I SA/Gl 1649/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, , , po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 listopada 2005 r. w sprawie o sygn. I SA/Gl 884/05 ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [....] r. nr [....] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wyrokiem z dnia 17 listopada 2005 r. sygn. akt I SA/Gl 884/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych z nieujawnionych źródeł przychodów za 1999 r. w wysokości [...] zł. W. K. w dniu 27 listopada 2013 roku wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 17 listopada 2005 r. w sprawie o sygn. I SA/Gl 884/05, żądając umorzenia postępowania z uwagi na brak podstawy prawnej do orzeczenia zobowiązania. W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania skarżąca powołała się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego uwzględniające treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt SK 18/09. Jako podstawę skargi o wznowienie skarżąca wskazała art. 272 §1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a. Odpowiadając na skargę o wznowienie postępowania Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego wskazując, iż pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 23 września 2013 r. wniósł o wznowienie postępowania administracyjnego. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] r. wznowił postępowania zakończone decyzją ostateczną z dnia z dnia [...] r. nr [...], a następnie postanowieniem z dnia [...] r. zawiesił to postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją zawartą w art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. W rozpatrywanej sprawie jako podstawę skargi o wznowienie postępowania skarżąca wskazała art. 272 P.p.s.a., dotyczący wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego, na którego podstawie wydane zostało orzeczenie, z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą (art. 272 § 1 P.p.s.a.). Jak wynika z treści art. 272 § 2 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania opartą na powyższej podstawie wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli w chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego orzeczenie sądowe nie było jeszcze prawomocne na skutek wniesienia środka odwoławczego, który został następnie odrzucony, termin biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu. Zgodnie z regulacją wskazanego powyżej przepisu termin, o którym mowa w art. 272 § 2 został przez skarżącą zachowany, zaś objęte wznowieniem orzeczenie jest prawomocne od dnia 9 lutego 2006 r. Zauważyć jednak należy, że z mocy art. 278 P.p.s.a. po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Z powołanych regulacji prawnych wynika, że trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, wynikający z art. 272 § 2 P.p.s.a. określa jedynie czasową dopuszczalność żądania wznowienia postępowania, opierającego się na podstawie określonej w art. 272 § 1 P.p.s.a. Natomiast art. 278 P.p.s.a. określa czas, w którym – przy zachowaniu terminu z art. 272 § 2 tej ustawy – w ogóle dopuszczalne jest żądanie wznowienia postępowania opartego na podstawie, wymienionej w art. 272 § 1 P.p.s.a. Termin pięcioletni nie obowiązuje jedynie wówczas, gdy skarga o wznowienie postępowania opiera się na zarzucie pozbawienia strony możności działania lub braku należytej reprezentacji. W tych bowiem wypadkach nie ma terminu ograniczającego w sposób bezwzględny dopuszczalność wniesienia skargi o wznowienie postępowania, a jedynie terminem ograniczającym jej wniesienie jest termin trzymiesięczny, wynikający z art. 272 P.p.s.a. Podkreślić zatem należy, że z mocy art. 278 P.p.s.a. pięcioletni termin przewidziany na wniesienie skargi o wznowienie postępowania, zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 listopada 2005 r., upłynął z dniem 9 lutego 2011 r., i to niezależnie od terminu trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, przewidzianego w art. 272 § 2 P.p.s.a. Skarga o wznowienie postępowania, wniesiona po upływie terminu określonego w art. 278 P.p.s.a., oparta na wszelkich podstawach wznowieniowych, za wyjątkiem podstawy pozbawienia możności działania i braku należytej reprezentacji, jest spóźniona. Termin pięcioletni, przewidziany w tym przepisie, określany jest w literaturze jako termin przedawnienia skargi o wznowienie postępowania; jest on terminem ustawowym zawitym i nie podlega przywróceniu (por. K. Sobieralski, Przesłanki negatywne wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, opubl. LEX, wersja elektroniczna). Skarga wniesiona z naruszeniem terminu, przewidzianego w art. 278 P.p.s.a. podlega odrzuceniu bez konieczności rozpatrywania merytorycznej zasadności wskazanych w niej podstaw (por. A. Kabat, Komentarz do art. 278 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, opubl. LEX, wersja elektroniczna). Ponieważ, jak zostało to już wyżej wskazane, w rozpatrywanej sprawie przekroczony został termin, o którym mowa w art. 278 P.p.s.a., powoduje to konieczność odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 278 tej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.