. 2 w zw. z art. 84 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?". W tym przypadku postępowanie sądowoadministracyjne także dotyczyło zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. Powyższe pytanie prawne zarejestrowane zostało w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. akt P 57/13. Zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim jak i Naczelny Sąd Administracyjny postanowiły zawiesić postępowania do czasu udzielenia odpowiedzi na powyższe pytania prawne przez Trybunał Konstytucyjny. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że odpowiedzi Trybunału Konstytucyjnego na przedstawione wyżej pytania prawne (sprawy o sygn. akt P 49/13 oraz sygn. akt P 57/13) będą miały zasadnicze znaczenie dla oceny zgodności z prawem decyzji, stanowiącej przedmiot skargi w niniejszej sprawie. Obydwa pytania prawne, skierowane do Trybunału Konstytucyjnego przez sądy administracyjne w sprawach dotyczących zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za ten sam co niniejsza sprawa rok podatkowy (2008) są bowiem wyrazem rodzących się istotnych wątpliwości co do konstytucyjności przepisu art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. Stwierdzenie przez Trybunał niekonstytucyjności tego przepisu oznaczać będzie w istocie zakwestionowanie podstawy prawnej wydanych przez organy podatkowe decyzji. Końcowo należy zauważyć, że w niniejszej sprawie wniosek o zawieszenie postępowania złożyła strona skarżąca, zaś organ odwoławczy przychylił się do niego, zatem mowa być może o zgodnym wniosku stron w kwestii zawieszenia postępowania (art. 126 P.p.s.a.). Jednakże w doktrynie wskazuje się, że jeżeli strony złożą wniosek o zawieszenie postępowania a występuje inna przyczyna obligująca sąd lub umożliwiająca mu zawieszenie postępowania na podstawie przesłanek zawartych w art. 125 P.p.s.a., to postępowanie powinno być zawieszone na tej innej podstawie (por. np. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. Zakamycze 2005, s. 306). Mając zatem na uwadze względy natury celowościowej Sąd w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.