I SA/Gl 16/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ryszard Mikosz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. J. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 września 2001 r., sygn. I SA/Ka 1393/01 p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania Postanowieniem z dnia 10 września 2001 r., sygn. I SA/Ka 1393/01 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę G. J. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] z powodu nieuzupełnienia w terminie braków skargi. W piśmie z dnia [...] 2004 r. radca prawny umocowany do działania przez syna skarżącej – K. P., powołującego się z kolei na pełnomocnictwo udzielone mu przez G. J., wniósł o wznowienie postępowania zakończonego wspomnianym postanowieniem z dnia [...] r. Powziąwszy wątpliwości związane z pełnomocnictwem udzielonym przez skarżącą, Sąd, działając na podstawie art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), wezwał do usunięcia braków skargi o wznowienie postępowania przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do prowadzenia sprawy przed sądami administracyjnymi, zawierającego dodatkowo urzędowe poświadczenie podpisu strony skarżącej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpowiadając na to wezwanie, radca prawny nadesłał pełnomocnictwo, które zostało udzielone jemu, a nadto notarialne poświadczenie podpisu K. P.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 276 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. W świetle zaś art. 58 § 1 przywołanej ustawy, Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Odnosząc tę regulację prawną do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że braki skargi o wznowienie postępowania nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Sąd wzywał bowiem o nadesłanie pełnomocnictwa udzielonego K. P. przez skarżącą, czyli przez G. J., wraz z urzędowym poświadczeniem jej podpisu, nie zaś o nadesłanie dalszego pełnomocnictwa udzielonego występującemu w sprawie radcy prawnemu przez tegoż K. P. oraz urzędowego poświadczenia jego podpisu. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stosowanego w związku z odesłaniem zawartym w art. 276 tej ustawy, orzeczono jak w sentencji.